Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ἄν δέν σέ εὐλογήσει ὁ Θεός, ἄν δέν σοῦ δώσει μετάνοια, ἀγάπη, καλή σκέψη κτλ., δέν μπορεῖ νά γίνει τίποτε. Ἄν θέλει ὅμως κανείς νά εἶναι τίμιος μέ τόν ἑαυτό του, ἀμέσως θά σκεφθεῖ καί θά πεῖ: «Ἀφοῦ σέ ἄλλους τό δίνει ὁ Θεός καί σ᾿ ἐμένα δέν τό δίνει, κάτι συμβαίνει μ᾿ ἐμένα». Ἄν δεῖ τό ὅλο θέμα σωστότερα καί δέν μείνει στό παράπονο ὅτι σάν νά τόν ἀδικεῖ ὁ Θεός, μπορεῖ πάρα πολύ νά ὠφεληθεῖ μέ τό νά πεῖ: «Γιά νά μή μοῦ δίνει ἐμένα ὁ Θεός τή χάρη, σημαίνει ὅτι ἡ δική μου στάση δέν εἶναι σωστή. Κάτι φταίει σ᾿ ἐμένα. Γιατί ὁ Θεός ξέρει». Ὅμως πρέπει νά ἔχει κανείς τήν ἐντιμότητα νά τό παραδεχθεῖ. A Μέσα σου νά ἔχεις αὐτόν τόν καημό: νά πονέσεις, νά ζοριστεῖς, νά χάσεις κάτι γιά τόν Χριστό. Τό νά θέλουμε ἁπλῶς νά χαροῦμε τή ζωή μας εἶναι ἁμαρτία.

Κάθε φορά πού πέφτουμε, μποροῦμε νά σηκωνόμαστε. Ἕνας χριστιανός ἀναγεννᾶται, ἀνίσταται· δέν μένει πεσμένος. Τόν ἀνασταίνει καί τόν ἀναγεννᾶ ὁ Χριστός μέ τόν θάνατό του καί τήν ἀνάστασή του, τῶν ὁποίων γίνεται κοινωνός ὁ ἄνθρωπος διά τοῦ βαπτίσματος καί τῆς πίστεως στόν Χριστό, καί ἔτσι σηκώνεται ἀπό ἐκεῖ πού εἶναι πεσμένος. Ἀλλά καί πάλι κινδυνεύει νά πέσει, ἄν δέν εἶναι συνεχῶς σέ ἐπαγρύπνηση. A Ὅλοι μας γνωρίζουμε ἀσφαλῶς ἀπό τήν πείρα μας –μικρότερη ἤ μεγαλύτερη– ὅτι ὅσες φορές ὁ ἄνθρωπος, ὁ χριστιανός, ἀποφάσισε νά ξεκόψει ἀπό καταστάσεις, πρόσωπα καί πράγματα, στά ὁποῖα ἐπέρριπτε τήν εὐθύνη γιά τήν ὅλη κακή κατάστασή του, καί συγχρόνως ἀνέλαβε τήν ὅλη εὐθύνη πάνω του, εἶχε βιώματα λυτρώσεως.

Δέν μᾶς ἀνοίγει ὁ Χριστός μιά πόρτα, δέν θά μᾶς δείξει ἕναν δρόμο, ἄν ἐμεῖς μέ τή στάση μας δείχνουμε ὅτι οὔτε πού θά τό προσέχαμε. Ὁπότε, μᾶς ἀφήνει ὁ Θεός. Ὄχι ὅτι θυμώνει μαζί μας, ἀλλά περιμένει νά ἐκδηλώσουμε τή βούλησή μας, νά δείξουμε ὅτι τόν πιστεύουμε, τόν ἀγαποῦμε, τόν αἰσθανόμαστε Θεό μας. Δέν θά ἐπέμβει ἔτσι πού νά μᾶς ἐξαναγκάσει. Μερικές φορές τό κάνει καί αὐτό, ἀλλά γιά νά μᾶς ταρακουνήσει. A Ὁ Χριστός εἶπε: Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν... Αὐτό σημαίνει ὅτι καί πρέπει νά ἀπαρνηθεῖς τόν ἑαυτό σου καί μπορεῖς νά τό κάνεις. Δέν κάνει χατίρια ὁ Θεός. Ἀλλιῶς, ὅση τυχόν χάρη σοῦ δίνει ὁ Θεός, ἐσύ θά σπεύσεις νά τή χρησιμοποιήσεις γιά νά ἱκανοποιήσεις τό κοσμικό σου φρόνημα.

Ὅταν ἀγωνίζομαι νά κάνω τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, νά μείνω μαζί του, νά σταθῶ στά πόδια μου, νά εἶμαι ἕνας ἠθικός, τίμιος, δίκαιος ἄνθρωπος, ἐφόσον αὐτό τό κάνω γιά νά δικαιώσω τόν ἑαυτό μου, γιά νά μπορῶ νά πῶ «νά, εἶμαι κι ἐγώ κάτι», γιά νά ὑπάρχω μέ τόν ἑαυτό μου καί νά τόν καμαρώνω, τότε καί πάλι εἶμαι ἁμαρτωλός, χωρίς ὅμως νά συναισθάνομαι τήν ἁμαρτία. Ἑπομένως δέν ἔχω βίωμα σωτηρίας. A Ἡ πίστη εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά τό δίνει ὁ Θεός σ᾽ ἐκεῖνον πού τό θέλει. Ἄν δέν ἔχουμε πίστη, δέν εἶναι ὅτι τάχα δέν μποροῦμε νά πιστέψουμε –αὐτά νά τά ἀφήσουμε– ἀλλά ὅτι δέν νιώθουμε τήν ἀνάγκη τῆς πίστεως, ὥστε στή συνέχεια νά καταφύγουμε στόν Θεό, ὁ ὁποῖος ὅλα τά δίνει καί μπορεῖ ὅλα νά τά δώσει. Νά καταφύγουμε ἐκεῖ καί ἐπιμόνως νά ζητήσουμε πίστη, καί ὁ Θεός θά μᾶς τή δώσει.

Τό πρῶτο σημεῖο πού πρέπει νά προσέξουμε στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή εἶναι ὅτι, ἀκριβῶς ἐπειδή ὁ διάβολος κατόρθωσε νά παρασύρει τόν ἄνθρωπο στό νά ἁμαρτήσει, ἀπό ἐκεῖ καί πέρα δέν εἶναι ἁπλῶς ἁμαρτωλός ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά εἶναι συνεχῶς ὑπό τήν ἐπήρεια τή δαιμονική, ἄλλοτε περισσότερο, ἄλλοτε λιγότερο. Τό δεύτερο σημεῖο εἶναι ἡ θεραπεία πού παρέχει ὁ Κύριος. Τό θέμα δέν εἶναι ἁπλῶς νά θεραπεύσει τόν ἄρρωστο ἤ νά ἐλευθερώσει τόν δαιμονισμένο. Αὐτά θά γίνουν, καθώς ἔρχεται σωτηρία στήν ψυχή. Ὅταν σταθοῦμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν ταπεινώσει καί μετανοίᾳ καί ποῦμε: «Θεέ μου, σωτηρία θέλω, λύτρωση ἀπό τήν ἁμαρτία θέλω· τά ἄλλα ἐσύ θά τά κανονίσεις», τότε ὁ Κύριος θά δώσει σωτηρία στήν ψυχή μας καί ἤ θά πάρει ὅ,τι μᾶς βασανίζει ἤ θά ἀφήσει αὐτό τό ὅποιο πρόβλημα, ἀκριβῶς γιά νά εἶναι σέ ἀσφάλεια ἡ ψυχή.

Ὁ ἅγιος Παΐσιος, πού γιόρταζε ἐχθές, εἶπε κάτι χαρακτηριστικό: Οἱ ξένοι ἔχουν τήν εὐγένεια, καί κάπως ἡ ζωή τους εἶναι λίγο ἁλατισμένη, ἄς τό ποῦμε ἔτσι. Ἐδῶ στήν Ἑλλάδα ἦταν ἡ εὐλάβεια κάποτε. Δηλαδή, τό νά ἔχει λίγο ντροπή κανείς, νά εἶναι λίγο συνεσταλμένος, νά ἔχει λίγο φόβο Θεοῦ, νά σκέπτεται λίγο καί τούς ἄλλους. Αὐτό ἔφυγε. Ἀπό ἐκεῖ καί πέρα, λέει, δέν θά βρεῖς εὔκολα ἄνθρωπο σήμερα νά ἔχει ἔτσι μιά στοιχειώδη εὐλάβεια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Παλιά καί ὁ πολύ ἁμαρτωλός εἶχε λίγο συναίσθηση. «Πώ πώ, πολλές ἁμαρτίες ἔκανα» ἔλεγε. Εἶχε συναίσθηση καί ἀπέναντι στούς ἄλλους ἀνθρώπους ἀλλά κάπως καί ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Κάποια στιγμή θά ἔλεγε: «Συγχώρησέ με καί μένα, Θεέ μου». Τώρα ὅσο πιό ἀδιάντροπος εἶναι κανείς, τόσο καί δέν ἔχει καμιά τέτοια συναίσθηση.

Ὅταν γίνεται ἡ κουρά μεγαλοσχήμου, λέγεται ἐκεῖ μεταξύ τῶν ἄλλων: «Νά μήν ἔχεις αὐτό, νά μήν ἔχεις ἐκεῖνο καί νά μήν ἔχεις καί μερικήν φιλίαν». Αὐτές οἱ ἰδιαίτερες φιλίες εἶναι ἐπικίνδυνες. Μποροῦμε νά ἀγαποῦμε πολύ-πολύ ὁ ἕνας τόν ἄλλο, νά εἴμαστε στήν ψυχή τοῦ ἄλλου καί νά εἶναι ἡ ψυχή τοῦ ἄλλου μέσα στή δική μας, ἀλλά ὄχι ὅμως ἀρρωστημένα πράγματα. Νά τό προσέξουμε αὐτό. Πρωτίστως καί κυρίως οἱ μοναχοί μέσα στά μοναστήρια, ἀλλά ἔπειτα καί ὅλοι οἱ χριστιανοί. Διότι ἀπό κάποια πλευρά ὅλοι οἱ χριστιανοί, ἀφοῦ εἴμαστε μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, εἶναι σάν νά ἀνήκουμε σέ ἕνα κοινόβιο. Ἄς ἀρχίσουμε ἀπό τούς δικούς μας ἀνθρώπους. Δέν ἔχουμε ἀγάπη. Πῶς θά ἔχουμε, ὅταν δέν ἔχουμε πνεῦμα θυσίας, ὅταν δέν ἀπαρνούμαστε τόν ἑαυτό μας; Ἐμεῖς θέλουμε νά γίνουμε καλοί χριστιανοί, ὅμως μήν τυχόν χάσουμε τή φιλαυτία μας. Δέν μπορεῖ νά γίνει αὐτό.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!

 ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 

Για λόγους ασφάλειας η αναπαραγωγή ήχου δεν επιτρέπεται αυτόματα απο τα περισσότερα προγράμματα περιήγησης.
Παρακαλούμε ενεργοποιήστε με το βελάκι ( H/Y ) η την αφή ( tablet / τηλέφωνα ) το άνω παράθυρο αναμετάδοσης, και ενεργοποιήστε το εικονίδιο του ήχου
Σε περίπτωση εμφάνισης παλαιότερου περιεχομένου ή διακοπών ροής κατα την ώρα των ζωντανών μεταδόσεων, παρακαλούμε ανανεώστε περιοδικά την σελίδα απο το παρακάτω κουμπί. Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

Προσφατες Αναρτησεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗ 891011121314 ΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥ Συναξαριστης

Προκοπίου μεγαλομάρτυρος, Θεοφίλου μυροβλύτου τοῦ ἐκ Ζίχνης

ΠαγκρατίουΤαυρομενίου, Διονυσίου ῥήτορος καί Μητροφάνους ὁσίων τῶν ἐν Ἄθῳ

Τῶν ἁγίων 45 μαρτύρων τῶν ἐν Νικοπόλει τῆς Ἀρμενίας, Παρθενίου ὁσίου Κρητός

Εὐφημίας μεγαλομάρτυρος, Ὄλγας ἰσαποστόλου

Ε΄ Ματθαίου (Θεραπεία δαιμονιζομένων) Παϊσίου ὁσίου τοῦ Ἁγιορείτου

Σύναξις τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, Στεφάνου ὁσίου Σαββαΐτου

Ἀκύλα ἀποστόλου, Ἰωσήφ Θεσσαλονίκης, Νικοδήμου ὁσίου τοῦ Ἁγιορείτου

Νηστεία

Κατάλυση εἰς πάντα

Νηστεία

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!