Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Δέν μπορεῖ νά νοηθεῖ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, δέν μποροῦν νά νοηθοῦν μυστήρια, δέν μπορεῖ νά νοηθεῖ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων χωρίς τήν παρουσία τῆς Παναγίας. Ἀπό ἐκεῖ ξεκινοῦν ὅλα. Θέλησε ὁ Θεός νά γίνει ἄνθρωπος καί νά πάθει ὡς ἄνθρωπος, γιά νά σώσει τόν κόσμο. Ἀλλά γιά νά μᾶς σώσει, ἔπρεπε νά μᾶς ἑνώσει διά παντός μέ τόν ἴδιο τόν ἑαυτό του. Καί μᾶς ἑνώνει, καθώς γίνεται ὁ ἴδιος ἄνθρωπος, παίρνοντας τήν ἀνθρώπινη φύση του ἀπό τήν Παναγία. Καί ὅσο εἶναι ἀλήθεια ὅτι αὐτός γίνεται ἄνθρωπος, τόσο εἶναι ἀλήθεια ὅτι κάνει καί τόν ἄνθρωπο θεό, καθώς ἑνώνεται μέ αὐτόν. Ἡ Παναγία λοιπόν εἶναι συνυφασμένη μέ τό ὅλο μυστήριο τῆς σωτηρίας μας κατά τέτοιον τρόπο, πού δέν μποροῦμε νά τή βγάλουμε ἀπό ἐκεῖ. Ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ὁποῖοι ἀγνοοῦμε αὐτό πού ἔκανε ὁ Θεός γιά νά μᾶς σώσει; Καί πῶς ὕστερα νά μήν ποῦμε αὐτά τά «Χαῖρε» στήν Παναγία;

Χαῖρε τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις. Ἔπεσε ὁ Ἀδάμ, καί τόν ἐξόρισε ὁ Θεός ἀπό τόν παράδεισο. Καί ἀπό ἐκεῖ καί πέρα ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀδάμ εἴχαμε τήν ἴδια «τύχη», διωγμένοι ἀπό τόν παράδεισο. Καί τώρα ἡ Παναγία γίνεται αἰτία τῆς σωτηρίας μας, ἀκριβῶς διότι γεννάει τόν Χριστό. Ὁ Χριστός εἶναι Θεός ἀλλά καί ἄνθρωπος, καί προσφέρει τή θυσία αὐτή: καρφώνεται στόν σταυρό ὄντας ἀναμάρτητος, καί ἐκεῖ καρφώνονται ὅλες οἱ ἁμαρτίες τῶν ἀνθρώπων, καί ἔτσι λυτρώνεται τό ἀνθρώπινο γένος πού εἶχε πάρει τόν κατήφορο καί πήγαινε γιά τόν χαμό του ὁριστικά. Πῶς, π.χ., ἐξαποστέλλει κανείς κάποιον καί ὕστερα τρέχει ἀπό πίσω του, στέλνει ἄνθρωπο καί τόν ἀνακαλεῖ πάλι: «Ἔλα, ἔλα, ἔλα». Ὅλο ἐκεῖνο τό ὁποῖο συνετέλεσε στό νά διωχθεῖς ἀπό ἐκεῖ πού ἤσουν φεύγει ἀπό τή μέση καί καλεῖσαι πάλι πίσω. Μέ αὐτή τήν ἔννοια ἡ Παναγία εἶναι τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων ἡ ἀνάκλησις.

Ἡ γυναίκα –εἶναι ἡ φύση της ἔτσι– πάει ὥς ἕνα σημεῖο μέ πολλή προθυμία, μέ πολύ ζῆλο, μέ πολλή ζέση, μέ πολλή φλόγα, ἀλλά φρακάρει κάπου καί δέν πάει πιό πέρα. Ἄν πάει ὅμως, δέν τή φθάνεις. Διότι, ὅταν ξεπεράσει τή γυναικεία ἐπιπολαιότητα καί προχειρότητα, τούς γυναικείους συναισθηματισμούς, δέν ἀστειεύεται μετά· ἐπιμένει ἐκεῖ. Βλέπουμε τήν ὁσία Μαρία τήν Αἰγυπτία. Κατεξήρανε τό εἶναι της καί κέρδισε τόν Χριστό. Δέν φοβήθηκε καθόλου. Ὁλομόναχη μέσα στήν ἐρημιά. Μακαρία ἡ γυναίκα πού θά ξεπεράσει ὅλα αὐτά πού ἔτσι ἤ ἀλλιῶς θά συναντήσει καί ἔχει νά τά παλέψει λόγῳ τῆς φύσεώς της. Ὁ Θεός τά οἰκονόμησε ἔτσι, γιά νά φανεῖ ποιά θά ἔχει τόλμη νά κάνει τό ἅλμα καί νά πάει πιό πέρα· νά ὁρμήσει δηλαδή καί νά μή λογαριάσει τίποτε, κανένα ἐμπόδιο, καί νά φθάσει ἐκεῖ πού, ἄν θελήσουμε νά δοῦμε τήν ἀναλογία, μπορεῖ ἕνας ἄνδρας νά μήν μπορεῖ νά φθάσει, ὅσο κι ἄν φαίνεται παράδοξο.

Οἱ εἰδικοί ψυχολόγοι λένε πώς, ἄν μιά ἐνοχή ἔρθει στό φῶς, καί τήν ἀποδεχθεῖ ὁ ἄνθρωπος, θεραπεύεται. Ἀλλά κατά τήν πίστη μας, κατά τό Εὐαγγέλιό μας, δέν θεραπεύεται ὁ ἄνθρωπος, παρά ἀφοῦ λάβει τήν ἄφεση, ἡ ὁποία δίδεται ἀπό τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος ἔρχεται καί αἴρει, σηκώνει, τήν ἁμαρτία τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Μέ τήν ἐνανθρώπηση καί τή σταύρωσή του ὁ Χριστός μπαίνει στή θέση ὁλοκλήρου τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ ὁποία ἀνθρωπότητα ἀποθέτει στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ὅλη τήν ἐνοχή της καί ὅλες τίς ἁμαρτίες της. Ἀπό τίς ὁποῖες ἁμαρτίες καθαίρεται ὁ ἄνθρωπος, ἀκριβῶς διότι ὑπάρχει ὁ λυτρωτής, ὁ ὁποῖος ἀφαιρεῖ τό φορτίο ἀπό τόν ἁμαρτωλό ἄνθρωπο καί τό σηκώνει ὁ ἴδιος, καί ὡς Θεός πού εἶναι ἐξαλείφει τήν ἁμαρτία. Παύει δηλαδή νά ὑπάρχει ἡ ἁμαρτία. Αὐτό εἶναι τό μεγάλο δῶρο πού ἔχουμε μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!

Πῶς ξεπερνᾶς τόν ἑαυτό σου μέσα ἀπό ἀξεπέραστες, τρόπον τινά, καταστάσεις; Εἶναι ἕνα μυστήριο αὐτό. Ἐνόσῳ τά πᾶς καλά μέ τίς ὑποθέσεις σου, καθώς τά καταφέρνει ὁ ἑαυτός σου, ὅλη ἡ πεποίθησή σου στρέφεται στόν ἑαυτό σου, ὄχι στόν Θεό. Γιά νά ξεπεράσεις τόν ἑαυτό σου καί τήν πεποίθησή σου αὐτή, ὁ Θεός ἀφήνει νά περάσεις λαχτάρες, ὥστε νά ἀπογοητευθεῖς τελείως ἀπό τόν ἑαυτό σου. Νά βιώσεις ὄντως βίωμα τελείας ἀπογοητεύσεως. Τότε ὅμως ἐν τῇ ἀπογνώσει σου νά πεῖς: «Ὅπως καί νά νιώθω ἐγώ, ὅσο κι ἄν μέ ἐγκατέλειψε ὁ ἑαυτός μου, ὁ Θεός δέν μέ ἐγκαταλείπει». Ἐκείνη ἀκριβῶς τή δύσκολη στιγμή, τήν κρίσιμη ὥρα, τελείως ξεκολλᾶς, ἀπαγκιστρώνεσαι ἀπό τόν ἑαυτό σου –οὐσιαστικά ξεπερνᾶς τόν ἑαυτό σου– καί προσκολλᾶσαι, ἀφοσιώνεσαι στόν Θεό.

Μερικοί λένε: «Τώρα ἔχουμε καινούργια ἐποχή· καινούργιοι ἄνθρωποι, καινούργια πράγματα». Ποιά καινούργια ἐποχή καί ποιά καινούργια πράγματα; Αὐτά ὅλα εἶναι κούφια· εἶναι κενά. Ἀλίμονο, ἐάν στηριχθοῦμε σ᾿ αὐτούς τούς καινούργιους ἀνθρώπους καί σέ ὅλα αὐτά τά καινούργια τά ὁποῖα μᾶς λένε ἤ θέλουν νά μᾶς δώσουν, τάχα γιά νά ζήσουμε. Καινή ζωή, καινούργια ζωή εἶναι αὐτή πού δίνει ὁ Χριστός, καί εἶναι πάντοτε ἡ ἴδια. Ἡ ζωή τοῦ Χριστοῦ, πού ζοῦσαν κάποτε οἱ ἀπόστολοι, πού ἔζησαν κάποτε οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί γενικά οἱ ἅγιοι, δέν ἔγινε παλιά ἐπειδή κάποτε τήν ἔζησαν, ὥστε τώρα νά χρειαζόμαστε κάτι καινούργιο. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται καινούργιος, ὅταν τόν κάνει καινούργιο ὁ Θεός, ὅταν ἔχει μέσα του τόν Θεό. Τό ἀνθρώπινο, ὅσο καινούργιο κι ἄν φαίνεται, ὄχι ἁπλῶς εἶναι παλιό, ἀλλά εἶναι ἕνα τίποτε. Μήν ξεγελιόμαστε.

Πόσα πράγματα θά μποροῦσαν νά κάνουν τόν Χριστό νά ξεχάσει, τρόπον τινά, τήν ἀποστολή του· νά ξεχάσει τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο ἦρθε στή γῆ καί νά λοξοδρομήσει, εἴτε γιά νά ἀποφύγει ὁρισμένες δυσκολίες, ὁρισμένους κινδύνους ἤ στό τέλος γιά νά ἀποφύγει ἀκόμη καί τόν θάνατό του. Τίποτε ὅμως δέν συνετέλεσε ἔτσι ἤ ἔτσι σέ κάτι τέτοιο. Καί ὅταν ἤθελαν νά τόν κάνουν βασιλιά, καί τότε δέν βγῆκε ἀπό τόν δρόμο του. Καί ὁ δρόμος τοῦ καθενός ἀπό ἐμᾶς πού θέλουμε νά σωθοῦμε, πού θέλουμε νά φθάσουμε ἐκεῖ πού μᾶς προορίζει ὁ Χριστός, πού θέλουμε νά τόν μιμηθοῦμε καί νά τόν ἀκολουθήσουμε, αὐτός εἶναι. Ὅ,τι ἔχεις νά κάνεις θά τό κάνεις μέσα στή ζωή, ἀλλά ὁ δρόμος νά εἶναι ὁ δρόμος τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι νά πιστέψεις καί ὅλο καί πιό πολύ νά πιστεύεις καί νά μιμεῖσαι τόν Χριστό, ὅ,τι κι ἄν χρειαστεῖ νά πάθεις.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
 ΤΟ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΟ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΟΤΕΡΗ ΟΔΗΓΙΑ 
No event found!

 Σημαντική Οδηγία: 
Για λόγους ασφάλειας η αναπαραγωγή ήχου δεν επιτρέπεται αυτόματα απο τα περισσότερα προγράμματα περιήγησης.
Παρακαλούμε ενεργοποιήστε με το βελάκι ( H/Y ) η την αφή ( tablet / τηλέφωνα ) το άνω παράθυρο αναμετάδοσης, και ενεργοποιήστε το εικονίδιου του ήχου

Προσφατες Αναρτησεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 3456789 ΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥ Συναξαριστης

Νικήτα ὁμολογητοῦ, Ἰωσήφ τοῦ ὑμνογράφου

ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ Θεωνᾶ ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης

Ε΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ Μαρίας ὁσίας τῆς Αἰγυπτίας

Εὐτυχίου Κωνσταντινουπόλεως, Γρηγορίου ὁσίου τοῦ Σιναΐτου

Καλλιοπίου μάρτυρος, Γεωργίου ἐπισκόπου Μυτιλήνης

Ἡρωδίωνος, Ἀγάβου, Ρούφου, Ἀσυγκρίτου, Φλέγοντος, Ἑρμοῦ ἀποστόλων ἐκ τῶν Ο΄

Εὐψυχίου μάρτυρος, Βαδίμου ἱερομάρτυρος

Νηστεία

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Εβδομαδιαιο προγραμμα
 ΤΟ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΟ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΝΕΟΤΕΡΗ ΟΔΗΓΙΑ 
No event found!