Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὅ,τι εἶσαι, εἶσαι. Μή φοβᾶσαι νά τό παραδεχθεῖς. Ὑπάρχει γιά ὅλους σωτηρία. Ἔτσι πρέπει νά τά πάρουμε τά πράγματα. Ὁ καθένας μας πρέπει νά γνωρίσει καλά-καλά τί εἶναι ὁ ἑαυτός του. Χρειάζεται ἔτσι εἰδικά νά βοηθηθοῦμε –ἀλλά νά ἔχουμε διάθεση· ἀλλιῶς δέν θά καταλάβουμε τίποτε– γιά νά γνωρίσουμε τόν ἑαυτό μας. Μήν ντρέπεσαι, μή φοβᾶσαι νά παραδεχθεῖς ὅ,τι εἶσαι. Ὄχι τί θέλεις νά εἶσαι, ἀλλά ὅ,τι εἶσαι. Νά τό παραδεχθεῖς, χωρίς νά τά βάλεις μέ κανέναν. Οὔτε μέ τόν Θεό οὔτε μέ κανέναν ἄλλο, οὔτε νά παραπονιέσαι: «Γιατί νά εἶμαι ἔτσι; Γιατί νά μοῦ συμβαίνουν αὐτά; Γιατί νά ἔχω ἐγώ αὐτές τίς δυσκολίες;» Αὐτά τά ξέρει ὁ Θεός. Ἐμεῖς ὀφείλουμε μέ εὐγνωμοσύνη νά δεχόμαστε ὅ,τι κι ἄν μᾶς συμβαίνει, καί ὑπομονετικά νά γνωρίσουμε σιγά-σιγά τόν ἑαυτό μας. Ἔτσι ὑπάρχει ἐλπίδα, ἀδελφοί μου, νά γίνει κάτι στήν ψυχή μας.

Ὁ Χριστός ἔγινε ἄνθρωπος, κήρυξε τό Εὐαγγέλιο, πέθανε γιά μᾶς· ἦρθε γιά νά μᾶς σώσει. Τότε, στόν παράδεισο, ἅπαξ καί παρήκουε ὁ Ἀδάμ, χάνονταν ὅλα· ὅπως καί ἔγινε. Τώρα, ἐφόσον ὁ Χριστός εἶναι καί ἄνθρωπος καί μᾶς ἑνώνει μαζί του –μέ τό βάπτισμα, μέ τή θεία Κοινωνία, μέ τά ἄλλα μυστήρια, μέ τό Εὐαγγέλιό του– ἐνόσῳ εἴμαστε σ᾿ αὐτόν τόν κόσμο, ἔχουμε πάντοτε ἐλπίδα σωτηρίας. Ἔπεσες; Ἐφόσον ὁ Θεός σέ ἀφήνει νά ζεῖς, θά σοῦ δοθεῖ εὐκαιρία νά μετανοήσεις, νά ἐπανέλθεις. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάγκη νά μετανοεῖ κανείς. Ὅπως κι ἄν ἔχει τό πράγμα, ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτάνει, ἀλλά ὅμως νά μετανοεῖ καί νά τρέχει γιά νά κάνει τό θέλημα τοῦ Κυρίου· καί πάντοτε μέ τήν αἴσθηση ὅτι ὅλα τά μπορεῖ ὁ Κύριος. Ὅ,τι χρειάζεται νά κάνει γιά τόν ἀπώτερο αὐτό σκοπό, πού εἶναι ἡ σωτηρία μας, μπορεῖ νά τό κάνει. Καί νά μᾶς γιατρέψει μπορεῖ καί ἄν πεθάνουμε νά μᾶς ἀναστήσει, ὅπως ἀνέστησε τόν γιό τῆς χήρας στή Ναΐν.

Ὁ ἄνθρωπος ξέρει ὅτι πρέπει νά ἐφαρμόσει τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Δέν τά καταφέρνει ὅμως καί τήν παραβαίνει. Ὁπότε, ἀμέσως δημιουργεῖται μέσα του ἐνοχή, ἡ ὁποία τακτοποιεῖται, ἀφοῦ ζήσει αὐτή τήν ἐνοχή –«Θεέ μου, εἶμαι ἔνοχος. Τελείωσε!»– καί ἀφοῦ ταπεινωθεῖ καί μετανοήσει πραγματικά ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί, τρόπον τινά, πεῖ: «Τέτοια ἔκανα καί ἀνάλογα περιμένω τώρα». Εἶναι δηλαδή ἕτοιμος νά δεχθεῖ ἀπό τόν Θεό ὅ,τι ἔρθει. Ὅμως δέν ἀποφασίζει ὁ ἄνθρωπος νά παραδεχθεῖ ὅτι ἁμάρτησε καί ὅτι γιά τήν ἁμαρτία του φέρει ἀκέραιη τήν εὐθύνη. Ὅποιος τό κάνει αὐτό, ὅποιος ζεῖ κατά κανονικό καί νορμάλ τρόπο τήν ἐνοχή, καί μετανοεῖ, ταπεινώνεται, ζητάει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐμπιστεύεται τήν ἁμαρτία του στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, αὐτός, καθώς θά ἐξομολογηθεῖ, δέχεται κατά χάριν τή συγχώρηση ἀπό τόν Θεό –αὐτό τό ζεῖ, ὅτι κατά χάριν τή δέχεται καί ὄχι δικαιωματικά– καί τακτοποιεῖται.

Μήπως τελικά φυτοζωοῦμε πνευματικά, ὄχι διότι στά χρόνια τῶν διωγμῶν ἦταν ἄλλοι καιροί καί τώρα εἶναι ἀλλιῶς τά πράγματα, ἀλλά διότι χάσαμε τό ἀληθινό πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή χάσαμε τόν Χριστό; Δέν μᾶς ξέχασε ἐμᾶς ὁ Θεός. Ὅλα αὐτά πού παθαίνουμε, ἄν τά πάρουμε σωστά, μᾶς ἁγιάζουν. Ἐνῶ τόσες ἐπιστῆμες, τόσους γιατρούς ἔχουμε, ὅλοι οἱ χριστιανοί εἶναι φορτωμένοι μέ διάφορα δύσκολα θέματα, μέ προβλήματα, μέ ἀρρώστιες, μέ ἄλλα χειρότερα. Καί ἀντί νά τό δοῦμε τό καθένα ἀπό αὐτά ὅτι εἶναι μιά ἐπίσκεψη Θεοῦ καί νά ποῦμε «Nά ᾽ναι εὐλογημένο, Θεέ μου», ἐμεῖς πελαγώνουμε. Ὁ πόνος, ὅταν τόν πάρεις σωστά, πόνος εἶναι πάλι, ἀλλά ἀλλιώτικος πόνος, πού σέ ἁγιάζει. Καί ὁποιοδήποτε ἄλλο πρόβλημα σάν νά εἶναι χειροπιαστή εὐλογία ἀπό τόν Θεό. Ὅταν τά πάρεις σωστά, πράγματι ἁγιάζεσαι. Ἀλλιῶς, ματαιοπονοῦμε ὡς χριστιανοί.

Δέν μπορεῖ ὁ σημερινός ἄνθρωπος νά μείνει μέ τόν ἑαυτό του· φοβᾶται. Θέλει συνέχεια νά βγαίνει ἀπό τόν ἑαυτό του. Σάν ἀλητάκος κανείς γυρίζει ἐδῶ καί ἐκεῖ. Καθώς κάνεις προσπάθεια νά κλείσεις μέσα στόν νοῦ σου τά λόγια τῆς προσευχῆς, νά εἶναι συγκεντρωμένος ἐκεῖ ὁ νοῦς σου –καί νά τό κάνεις μέ ἀγάπη– σιγά-σιγά ὁ νοῦς θά κατεβεῖ στήν καρδιά καί ἐκεῖ θά λέει τήν εὐχή. Μπαίνοντας ὁ νοῦς μέσα στήν καρδιά καί ἐπικαλούμενος τόν Κύριο, ἀρχίζει ὁ Κύριος νά διώχνει ἀπό ἐκεῖ τά πάθη –θυμό, γκρίνια, σκληράδα, κακία– αὐτά τά θηρία πού βγαίνουν ἀπό τήν ἀκάθαρτη καρδιά. Ὁπότε θρονιάζεται ἐκεῖ ὁ Χριστός, τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἕως ὅτου νά καθαρίσει ἡ καρδιά ἀπό τά πάθη, θά περάσει καιρός. Αὐτό σημαίνει ὅτι ὁ ἄνθρωπος σιγά-σιγά γίνεται ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Ὥς ἕνα σημεῖο αὐτό εἶναι ἔργο ἀνθρώπινο –εἶναι μιά συνομιλία ἡ προσευχή– ἀλλά λίγο-λίγο ἔχεις τήν αἴσθηση ὅτι εἶναι μέσα σου ὁ Χριστός.

Μετάνοια δέν εἶναι ἁπλῶς νά πάω νά πῶ στόν πνευματικό ὅτι ἔκανα μιά μή καλή πράξη καί ὅτι μετανοῶ γι᾿ αὐτήν. Πιό συγκεκριμένα: Κάθε πράξη πού γίνεται ἀπό τόν ἄνθρωπο δημιουργεῖ καί ἀνάλογη ἐσωτερική κατάσταση, ἀνάλογη νοοτροπία, ἀνάλογες σκέψεις καί ἰδέες. Ὅταν ἁπλῶς ἐγώ πῶ τήν πράξη, αὐτά ὅμως μείνουν, ἀμετανόητος εἶμαι. Ἐκεῖνο πού εἶναι πραγματική μετάνοια, εἶναι μαζί μέ τό ξεδίπλωμα τῆς ψυχῆς του, μέ τήν ἐξομολόγηση, νά ἀλλάξει κιόλας ὁ ἄνθρωπος. Νά ἀποφασίσει δηλαδή νά μή βλέπει καί νά μήν κρίνει πλέον τή ζωή καί τήν πραγματικότητα ὅπως μέχρι ἐκείνη τήν ὥρα, ἀλλά νά ἀρχίσει νά τή βλέπει καί νά τήν κρίνει μέ βάση τόν νόμο τοῦ Θεοῦ, καί ἔτσι νά ἀρχίσει νά σκέπτεται καί νά αἰσθάνεται ἀλλιῶς. Ἄν δέν τό κάνει αὐτό, δέν μπορεῖ νά ἐπέλθει θεραπεία καί νά εἰσρεύσει μέσα στήν ὕπαρξή του ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά γίνει πραγματικά παιδί τοῦ Θεοῦ.

Ξεκινάει κανείς μέ μιά ψευτοβούληση, μέ μιά πεθαμένη βούληση, πού μόλις καί κινεῖται λίγο, νά κάνει ὑπακοή στόν Θεό. Καί ὅταν ἀρχίσει νά κάνει ὑπακοή, ὁ Θεός καθώς βλέπει τήν καλή διάθεση τοῦ ἀνθρώπου –μικρή μέν, ἀλλά ἔχει μιά ἐντιμότητα μέσα αὐτή ἡ διάθεση– δέχεται αὐτή τή μικρή ὑπακοή πού κάνει καί τόν εὐλογεῖ. Καί καθώς χαριτώνεται ὁ ἄνθρωπος, μετά ἀκόμη περισσότερο ὑποτάσσεται στόν Θεό. Δηλαδή νιώθει ὅλο καί πιό λυτρωμένη τή βούλησή του ἀπό χίλια δυό ἄλλα πράγματα πού τήν ἔχουν αἰχμαλωτίσει. Καί δίνεται στόν Θεό. Θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι ξεκινάει κανείς μέ πέντε βαθμούς βουλήσεως δικῆς του καί, καθώς προχωρεῖ, μπορεῖ νά φθάσει τούς ἑκατό, τούς πεντακόσιους, τούς χίλιους... Ἔχει λοιπόν βούληση, ἔχει θέλημα μέσα του ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά αὐτό τόν σπρώχνει συνεχῶς, ὥστε ἑκουσίως καί ἐν ἀγάπῃ νά ὑποτάσσεται καί νά ὑπακούει στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!

 ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 

Ἀγαπητοί ἐπισκέπτες τῆς ἰστοσελίδας, θά θέλαμε νά σάς πληροφορήσουμε, ὅτι προσπαθοῦμε, νά ἔχουμε τήν δυνατότητα ζωντανῆς μετάδοσης τῶν ἀκολουθιῶν καί ἀπό τό κινητό μέσω YouTube. Αὐτό προϋποθέτει, νά ἔχουμε στό κανάλι μας τουλάχιστον 1000 ἐγγραφές. Γιά τόν λόγο αὐτόν παρακαλοῦμε, ὅποιος θά ἤθελε νά μάς βοηθήσει, νά κάνει ἐγγραφή στό κανάλι στόν παρακάτω σύνδεσμο: https://www.youtube.com/channel/UCT8XIEpl3oF3izdjY5z9fKw Γιά τήν ἐγγραφή ἀπαιτείται μόνο ἕνα κλίκ στήν λέξη ΕΓΓΡΑΦΗ

Προσφατες Αναρτησεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17181920212223 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Ὠσηέ προφήτου, Ἀνακομιδή λειψάνων ἁγίου καί δικαίου Λαζάρου

Γ΄ Λουκᾶ (Ἀνάστασις νέου στή Ναΐν) Λουκᾶ τοῦ ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ

Ἰωήλ προφήτου, Οὐάρου μάρτυρος

Ἀρτεμίου μεγαλομάρτυρος, Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ

Ἱλαρίωνος ὁσίου τοῦ Μεγάλου, Θεοδότης, Σωκράτους μ., Ἱλαρίωνος Μογλενῶν

Ἀβερκίου Ἱεραπόλεως, Ρούφου καί Λώτ ὁσίων

Ἰακώβου ἀποστόλου τοῦ Ἀδελφοθέου

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Νηστεία

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!