Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Σωτηρία εἶναι τό νά ἔχει περάσει μέσα μας ἡ ζωή τοῦ Κυρίου, τό αἷμα του· νά πεθάνει ὁ πεπτωκώς ἄνθρωπος καί νά ζήσει ὁ νέος, ὁ μπολιασμένος ἐν Χριστῷ. Ἄν γίνει αὐτό, καί ποῦμε ὅτι κάτι νέο ἔχει γίνει σ᾿ ἐμᾶς, ὅτι ζωή Θεοῦ μεταγγίσθηκε μέσα μας, τότε ὑπάρχει σωτηρία. Διαφορετικά, εἴμαστε χαμένοι. Μόνο ἄν ἀφεθοῦμε στά χέρια τοῦ Χριστοῦ, ἔχουμε ζωή αἰώνιο, δηλαδή ζωή Θεοῦ –αὐτό σημαίνει καί αἰώνιος. Ὅποιος τήν ἔχει εἶναι ζωντανός. Ἐκεῖνος πού ἁπλῶς ὑπάρχει εἶναι νεκρός. Καί αὐτός θά αἰσθάνεται συνέχεια ὅτι μηδενίζεται. Δίνεται δέ ἡ ζωή τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς, ὅταν ἡ ὕπαρξή μας γίνεται ἕνα μέ τόν Χριστό. Ὅπως τό σίδερο μέσα στή φωτιά γίνεται καί αὐτό φωτιά, φεύγει ἡ σκουριά καί λαμπικάρεται, ἔτσι διαπερνᾶται ἡ ὕπαρξή μας ἀπό τόν Θεό καί γινόμαστε ἐν Χριστῷ ὅμοιοι μέ τόν Θεό. Τό σίδερο ἔξω ἀπό τή φωτιά μένει σκέτο σίδερο. Ἔτσι ὁ ἄνθρωπος μένει σκέτος ἄνθρωπος ἔξω ἀπό τόν Χριστό.

Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπάρχει ἄραγε ἑνότητα; Αὐτό πρέπει ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοί νά ἐξετάσουμε καί νά δοῦμε: κατά πόσον ὁ καθένας μας συντελεῖ στήν ἑνότητα ἤ στή διάσπαση τοῦ σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἐμεῖς, τό ζωντανό, τό στρατευόμενο σῶμα τῆς Ἐκκλησίας εἴμαστε ὑπεύθυνοι σήμερα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἑνότητα αὐτή. Δέν εἶναι δέ καθόλου εὔκολο νά εἴμαστε ἑνωμένοι. Κατά βάθος ὁ καθένας μας μήπως ξεκινᾶ ἀπό τό συμφέρον του, τήν ἰδιοτέλειά του καί κινεῖται ἀνάλογα. Ἑνότητα δέν εἶναι νά διαβάζουμε ὅλοι τό ἴδιο περιοδικό ἤ νά ἔχουμε τήν αὐτή νοοτροπία, ἀλλά ἐκεῖ πού εἶναι ὁ καθένας νά εἴμαστε ἕνα σῶμα μέ τήν ὅλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἄν ὅμως δέν ἀπαγκιστρωθεῖ ὁ καθένας ἀπό τό ἀτομικό ἤ τό ὁμαδικό συμφέρον –ὁμαδικός ἐγωισμός– καί δέν παραδοθεῖ στόν Χριστό νά τόν φτιάξει ἐκεῖνος ὅπως θέλει, δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει ἑνότητα καί «ἕν σῶμα» Χριστοῦ.

Γιά ἕνα διάστημα ὁ Θεός θέλει νά βλέπει ὅτι τρέχουμε πίσω του. Λέει ἕνας ἅγιος: Ὅπως ὁ σκύλος τρέχει πίσω ἀπό τόν λαγό, καί μιά φαίνεται ἐδῶ ὁ λαγός, μιά φαίνεται ἐκεῖ, ἔτσι τρέχω κι ἐγώ πίσω ἀπό τόν Κύριο, καί μέ λαχανιάζει. «Φανερώθηκες, Κύριε, ἀλλά καί πάλι κρύφτηκες. Σταμάτα λίγο, Κύριε, νά σέ φτάσω». Τό θέλει αὐτό ὁ Θεός, ὄχι γιά νά μᾶς ταλαιπωρήσει, ἀλλά γιά νά φανεῖ ἔτσι ὅτι ξεκόβουμε ἀπό τίς ἄλλες ἐλπίδες καί ἐλπίζουμε σ᾿ αὐτόν, ὥστε νά ἔχουμε ὕστερα κατά ἕναν μόνιμο τρόπο τήν εἰρήνη, τή χαρά, τή φωτιά πού δίνει ὁ Θεός. Νά δείξεις δηλαδή πάνω στήν πράξη τῆς καθημερινῆς ζωῆς ὅτι θησαυρός σου εἶναι ἡ χάρη. Ὅταν παραδοθεῖς στόν Θεό, ἔρχεται ἡ χάρη, ἡ ὁποία ἔχει τέτοια δύναμη, πού μαραίνει, ξεριζώνει τά πάθη, θανατώνει τόν θάνατο πού εἶναι μέσα στόν ἄνθρωπο, καί ζωογονεῖται ὁ ἄνθρωπος, ἀνασταίνεται καί εἶναι δοχεῖο καθαρό τῆς χάριτος.

Δέν θά βρεθεῖς στόν δρόμο τῆς σωτηρίας, ἄν δέν συμπλακεῖς μέ τόν διάβολο, ὁ ὁποῖος, διά μέσου τῶν παθῶν καί τῶν ἐπιθυμιῶν σου, θά σέ βάζει νά ἀρνηθεῖς τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Δέν μπορεῖ ὅμως νά σέ νικήσει, γιατί εἶναι στή μέση ὁ Χριστός πού τόν νίκησε, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται. Χρειάζεται, ἑπομένως, συνεχῶς νά ἀπαρνεῖσαι τόν ἑαυτό σου, γιατί μέσῳ τῶν ἀδυναμιῶν σου σέ βάζει στό χέρι ὁ διάβολος, ἐνῶ ὅταν ἀπαρνεῖσαι τόν ἑαυτό σου, νικᾶς τόν διάβολο. Δέν ἔχει καμιά ἐξουσία πάνω σου, ὥστε νά σέ χορεύει ὅπως θέλει.
Τήν ὥρα πού θά κάνεις μιά προσπάθεια νά συγκρατήσεις τόν ἑαυτό σου νά μή θυμώσει, νά μήν πεῖ βαριές κουβέντες –οὔτε μέσα σου νά μήν τίς πεῖς– ἔχει καρπό, ἔχει μισθό, ἔχει ἀμοιβή, ἔχει προκοπή ἔτσι ἡ ψυχή σου. Ἀλλιῶς, μένουν λόγια ὅλα.

Ἐμεῖς οἱ χριστιανοί πρέπει νά ζοῦμε μέ τή ζωντανή παρουσία τοῦ Χριστοῦ καί μέ τήν ἐπιθυμία τῆς δευτέρας ἐλεύσεώς του. Ὅλοι μαζί ὡς ὁμάδες, καί καθένας χωριστά, σοβαρά νά διερωτηθοῦμε: «Ἦρθε ὁ Χριστός γιά μένα; Ἔφτιαξε μέσα μου αὐτό πού ἔκανε στούς μάρτυρες, στούς ἁγίους; Τί συμβαίνει καί εἶμαι ξένος πρός αὐτά;» Καί νά ἀποφασίσει κανείς νά κάνει νέο δόσιμο, νά ἐπανασυνδεθεῖ μέ τόν Χριστό. Ἡ ἐκ βάθους μετάνοια εἶναι κάτι πού στοιχίζει πολύ. Μετάνοια δέν σημαίνει ὅτι εἶμαι ἀφεντικό καί προσπαθῶ νά ἀλλάξω μυαλό, ἀλλά δέχομαι νά πεθάνω ἐγώ καί πεθαμένος νά δοθῶ στόν Θεό. Τό ὑποσυνείδητο καί ἀσυνείδητο νά δοθοῦν καί νά μή μείνει τίποτε μέσα μας πού νά διαφεντεύει. Ὁπότε ἀρχίζει νά ζεῖ ἕνας νέος ἄνθρωπος. Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ἀλλά χριστοποιημένοι. Νά συναισθανθοῦμε τουλάχιστον ὅτι πέσαμε ἔξω. Ἡ χριστιανική ζωή εἶναι κάτι πολύ ὑψηλότερο ἀπό τά καλούπια πού βάλαμε.

Σέ κάθε θεία Λειτουργία προηγοῦνται τῶν ἱερέων οἱ χοροί τῶν ἀγγέλων. Καί τά παιδιά μπροστά μέ λαμπάδες καί ἑξαπτέρυγα, ἀκριβῶς συμβολίζουν ὅλον αὐτό τόν χορό τῶν ἀγγέλων. Χρειάζεται νά τά πιστέψει κανείς. Πολύ μεγάλο λάθος κάνουμε πού δέν καλλιεργοῦμε τήν πίστη καί τελικῶς εἴμαστε σάν ἄπιστοι καί μένουμε ἀπ᾿ ἔξω. Νά μποῦμε μέσα σέ ὅλα αὐτά μαζί μέ τόν Χριστό. Καί ἡ ἀληθινή πίστη φαίνεται στήν πράξη. Ἐάν ὅλα αὐτά πού τελοῦνται καί λέγονται μέσα στή λατρεία γίνουν βίωμά μας, σημαίνει ὅτι προσεγγίσαμε τό μυστήριο μέ πίστη. Ἐάν σάν νά μήν ἔγινε τίποτε, ἤ, ἐάν μόλις γυρίσουμε σπίτι ἀρχίσουν νά μᾶς περικυκλώνουν τά τῆς ζωῆς καί εἴμαστε πάλι τό ἴδιο, σημαίνει ὅτι δέν εἴχαμε πίστη. Ὅμως ἐφόσον ζεῖ κανείς, ποτέ δέν εἶναι ἀργά. Νά συντριβεῖ, νά ἀφήσει τήν αὐτοδικαίωσή του, νά πιστέψει καί νά ἐμπιστευθεῖ τόν ἑαυτό του στόν Θεό. Καί ὁ Θεός θά ἀλλάξει τήν καρδιά μας.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὑπό τήν ἐπήρεια τή δαιμονική, ἀκριβῶς ἔτσι ὅπως παρουσιάζεται ἡ σημερινή ἀνθρωπότητα, ντρέπεται νά εἶναι ντυμένος· ὅταν ξεντυθεῖ, τότε αἰσθάνεται πιό ἄνετα, ἀκριβῶς διότι ἔτσι τόν θέλει τόν ἄνθρωπο ὁ διάβολος, ἔτσι τόν θέλει ἡ ἁμαρτία. Μόλις ὁ ἄνθρωπος λίγο λυτρωθεῖ ἀπό ὅλα αὐτά, θά ντυθεῖ. Καί τό ντύσιμο δέν εἶναι ἁπλῶς μόνο ὅτι θά φορέσει ἐνδύματα, ἀλλά ἀμέσως ὁ ἄνθρωπος γίνεται σεμνός, ταπεινός, γίνεται συνετός, λογικός, γίνεται ἄνθρωπος, ἄνθρωπος. Πόσο ἀγριεύει ἡ ἁμαρτία τόν ἄνθρωπο, καί πόσο ἡμερεύει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν φύγει ἡ ἁμαρτία, ὅταν φύγει ὁ διάβολος, ὅταν ἐξαφανισθεῖ ἡ ἐπήρεια αὐτή! Ὅλοι μας νά ζηλέψουμε, θά ἔλεγα, τήν κατάσταση αὐτοῦ ἐδῶ τοῦ ἀνθρώπου τῆς σημερινῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς (Λουκ. 8, 27-39), πού μόλις προηγουμένως ἦταν δαιμονισμένος καί ἦταν ὅ,τι χειρότερο, καί ὁ Χριστός τόν ἔφερε στή φυσιολογική κατάσταση.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗ 14151617181920 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Γερβασίου μάρτυρος, Κοσμᾶ τοῦ μελῳδοῦ, Παρασκευῆς νέας, Ἰγνατίου Μηθύμνης

Λουκιανοῦ μάρτυρος, Εὐθυμίου τοῦ νέου

Λογγίνου μάρτυρος τοῦ ἑκατοντάρχου

Ὠσηέ προφήτου, ἀνακομιδή λειψάνων ἁγίου καί δικαίου Λαζάρου

Λουκᾶ τοῦ ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ

Ἰωήλ προφήτου, Οὐάρου μάρτυρος

ΣΤ΄ Λουκᾶ (Θεραπεία δαιμονισμένου Γαδάρων) Ἀρτεμίου μεγαλομάρτυρος

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Νηστεία

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!