Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά πεῖ: «Σήμερα δίνω ὅλο τόν ἑαυτό μου στόν Θεό». Ἀλλά παρέδωσες μόνο τό συνειδητό, δηλαδή τό 1/10 τοῦ ἑαυτοῦ σου πού τό ἐλέγχεις. Παραδίδοντας τό συνειδητό, εἶναι σάν ἀπό ἕνα καρπούζι νά κόβουμε μέ ἕνα σπαθί, ἀκριβῶς στή στάθμη τοῦ νεροῦ, τή φέτα πού φαίνεται. Ὁπότε τό καρπούζι ἀνεβαίνει λίγο πάνω ἀπό τήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ· δηλαδή ἕνα μέρος ἀπό τό ὑποσυνείδητο βγαίνει καί γίνεται συνειδητό. Γι᾿ αὐτό αὔριο κιόλας νιώθεις τήν ἀνάγκη νά ξαναπαραδώσεις στόν Θεό τόν ἑαυτό σου. Πάντως τά βιώματα τοῦ ὑποσυνειδήτου, πού μπορεῖ νά εἶναι καί ἀρρωστημένα, δέν τά ἀφήνει κανείς νά βγοῦν στό συνειδητό. Τά φοβᾶται. Ἄν ἔχει τό κουράγιο νά τά ἀφήσει νά βγοῦν, ἀρχίζει ἡ θεραπεία. Καί σιγά-σιγά βγαίνει ὅλο τό ὑποσυνείδητο καί τό ἀσυνείδητο, καί ἔτσι παραδίδει κανείς ὅλο τόν ἑαυτό του στόν Θεό. Νά πῶς γίνεται κανείς ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, χριστιανός.

Ὁ ἄνθρωπος φωνάζει, κραυγάζει, ὅταν βρεθεῖ σέ δυσκολία, ὅταν πονάει, ὅταν ὑποφέρει, ὅταν συνειδητοποιεῖ τήν ἀδυναμία του. Κραυγάζει πρός ἐκεῖνον πού μπορεῖ νά τόν κάνει καλά. Αὐτό ἔκαναν καί οἱ δέκα λεπροί τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς. Καί ὁ Χριστός, «Πηγαίνετε», τούς λέει, «νά δείξετε τόν ἑαυτό σας στόν ἱερέα», καθώς ἡ πιστοποίηση τῆς θεραπείας θά γινόταν ἀπό τόν ἱερέα. Καί πηγαίνοντας διαπίστωσαν ὅτι θεραπεύτηκαν ἀπό τή λέπρα καί οἱ δέκα. Ὁ ἕνας ὅμως –ὁ ὁποῖος ἦταν καί Σαμαρείτης– οὔτε ἕνα βῆμα δέν ἔκανε, μόλις διαπίστωσε ὅτι θεραπεύτηκε. Ἀμέσως γύρισε στόν εὐεργέτη του. Οἱ ἄλλοι ξέχασαν πόσο παρακάλεσαν, πόσο τούς στοίχισε πού ἦταν ἄρρωστοι. Αὐτή τή στιγμή ἔχουν τή θεραπεία στή διάθεσή τους καί τρέχουν νά τήν ἀπολαύσουν. Τίποτε δέν κατάλαβαν. Ἦταν δύσκολο νά τό κάνουν καί οἱ ἄλλοι; Καθόλου! Στίς δύσκολες ὧρες φαίνεται ὁ πιστός ἄνθρωπος.

Ἀπό ἐδῶ θά φανεῖ ἄν ἀγαποῦμε τόν Χριστό, ἄν ἀπαρνούμαστε τόν ἑαυτό μας: ἀπό τό ἄν ἀρχίζουμε πλέον νά ἀγαποῦμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο ἀληθινά· ὄχι συναισθηματικά. Γιά τόν ἅγιο Θεόκτιστο καί τόν ἅγιο Εὐθύμιο λέει τό συναξάρι, σάν νά ἦταν ἡ ψυχή τοῦ ἑνός μέσα στήν ψυχή τοῦ ἄλλου, καί εἰς ὅλα τά πράγματα καί οἱ δύο εἶχον τά αὐτά φρονήματα, καί οἱ δύο ἐποίουν τά αὐτά ἔργα. Ξέρουμε ὅτι κατά κανόνα οἱ μοναχοί ἔφευγαν στήν ἔρημο ἀπό τήν ἀρχή τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς μέχρι τήν Κυριακή τῶν Βαΐων. Ὅμως οἱ δύο αὐτοί ὅσιοι ἔφευγαν στήν ἔρημο, μόλις γινόταν ἡ ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων· δηλαδή μερικές φορές σχεδόν δύο μῆνες πιό μπροστά ἀπό τούς ἄλλους. Ἐπειδή ἦταν ὑγιής ἡ σχέση τους, ἄνετα χώριζαν αὐτό τό διάστημα καί ἐπανήρχοντο πάλι. Νά τό προσέξουμε αὐτό. Ἐνῶ δηλαδή τόσο ἀγάπησε ὁ ἕνας τόν ἄλλο, ὅμως δέν ὑπῆρχε προσκόλληση, τίποτε τό ἀρρωστημένο.

Ἡ ἁμαρτία εἶναι ἕνα ἀναμφισβήτητο γεγονός γιά τόν καθένα. Δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος νά μήν εἶναι κοινωνός τῆς ἁμαρτίας, νά μήν εἶναι ἁμαρτωλός, νά μήν ἔχει γεννηθεῖ μέ τήν ἁμαρτία. Μόλις ὁ ἄνθρωπος ἀρχίζει νά ὑπάρχει, μαζί μέ αὐτόν ὑπάρχει καί ἡ ἁμαρτία. Εἶναι λοιπόν ἕνα ἀναμφισβήτητο γεγονός ἡ ἁμαρτία, καί ὁπωσδήποτε κάθε ἄνθρωπος πρέπει νά ἀναγνωρίζει τήν ὕπαρξή της στόν ἑαυτό του καί σέ κάθε ἄνθρωπο. Ἀλίμονο σ᾿ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος θά ξεφύγει ἀπό αὐτό, θά θελήσει νά ξεχάσει δηλαδή αὐτή τήν πραγματικότητα. Ἡ ἁμαρτία ἀπό αὐτή τήν ἄποψη εἶναι σάν μιά μεταδοτική ἀσθένεια πού μεταδόθηκε ἀπό τό πρῶτο ζεῦγος τῶν πρωτοπλάστων στούς ἀπογόνους, δηλαδή σέ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα μέχρι σήμερα, καί θά μεταδίδεται, ἐνόσῳ θά ὑπάρχει ὁ κόσμος. Αὐτό εἶναι ἕνα γεγονός, καί πρέπει ὁ καθένας νά πιστέψει ὅτι ἦρθε ἄρρωστος στόν κόσμο. Καί ἀνάλογα νά ταπεινοφρονεῖ· νά μήν ἔχει οἴηση.

Νά εὐθυμεῖς ἐν Κυρίῳ, νά χαίρεσαι ἐν Κυρίῳ. Διότι τελικά αὐτό εἶναι πού μᾶς χρειάζεται. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ χριστιανός δέν εἶναι παγιδευμένος μέσα σέ κάτι καταθλιπτικό, ὅπου παιδεύεται ὅπως ὁ δοῦλος καί ὁ σκλάβος στά κάτεργα. Ὄχι, ὄχι. Αὐτό γιά τό ὁποῖο ἀναλαμβάνει νά ἐργαστεῖ, καί πού φαίνεται κοπιαστικό, εἶναι ἡ λύτρωσή του. Ἑπομένως, πρέπει νά χαίρει, νά εὐθυμεῖ. Ὄχι νά ἐργάζεται τή σωτηρία του σάν εἵλωτας. A Ὁ Θεός θέλει πολλά νά μᾶς πεῖ, πολλά νά μᾶς ἀποκαλύψει, πολλά νά μᾶς ἐμπιστευθεῖ. Ἀλλά εἴμαστε σέ θέση νά τά ἐννοήσουμε καί νά τά δεχθοῦμε; Εἴμαστε σέ θέση νά τά ἐκτιμήσουμε καί νά τά ἀφομοιώσουμε; Ἔχουμε διάθεση νά τά ρουφήξουμε καί νά ἀνταποκριθοῦμε ἀνάλογα; Ἤ μήπως μέ ἄλλα πράγματα μᾶς βρίσκει ὁ Θεός ἀπασχολημένους καί μᾶς προσπερνᾶ λυπημένος;

Ἄν ὑπῆρχε κάποιος πού θά ἄξιζε νά ζήσει γιά νά κάνει ἔργο Θεοῦ, αὐτός ἦταν ὁ π. Τιμόθεος –ὁ πνευματικός τοῦ π. Συμεών. Καί ὅμως ὁ Θεός τόν πῆρε πολύ νέο σάν σήμερα. Αὐτά τά κανονίζει ὁ Θεός. Γενικότερα συνηθίζει νά τό κάνει αὐτό ὁ Θεός: ἀπό μιά οἰκογένεια παίρνει ἕνα ἀγαπητό πρόσωπο. Ὅσο κι ἄν πονέσουν κι ἄν στενοχωρηθοῦν οἱ συγγενεῖς, σιγά-σιγά ἀνοίγει γι᾿ αὐτούς ἕνας καινούργιος δρόμος. Ἀρχίζουν νά βρίσκουν τόν Θεό, τόν οὐρανό, τήν πέραν τοῦ τάφου πραγματικότητα. A «Δέν γνωρίζουμε τίνων οἱ προσευχές μᾶς ἔχουν βοηθήσει καί μᾶς βοηθοῦν στήν πνευματική μας ζωή», ἔλεγε ὁ π. Τιμόθεος. Οἱ ἅγιοι εἶναι μαζί μας, μᾶς προσέχουν. Μέ τίς πρεσβεῖες τους ἀλλά καί τίς προσευχές ὅλων τῶν δικῶν μας καί τῶν γνωστῶν μας –διότι ὅλοι ὅσοι εἶναι κοντά στόν Χριστό προσεύχονται– μποροῦμε νά βάλουμε μιά νέα ἀρχή στήν πνευματική μας ζωή.

Ἡ συνείδηση, καθώς ἐπιτελεῖ βασικές ψυχικές λειτουργίες, ἑνοποιεῖ τήν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου. Ἐάν πάψει ἡ συνείδηση τοῦ ἀνθρώπου νά λειτουργεῖ κατά ἕναν κανονικό τρόπο, τότε ὁ ἄνθρωπος διασπᾶται καί δέν εἶναι μιά ἑνοποιημένη ἀλλά μιά διηρημένη προσωπικότητα, ὁπότε ἄλλα θέλει καί ἄλλα κάνει. A Πάντοτε νά εἴμαστε ἐπιφυλακτικοί καί νά βάζουμε φρένο στόν ἑαυτό μας. Καί μόνο ὅταν βεβαιωθοῦμε ὅτι ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε μετάνοια, συγχώρηση, καί ἦρθε μέσα στήν ψυχή μας λίγη ταπείνωση, μόνο τότε νά τολμήσουμε νά βοηθήσουμε καί τούς ἄλλους. Ἀκριβῶς τότε αὐτή ἡ μετάνοια καί ἡ ταπείνωση θά μᾶς κάνουν δειλά-δειλά νά θελήσουμε νά παρουσιάσουμε καί στούς ἄλλους τή χάρη καί τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18192021222324 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Συναξαριστης

Ἀθανασίου καί Κυρίλλου πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας

ΙΒ΄ Λουκᾶ (Τῶν δέκα λεπρῶν) Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ

Εὐθυμίου τοῦ Μεγάλου

Μαξίμου ὁμολογητοῦ, Εὐγενίου, Κανδίδου καί τῶν σύν αὐτοῖς μαρτύρων, Ἁγνῆς μάρτυρος

Τιμοθέου ἀποστόλου, Ἀναστασίου ὁσιομάρτυρος τοῦ Πέρσου

Κλήμεντος Ἀγκύρας, Ἀγαθαγγέλου μάρτυρος, Διονυσίου ὁσίου τοῦ ἐν Ὀλύμπῳ

Ξένης ὁσίας, Νεοφύτου ὁσίου τοῦ Ἐγκλείστου

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση εἰς πάντα

Νηστεία

Εβδομαδιαιο προγραμμα