Πνευματικα
Μηνυματα
Αποσπάσματα από τους λόγους του π. Συμεών

Ὅλοι οἱ μάρτυρες, καί ἡ ἁγία Μαρίνα, ἔπαθαν πολλά σ᾿ αὐτόν τόν κόσμο. Ἕνας ἅγιος τά καταλαβαίνει αὐτά, τά δέχεται καί τά ἐπιζητεῖ. Ἕνας χριστιανός πού ζεῖ συμβατική χριστιανική ζωή, ἕνας ψευτοχριστιανός –ὅπως εἴμαστε ἐμεῖς– δέν τά καταλαβαίνει αὐτά, τρομάζει, φοβᾶται. Σέ τελική ἀνάλυση, βαθύτερα δέν τά δέχεται, καί γι᾿ αὐτό ὅλο καί προσπαθεῖ νά τά ἀποφεύγει. Αὐτό δείχνει πόσο μακριά εἴμαστε ἀπό τήν ἁγιότητα, πόσο ἄρρωστη εἶναι ἡ ψυχή μας πνευματικά, πόσο δέν ἔχουμε βρεῖ ἀκόμη τόν δρόμο τοῦ Θεοῦ, ἄσχετα ἄν θεωρητικά εἴμαστε κάπως χριστιανοί. Βιωματικά, στήν πράξη, δέν εἴμαστε καθόλου χριστιανοί. Καταλαβαίνετε πόσο πρέπει νά ἀνησυχήσουμε, πού ζοῦμε σέ ἐντελῶς ἄλλη πραγματικότητα. Νά ξυπνήσουμε σάν ἀπό ὕπνο βαθύ, σάν ἀπό λήθαργο καί νά παρακαλέσουμε τόν Θεό νά μᾶς φωτίσει καί νά μᾶς ἐνδυναμώσει, γιά νά βροῦμε τόν δρόμο μας, τήν τροχιά μας.

Ἕνας ἐπιτυχημένος γάμος, ἕνας γάμος πού ἀπό πλευρᾶς βιολογικῆς, ψυχολογικῆς καί πνευματικῆς γίνεται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσο εἶναι δυνατόν καλύτερα, εἶναι μιά ἀτέλειωτη γνωριμία καί μιά ἀτέλειωτη ἕνωση. Κάτι εἶναι τέλειο, ἐφόσον, ὅσο κι ἄν φαίνεται παράξενο, ἔχει περιθώρια περαιτέρω τελειοποιήσεως. Κάτι πού τό νιώθουμε τέλειο, χωρίς ἄλλη δυνατότητα περαιτέρω τελειοποιήσεως, δέν ἔχει μέσα του τό στοιχεῖο τῆς τελειότητος· εἶναι ἔξω ἀπό τήν τελειότητα. Καί ἡ πνευματική ζωή, ὄχι μόνο ἐνόσῳ εἴμαστε ἐδῶ στή γῆ, ἀλλά καί στήν ἄλλη ζωή, δέν θά εἶναι κάτι πού φθάνει κάπου καί μετά σταματᾶ, ἀλλά θά εἶναι μιά συνεχής ἀνανέωση, ἕνα συνεχές βύθισμα μέσα στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, μιά συνεχής πρόσληψη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Καί ὁ γάμος ἀπό μιά πλευρά ἔτσι εἶναι: μιά συνεχής νέα γνωριμία, ἕνα συνεχές ἀλληλοδόσιμο καί ἀλληλοβύθισμα καί ἀπό πνευματικῆς ἀπόψεως κατενώπιον Θεοῦ.

Μόλις ἡ Εὔα κινήθηκε μέ αὐτή τή διάθεση: «Κι ἐγώ νά εἶμαι θεός. Γιατί νά εἶναι μόνο Αὐτός καί νά μήν εἶμαι κι ἐγώ;», ἔγινε τό κακό. Καί ἀπό κεῖ καί πέρα μέχρι σήμερα, μαζί μέ πολλά ἄλλα, εἶναι καί αὐτό στήν ψυχή τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ἀκόμη καί τῶν χριστιανῶν. Καιροφυλακτεῖ μέσα του αὐτό: «Γιατί ὁ ἄλλος νά εἶναι ἔτσι;», ἔστω στά πνευματικά. Ὄχι μόνο στά ὑλικά, ἀλλά καί στά πνευματικά δέν ταιριάζει νά συγκρίνεις τόν ἑαυτό σου μέ τούς ἄλλους: «Γιατί αὐτός νά ἔχει τέτοιον θάνατο; Γιατί αὐτός νά περνάει ἔτσι, νά τοῦ συμβαίνουν αὐτά κι ἐκεῖνα, καί σ᾿ ἐμένα νά συμβαίνουν ἄλλα; Γιατί νά φαίνεται ὅτι αὐτός εἶναι ἀνώτερος, κι ἐγώ ὄχι;» Καί πολλά ἄλλα. Καμία σύγκριση νά μήν κάνουμε. Κανένας δέν κανονίζει τή ζωή του. Ὁ Θεός κανονίζει τή ζωή μας. Αὐτός μᾶς καλεῖ, μᾶς ὁδηγεῖ, αὐτός θά μᾶς πάει στό τέλος. Τελείως νά σβήσει ἡ διάθεση τῆς συγκρίσεως, πού εἶναι, σέ τελευταία ἀνάλυση, ἐγωισμός.

Ὅλα εἶναι τοῦ Θεοῦ, προέρχονται ἀπό τόν Θεό. Τόν κάθε ἅγιο τόν χρησιμοποιεῖ ὁ Θεός ὡς ὄργανό του. Καί ὁ Θεός, πού αὐτός ξέρει καί παρακολουθεῖ τά πάντα, ὧρες-ὧρες μπορεῖ νά ἐνεργήσει σάν νά μή λαμβάνει ὑπ᾿ ὄψιν τόν ἅγιό του, στόν ὁποῖο ὁ ἴδιος ἔδωσε τή δύναμη νά κάνει θαύματα, καί τόν ἀφήνει ἐντελῶς ἀδύναμο, ὅπως ἔγινε μέ τόν προφήτη Ἠλία. Ὁ προφήτης ἔκανε φοβερά θαύματα. Ἀλλά ὕστερα ἄφησε ὁ Θεός νά συμβεῖ αὐτό: νά φοβηθεῖ ἀπό μιά γυναίκα, τήν Ἰεζάβελ, πού θύμωσε μαζί του, καί νά τρέξει νά κρυφτεῖ στό ὄρος Σινᾶ. Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι τόν ἐγκατέλειψε ὁ Θεός, ὅτι δέν ἦταν μαζί του· ὄχι. Εἶχε ἄλλες ἐμπειρίες στό ὄρος Σινᾶ καί μετέπειτα –τό τελευταῖο θαῦμα ἦταν πού ἀνέβηκε στούς οὐρανούς μέ πύρινο ἅρμα. Στήν ὅλη πορεία του ὅμως φάνηκε αὐτή ἡ ἀλήθεια: ὅλα εἶναι τοῦ Θεοῦ καί ὅλα τά κάνει ὁ Θεός.

Οἱ ὅσιοι Συμεών ὁ διά Χριστόν σαλός καί Ἰωάννης, οἱ ὁποῖοι ἦταν φίλοι ἀχώριστοι, πῆγαν στήν ἔρημο νά ἀσκητέψουν. Μετά ἀπό σαράντα χρόνια ὁ Συμεών ἀποφάσισε νά πάει στόν κόσμο νά κάνει τόν σαλό, ἐνῶ ὁ Ἰωάννης ἔμεινε στήν ἔρημο καί τελείωσε ἐκεῖ τή ζωή του.   Καί οἱ δύο μέ τήν ἔμπνευση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔκαναν ὅ,τι ἔκαναν. Τό Πνεῦμα τό Ἅγιο τούς φώτισε ἔτσι, καί αὐτοί δέχτηκαν τήν κλήση τοῦ Θεοῦ καί ἀνταποκρίθηκαν. Τό θέμα εἶναι ποῦ σέ ὁδηγεῖ ὁ Θεός καί πῶς σέ ὁδηγεῖ ὁ Θεός. Ἔχω τήν ταπεινή γνώμη ὅτι ἐμεῖς οἱ σημερινοί χριστιανοί εἴμαστε χριστιανοί ὅπως ἐμεῖς τό κανονίζουμε, καί τελικά δέν μᾶς ἔχει ἐμπιστοσύνη ὁ Θεός, ὥστε νά μᾶς δώσει τή χάρη του καί νά μᾶς ὁδηγήσει κατά τή δική του κρίση. Ἔτσι χωλαίνει κανείς, καί δέν μπορεῖ νά γίνει ποτέ χριστιανός ἀληθινός. Καί ἄν ποτέ κάποιος κάνει κάτι παράξενο, θά εἶναι μᾶλλον λόξα· δέν θά εἶναι φώτιση Θεοῦ.

Κάτι πού τό κουκουλώνεις, πού τό σκεπάζεις, μένει. Δέν τακτοποιεῖται μέ τό νά τό κρύψεις. Ἡ ἁμαρτία σέ καμιά περίπτωση δέν τακτοποιεῖται ἁπλῶς μέ τήν ἀπόκρυψη καί μέ τό κουκούλωμα. Γι᾿ αὐτό καί παλιές ἀκόμη ἁμαρτίες, παλιές καταστάσεις, δέν τακτοποιοῦνται ἐπειδή πέρασε ὁ καιρός, ἐπειδή πέρασε πολύς χρόνος. Τακτοποιοῦνται κάτω ἀπό τό ἐπιτραχήλιο μέσα στό φιλάνθρωπο μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως, πού εἶναι ἀληθινό θεραπευτήριο τῶν ψυχῶν.   Τό δυσκολότερο βάρος πού ἔχουμε ὅλοι μας νά σηκώσουμε εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μας. Ὄχι μόνο μέ τήν ἔννοια ὅτι ὅλα τά κακά προέρχονται ἀπό τόν ἑαυτό μας –κανείς ἄλλος δέν μπορεῖ νά μᾶς βλάψει ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό μας– καί χαρά σ᾿ ἐκεῖνον πού τό κατάλαβε αὐτό, ἀλλά καί μέ τήν ἔννοια ὅτι πρέπει νά τόν ὑπομείνουμε, ἕως ὅτου νά μᾶς γιατρέψει ὁ Θεός.

Τό ἐρώτημα τοῦ Χριστοῦ σέ κάθε ἐποχή πρός τόν καθένα εἶναι: «Πιστεύετε ὅτι μπορῶ νά τό κάνω αὐτό πού ζητᾶτε;» Καί δέν ξέρω τί θά ἔλεγε ὁ Κύριος γιά τίς διάφορες ἀρρώστιες πού ἔχουμε ὁ καθένας μας. (Ὁ Κύριος στά χρόνια του θεράπευσε πολλούς καί σέ κάθε ἐποχή μπορεῖ νά θεραπεύει.) Ἀλλά τό θέμα δέν εἶναι τόσο νά θεραπευτοῦν οἱ ἄνθρωποι ἀπό τίς ἀρρώστιες, ὅσο εἶναι νά βοηθηθοῦν ἀπό τίς ἀρρώστιες νά πιστέψουν στόν Χριστό. Νά πιστέψουν ὅτι ὁ Χριστός μπορεῖ –κι ἐμένα κι ἐσένα καί τόν ἄλλο– νά μᾶς θεραπεύσει ἀπό τό πνευματικό σκοτάδι, ἀπό τήν πνευματική τύφλωση. Καί ρωτᾶ τόν καθένα μας: «Πιστεύεις ὅτι μπορῶ νά τό κάνω αὐτό;»   Θά τολμήσουμε νά ποῦμε ὅτι πιστεύουμε; Ἐάν εἴχαμε τήν πίστη ὅτι ὁ Κύριος ὄντως μᾶς θεραπεύει, μᾶς ἀναγεννᾶ, ὁπωσδήποτε θά ἤμασταν θεραπευμένοι, ἀναγεννημένοι. Εἴμαστε;

Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 39. Β’ Ευχαριστία αγ. Συμεών Ν.Θ. – Α’ μέρος 21/07/2017 Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
    51:27 10/22/2000
  • 38. Όσο πιο σύντομα μάθεις την υπακοή, τόσο δεν θα χρειασθεί να πάθεις πολλά 18/07/2017 Υπακοη
    12:55 04/29/2001
  • 37. Αγ. Νικοδήμου αγιορείτου – Εάν δεν σωθείς από τον εαυτό σου δεν σώζεσαι 13/07/2017 Αγιολογικα
    32:25 07/14/2006
  • 36. Ρωμ. 10, 1~10 – Το πρόβλημα της αυτοδικαιώσεως και η λύση του 08/07/2017 Κυριακοδρομιο
    20:41 07/08/1990
  • 35. Ἀββᾶς Ποιμήν – Ὅσο πιό ἁπαλός εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, τόσο περισσότερο τρυπάει τήν καρδιά. 03/07/2017 Πατερικα
    19:17 11/01/1980
  • 34. Ἡ σύναξις τῶν Δώδεκα Ἀποστόλων – Α’ Κορ. Κεφ.4, 9-16 29/06/2017 Καινη Διαθηκη
    43:04 06/30/2004
  • 33. Ἡ πνευματική ζωή τοῦ ἱερέως 27/06/2017 Μυστηριο Ιερωσυνης
    55:19 11/13/1968
  • 32. Γ’ Κυριακή Ματθαίου – «ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν.» 24/06/2017 Κυριακοδρομιο
    20:48 06/28/1998
  • 31. Πόνος πολύς, αλλά και έλεος πολύ από τον Θεό… 20/06/2017 Πονος
    19:08 06/20/1991
  • 30. Β’ Κυριακή Ματθαίου – «οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ.» 17/06/2017 Κυριακοδρομιο
    23:34 06/26/2011
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΑΓ
Αγιολογικα
ΑΣ
Ασκητικα
ΓΑ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΛΤ
Λειτουργικα
ΜΟ
Μοναχισμος
ΕΞ
Μυστηριο Εξομολογησεως
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
Π.Τ
π. Τιμοθεος
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
ΠΑ
Πατερικα
ΠΟ
ΥΠ
ΨΥ
Ψυχολογικα
ΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗ 17181920212223 ΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥ Συναξαριστης

Μαρίνης μεγαλομάρτυρος

Αἰμιλιανοῦ μάρτυρος, Παύλου, Θεῆς, Οὐαλεντίνης μαρτύρων, Παμβώ ὁσίου

Μακρίνης ὁσίας, Δίου ὁσίου

Ἠλιού προφήτου τοῦ Θεσβίτου

Ἰωάννου ὁσίου καί Συμεών τοῦ διά Χριστόν σαλοῦ

Μαρίας Μαγδαληνῆς τῆς μυροφόρου, Μαρκέλλης παρθενομάρτυρος

Ζ΄ Ματθαίου (Θεραπεία τῶν δύο τυφλῶν) Ἰεζεκιήλ προφήτου

Ιούλιος 2017
No event found!