Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ἄν ὑποθέσουμε ὅτι ἐμφανίζονταν τώρα ἡ Παναγία καί οἱ γονεῖς της καί μᾶς ἔλεγαν: «Δέν χρειάζεται νά ζήσετε ἄλλο. Σᾶς παίρνουμε ὅλους ἐπάνω στόν οὐρανό», ἐμεῖς θά ἔπρεπε νά τό βιώσουμε αὐτό ὡς μιά ἀλήθεια. Ἀλλά κατατρομαγμένος ὁ καθένας θά τό βάλει στά πόδια, καθώς εἶναι προσκολλημένος ὄχι ἁπλῶς στά γήινα ἀλλά στό ἐγώ, τό ὁποῖο δέν μᾶς ἀφήνει νά λατρεύσουμε τόν Θεό. Ἅμα δέν ἀρχίσουμε νά πιστεύουμε ἔτσι, δέν γίνεται τίποτε. Καί θά μᾶς ἔλεγε ὁ Θεός: «Μή φοβάστε. Ἀφοῦ μέ αἰσθάνεστε Πατέρα σας καί μέ ἀγαπᾶτε, σᾶς δίνω ἀρκετά χρόνια ζωῆς, ἀκριβῶς γιά νά ζήσετε ὡς ἀληθινοί χριστιανοί κάνοντας τό θέλημά μου καί τίς ἐντολές μου». Γνωρίζουμε ὅτι καί τούς πρωτοπλάστους, πού ἦταν ἀναμάρτητοι, τούς ἔβαλε ὁ Θεός στόν παράδεισο νά ζήσουν ἕνα διάστημα ἐκεῖ, γιά νά δοκιμαστοῦν, καί ὕστερα νά τούς πάρει στήν αἰώνια βασιλεία του. Ἀλλά ἀπέτυχαν.

Τήν εὐχή μπορεῖ νά τή λέει κανείς ἀπό τήν καρδιά του καί καθόλου νά μή λέει λόγια. Καμιά φορά, θά ἔλεγα, μπορεῖ καί νά μή λέει τίποτε, οὔτε καί μέ τήν καρδιά του. Ὅπως βλέπουμε τά πουλιά: χτυπᾶνε τά φτερά καί ἀνεβαίνουν ψηλά καί ὕστερα γλιστρᾶνε μέσα στόν οὐρανό, στόν ἀέρα, στήν ἀτμόσφαιρα, χωρίς νά κινοῦν τά φτερά· γλιστρᾶνε ἁπλῶς καί χαίρονται τό πέταμα. Ὧρες-ὧρες δηλαδή, ἐπειδή, π.χ., κουράστηκε κανείς, μπορεῖ νά μήν κουνάει τά φτερά· οὔτε μέ τά χείλη του οὔτε μέ τήν καρδιά του νά λέει τήν προσευχή. Θυμήθηκα ἐδῶ κάτι πού γράφει ὁ Καρέλ. Κάποτε μπῆκε, λέει, ἕνας μέσα σέ μιά ἐκκλησία καί εἶδε ἕναν χωρικό νά κάθεται σέ ἕνα στασίδι. «Τί κάνεις ἐδῶ;» τόν ρώτησε. «Τόν βλέπω καί μέ βλέπει» ἀπάντησε ὁ χωρικός. Καί ἀρκεῖτο σ᾿ αὐτό· δέν ἔλεγε τίποτε στόν Θεό, οὔτε ἴσως ἄκουγε τίποτε ἀπό τόν Θεό.

Τό νά λέει κανείς εἴτε μέ τά χείλη του εἴτε μέ τήν καρδιά του τήν εὐχή μέ ἐμπιστοσύνη καί ἐλπίδα στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, καί νά ἐγκαταλείπεται ἔτσι στόν Χριστό, εἶναι δύσκολο –νά τό ξέρετε– ὅπως εἶναι καί εὔκολο. Ἐξαρτᾶται. Ἄν ἔχεις πνευματικό, δέν εἶναι δύσκολο νά ἀφήνεσαι στή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὅπως ὅταν ξέρεις κολύμπι, ἀφήνεσαι στό νερό καί σέ σηκώνει. Ὅταν γιά λίγο κάνει αὐτή τήν ἐργασία ἤ γιά πολύ, ἀνάλογα, καί πάρει ὕψος –ἄν ἐπιτρέπεται νά ποῦμε ἔτσι– μετά ἴσως ἁπλῶς χρειάζεται νά «γλιστράει» κανείς, ἁπλῶς νά βλέπει τόν Θεό καί νά τόν βλέπει ὁ Θεός, καί πάλι ὕστερα ἀπό λίγο νά ἀνεβαίνει, ὅπως τό πουλί πού γλιστράει μέσα στόν ἀέρα ἀρχίζει πάλι νά χτυπάει τά φτερά του, εἴτε διότι θέλει νά ἀνεβεῖ πιό ψηλά εἴτε διότι δέν θέλει νά λοξοδρομήσει εἴτε διότι θέλει νά χαρεῖ, τέλος πάντων, τό πέταγμα καί μέ τό χτύπημα τῶν φτερῶν.

Ὅ,τι εἶναι ὁ ἄλλος εἶναι. Σέ βρίζει κάποιος· ἐσύ ὅμως δέν εἶσαι ὑποχρεωμένος νά ἐπηρεαστεῖς ἀπό αὐτό καί νά βρίσεις καί ἐσύ. Ἐσύ θά φερθεῖς ὡς χριστιανός. Δέν ὑβριζόταν καί ἐμπαιζόταν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος; Ἀντέδρασε σέ καμιά περίπτωση ἐπηρεασμένος ἀπό τό πῶς τοῦ φέρονταν οἱ ἄλλοι, ὥστε νά παραφερθεῖ; Ἄσχετα πῶς τοῦ φέρονταν, πῶς τοῦ μιλοῦσαν οἱ ἄλλοι, τί γνώμη εἶχαν, ὁ Χριστός πάντοτε ἦταν ὁ ἴδιος. Ἔτσι πρέπει νά εἶναι ὁ κάθε χριστιανός. Καί ἄν προσέξουμε, θά δοῦμε ὅτι, ὅσο πιό ἄσχημα μᾶς φέρονται οἱ ἄλλοι, τόσο πιό πολύ ὠφελούμαστε ὡς χριστιανοί· μαθαίνουμε νά ὑπομένουμε, νά συγχωροῦμε, νά ἀνεχόμαστε. Πόσο ὡραῖο εἶναι νά πεῖς μέσα σου: «Ὁ καημένος αὐτός τώρα μέ βρίζει, μέ ἀδικεῖ. Καί δέν καταλαβαίνει πόσο λάθος κάνει καί πόσο βλάπτει τόν ἑαυτό του!» Νά τόν λυπηθεῖς, καί ἀπό μέσα σου νά τόν συγχωρήσεις, νά προσευχηθεῖς γι᾿ αὐτόν. Αὐτό ὅμως γίνεται, ὅταν ἐσύ ζεῖς κατενώπιον τοῦ Θεοῦ.

Συνήθως γίνεται λόγος γιά τή νεότητα. Ἔ, οἱ γέροι πάει πιά..., ἑπομένως τή νεότητα νά προσέξουμε. Ἀπό χριστιανικῆς ἀπόψεως τούς ἡλικιωμένους πρέπει νά προσέξουμε. Οἱ νέοι, κατά τό μᾶλλον ἤ ἧττον, θά ζήσουν ἀρκετά χρόνια καί κάποιοι θά τούς φροντίσουν. Οἱ γέροντες ὅπου νά ᾿ναι φεύγουν. Πόσο καλό εἶναι, γιά μᾶς, νά τούς κάνουμε νά φύγουν χωρίς τόν ἰδιαίτερο πόνο, τήν ἀνασφάλεια, τή λύπη, τήν κατάθλιψη. Ἀνέκαθεν, ὅταν ἔπαυε κανείς νά εἶναι χρήσιμος καί δέν τόν εἶχαν ἀνάγκη, ἔμενε στό περιθώριο. Μήπως θά ἤθελε ὁ Θεός νά νοιαστοῦμε μέ αὐτό τό πνεῦμα γιά τούς ἡλικιωμένους, πού αἰσθάνονται ἔλλειψη ἀγάπης, σάν περιφρονημένοι, σάν λησμονημένοι; Δέν ἔχουν τίς δυνάμεις πού εἶχαν, δέν ἀνακατεύονται στή ζωή ὅπως πρίν καί εἶναι παραμελημένοι. Πόσο θά τούς χαροποιοῦσε νά εἶναι ἡ στάση μας ἔτσι, πού νά τούς ἐμπνέει τό αἴσθημα ὅτι δέν εἶναι μόνοι· εἴμαστε μαζί τους, τούς ἀγαποῦμε!

Ἡ Παναγία ὡς ὀντότητα, ὡς ὕπαρξη, πού ἔχει λογική, πού ἔχει προσωπικότητα, πῆρε τή σωστή στάση ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, πέρα γιά πέρα παραδομένη στόν Θεό, καί ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος ἐπί τήν ταπείνωσίν της. Ἔτσι συνετελέσθη τό ὅλο μυστήριο τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου, στό ὁποῖο ἡ Παναγία ἔπαιξε τόν κύριο ρόλο. Ὁ καθένας εἶναι πρόσωπο, πρόσωπο πού ἔχει νοῦ, πού ἔχει αὐτοσυνειδησία, πού ἔχει ἐλευθέρα βούληση, πού εἶναι κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ, καί ἤ θά πεῖ τό ναί στόν Θεό ἤ δέν θά τό πεῖ· αὐτό ἐξαρτᾶται ἀπό τό κάθε πρόσωπο. Ἄν ἐπιτρέπεται νά ποῦμε, δέν ἐπεμβαίνει ὁ Θεός ἔτσι πού νά περιορίσει τήν ἐλευθερία μας. Ἡ Παναγία ἐπλάσθη ἀπό τόν Θεό ἐκ τοῦ μηδενός –ὅπως ὁ καθένας– κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ, ἐλεύθερο ὄν, καί ἐρχόμενη στόν κόσμο πῆρε αὐτή τή στάση, ἡ ὁποία ἄρεσε στόν Θεό πάρα πολύ καί ἀποφάσισε ὁ Θεός αὐτήν νά κάνει μητέρα του.

Ὁ ἄνθρωπος δημιουργήθηκε ἀπό τόν Θεό ἔτσι πού, ὅταν εἶναι σέ φυσιολογική κατάσταση, τόν Θεό νά ζητάει. Πρός τά ἐκεῖ πάει φυσιολογικότατα. Ὅπως τό νερό πάει στήν κατηφόρα, ὁ καπνός πάει πρός τά πάνω, ἡ φωτιά καίει, ὁ ἀέρας δροσίζει –αὐτή εἶναι ἡ φυσική σειρά τῶν πραγμάτων– ἔτσι φυσιολογικά ὁ ἄνθρωπος πρός τόν Θεό πρέπει νά φέρεται, νά κινεῖται, στόν Θεό νά ἐμπιστεύεται τόν ἑαυτό του χωρίς ἐπιφυλάξεις. Ὅμως ὁ ἄνθρωπος χάλασε, ἀλλοιώθηκε, ἔπαθε μέσα του ἀλλαγή πρός τό κακό, εἶναι διεστραμμένος καί ἄπιστος. Ὁ Κύριος δέν λέει τυχαῖα: Ὦ γενεά ἄπιστος καί διεστραμμένη! Ὁ Χριστός μέσα σέ ὅλη αὐτή τή γενεά ὁπωσδήποτε ἐννοοῦσε καί τούς μαθητάς του, οἱ ὁποῖοι δέν μπόρεσαν νά θεραπεύσουν ἕνα ἄρρωστο παιδί. Ὅταν ὑπάρχει στήν ψυχή ἀπιστία, διαστροφή, ἡ κατάσταση αὐτή ἀποτελεῖ ἐμπόδιο στό νά ἐνεργήσει ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, νά θαυματουργήσει ἡ δύναμή του.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!

 ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 

Για λόγους ασφάλειας η αναπαραγωγή ήχου δεν επιτρέπεται αυτόματα απο τα περισσότερα προγράμματα περιήγησης.
Παρακαλούμε ενεργοποιήστε με το βελάκι ( H/Y ) η την αφή ( tablet / τηλέφωνα ) το άνω παράθυρο αναμετάδοσης, και ενεργοποιήστε το εικονίδιο του ήχου
Σε περίπτωση εμφάνισης παλαιότερου περιεχομένου ή διακοπών ροής κατα την ώρα των ζωντανών μεταδόσεων, παρακαλούμε ανανεώστε περιοδικά την σελίδα απο το παρακάτω κουμπί. Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

Προσφατες Αναρτησεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗ 10111213141516 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥΑΥΓΟΥΣΤΟΥΑΥΓΟΥΣΤΟΥΑΥΓΟΥΣΤΟΥΑΥΓΟΥΣΤΟΥΑΥΓΟΥΣΤΟΥΑΥΓΟΥΣΤΟΥ Συναξαριστης

Λαυρεντίου ἀρχιδιακόνου, Ξύστου πάπα Ρώμης, Ἱππολύτου

Εὔπλου μάρτυρος τοῦ διακόνου, Νήφωνος Κων/πόλεως

Φωτίου καί Ἀνικήτου μαρτύρων

Ἀνακομιδή λειψ. Μαξίμου ὁσίου ὁμολογητοῦ, Σερίδου, Δωροθέου καί Δοσιθέου ὁσίων

Μιχαίου προφήτου

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ι΄ Ματθαίου (Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζομένου) Ἁγίου Μανδηλίου

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!