Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ἰδιαίτερα σήμερα, δέν θά ὑπάρχει ἴσως ἄνθρωπος –μιλᾶμε γιά τούς πιστούς πού ἀγωνίζονται νά ζήσουν ἐν Χριστῷ· ἀφήνουμε τούς ἄλλους– δέν ὑπάρχει πιστός χριστιανός, ὁ ὁποῖος νά μήν εἶναι λίγο πολύ προσβεβλημένος ἀπό τήν ἀσθένεια τῆς νευρώσεως, καί ἑπομένως νά μή βιώνει καί τίς συνέπειες καί τά συμπτώματα τῆς ἀσθενείας αὐτῆς. Πότε δηλαδή νά ἔχει ἄγχος, πότε νά εἶναι ἐπιθετικός, πότε νά μήν μπορεῖ νά ἀνεχθεῖ κάτι, πότε νά μήν μπορεῖ νά ξεχωρίσει ποιό εἶναι τό ἀπόλυτο καί ποιό εἶναι τό σχετικό, ποιό εἶναι τό ὑψηλότερο καί ποιό εἶναι τό χαμηλότερο. Λίγο πολύ λοιπόν ὅλους μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτό τό θέμα, καί γι᾿ αὐτό χρειάζεται νά βοηθήσουμε, ὅσο μποροῦμε, τόν ἑαυτό μας, ὥστε νά ἀπαλλάσσεται σιγά-σιγά μέ τή χάρη τοῦ μυστηρίου τῆς ἐξομολογήσεως καί τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, ὅσο τό δυνατόν περισσότερο, ἀπό τήν ἀσθένεια αὐτή.

Μπορεῖ κανείς νά φαίνεται προσεκτικός στή ζωή του καί νά δίνει τήν ἐντύπωση σέ ἄλλους ὅτι εἶναι εὐσεβής, ἐνάρετος, ὅμως τελικά νά οἰκοδομεῖ τό ἐγώ του. Ἅμα προσέξει, θά δεῖ ὅτι δέν ἔχει ταπείνωση καί ἀγάπη μέσα του, δέν ἔχει διάθεση νά χαρεῖ τήν ἐπιστροφή ὅλων ὅσοι ἔζησαν μέσα στήν ἁμαρτία σάν νά εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός του. Ἐνῶ ὁ ἀληθινός χριστιανός, αὐτός πού μετανοεῖ καί συγχωρεῖται ἀπό τόν Θεό, ἔχει ταπείνωση , ἀγάπη. Ἐσύ μπορεῖ νά νομίζεις ὅτι εἶσαι ὁ καλός, πού ἀνταποκρίνεσαι σέ ὅσα λέει ὁ Θεός, ἀλλά μέσα σου ὅμως καλλιεργεῖς ἐγωισμό, φιλαυτία, αὐτάρκεια, αὐταρέσκεια, ὅπως ὁ μεγάλος γιός τῆς παραβολῆς τοῦ ἀσώτου· ἐνῶ τόν παρακαλεῖ ὁ ἴδιος ὁ πατέρας του, αὐτός δέν θέλει νά μπεῖ στό σπίτι· θύμωσε. Τελικά δέν εἶναι ὅτι ὁ Θεός σέ ἀποκλείει ἀπό τή σωτηρία, σέ τιμωρεῖ, ἀλλά, καθώς ἐσύ τόν ἀφήνεις, πᾶς στόν θάνατο. Μόλις ὁ ἄνθρωπος ταπεινωθεῖ, καταλαβαίνει τί πρέπει νά κάνει.

Παίρνοντας ἀφορμή ἀπό τή σημερινή εὐαγγελική περικοπή, διαπιστώνει κανείς ὅτι σάν νά τρέχει πίσω μας ὁ Θεός, μήπως καί σταθοῦμε. Δέν μπορεῖ ὁ Θεός νά μᾶς προλάβει; Μπορεῖ! Δέν μπορεῖ νά μᾶς ἁρπάξει; Μπορεῖ, ἀλλά περιμένει ἐμεῖς νά συνετιστοῦμε. Ἐμεῖς τώρα χρόνια χριστιανοί, ἀλλά ἡ ζωή μας δέν εἶναι ζωή βαπτισμένου ἀνθρώπου. Ἀργά ἤ γρήγορα τό καταλαβαίνει κανείς ὅτι ἔφυγε ἀπό τόν Θεό· ἔφυγε καί φεύγει. Πολύ νά τό προσέξουμε αὐτό τό φευγιό. Σ᾿ αὐτή τήν περίπτωση ζεῖ ἀσώτως κανείς. Δηλαδή ὅ,τι κάνεις εἶναι γιά τόν χαμό σου, ὄχι γιά τή σωτηρία σου. Ὅταν φεύγεις ἀπό τόν Θεό, καί νοῦ ἔχεις καί καρδιά ἔχεις, ἀλλά τά ξοδεύεις στό νά ζεῖς ἀσώτως, στό νά κάνεις ὅ,τι ἀκριβῶς δέν σέ σώζει. Καί τό ἀποτέλεσμα τῆς φυγῆς εἶναι αὐτή ἡ κατάντια, ὁ ξεπεσμός ὅσο δέν παίρνει περισσότερο, ὁ ὁποῖος τελικά συνετέλεσε στό νά ἔλθει ὁ ἄσωτος εἰς ἑαυτόν, πού αὐτό εἶναι τό μέγα θέμα.

Τήν εὐχή «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», μπορεῖ κανείς νά τή λέει παντοῦ καί πάντοτε. Ἀλλά ἐάν θέλει νά ἔχει ἀποτέλεσμα, ὁπωσδήποτε, ὅσο κι ἄν εἶναι δύσκολο αὐτό, θά πρέπει νά προσπαθήσει μιά ἤ δυό φορές τήν ἡμέρα, ἔστω λίγα λεπτά, νά βρεῖ χρόνο καί νά καθίσει εἰδικά νά κάνει τήν προσευχή. Δηλαδή, νά μήν πεῖ: «Τώρα πού θά κάνω περίπατο ἤ πού πλένω τά πιάτα ἤ πού θά σκουπίζω ἤ πού θά καθίσω λίγο νά ξεκουραστῶ ἤ πού θά πλαγιάσω καί μέχρι νά μέ πάρει ὁ ὕπνος, θά λέω τήν εὐχή». Σέ ὅλες αὐτές τίς περιπτώσεις μπορεῖ νά κάνει κανείς τήν προσευχή. Νά μήν περιοριστεῖ ὅμως μόνο σ᾿ αὐτές, διότι ἔτσι δέν θά μπορέσει νά κάνει τίποτε. Θά πρέπει ὁπωσδήποτε ἔστω καί δυό λεπτά τήν ἡμέρα, δυό τό πρωί καί δυό τό βράδυ –πού εἶναι πάρα πολύ λίγο, ἀλλά ἄς ὑποθέσουμε ὅτι μόνο αὐτό μπορεῖ κανείς– νά πεῖ: «Τώρα, δυό λεπτά κάθομαι εἰδικά νά προσευχηθῶ». Ἔχει τήν ἀξία του αὐτό ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ἐάν ἐμεῖς, οἱ καλοί χριστιανοί –κι ἐμεῖς, ἄς ποῦμε, εἴμαστε μαζί μέ τούς καλούς χριστιανούς, ἀλλά ὅλη ἡ σχέση μας μέ τόν Χριστό, τό ὅλο πλησίασμα, ἡ προσευχή μας, ἡ λαχτάρα μας γιά τόν Χριστό, ἔχει πιό πολύ ἐπιφανειακό χαρακτήρα καί λιγότερο ἀληθινό– ἄν συνεχίσουμε ἔτσι, δέν θά γίνει τίποτε. Βέβαια, ἄν δέν ἀνοίξει τήν καρδιά τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, δέν ἀνοίγει· ὅμως τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ δέν ἔρχεται νά ἀνοίξει τήν καρδιά, ὅταν σέ βλέπει ὅτι δέν τό πολυέχεις καί ὄρεξη. Κατά τά ἄλλα εἶσαι καλός χριστιανός, ἀλλά νά, σοῦ ἀρέσουν τά διάφορα τῆς ζωῆς αὐτῆς. Καί περνοῦν οἱ μέρες... Ὅμως, ὄχι· αὔριο μπορεῖ νά εἴμαστε στόν οὐρανό, καί, σύν τοῖς ἄλλοις, θά εἶναι καί ντροπή. Στόν οὐρανό πολλοί εἶναι ἐκεῖνοι πού ξέρουν τί κάνουμε ἐμεῖς ἐδῶ, καί θά εἶναι καί ντροπή, ὅταν ἐμεῖς παρουσιαστοῦμε ἐκεῖ ἐντελῶς ἀλλιώτικοι ἀπό τό πῶς θά μᾶς περίμενε ὁ Κύριος!

Εἶναι εὐλογία ἀπό τόν Θεό, καθώς ὅλα στή ζωή σου θά ἔρθουν ἔτσι πού δέν γίνεται καλύτερα –θά τά φέρει ὁ Θεός– ἐσύ νά μήν ξιπαστεῖς, νά μή χάσεις τόν δρόμο σου. Διότι, ὅταν πᾶνε ὅλα καλά, τότε κινδυνεύει κανείς πιό πολύ. Καί ἡ ἁγία Φιλοθέη μέσα ἀπό τόν Παρθενώνα πού ἔκανε –καθώς ὅλα πήγαιναν πολύ καλά– κι ἄν δέν πῆρε εὐλογίες! Καί ὅμως οἰκονόμησε ὁ Θεός νά ἔρθουν ἔτσι τά πράγματα, ὥστε ὅλες ἐκεῖνες πού ἔγιναν στόν Παρθενώνα της μοναχές νά πεινάσουν καί νά ἀρχίσουν νά ἀγανακτοῦν ἐναντίον της. Εἶναι καί αὐτό συνηθισμένο. Ὅποιον ὁ Θεός τόν ἀξιώσει νά καθίσει σέ μιά θέση, θά τό πιεῖ καί αὐτό τό πικρό ποτήρι, ἄλλος περισσότερο, ἄλλος λιγότερο. Καί ἐκείνη, σάν νά μή συνέβαινε τίποτε, καθόλου μέσα της δέν κλονίστηκε, δέν ταράχθηκε, ἀλλά εἶχε βεβαία πίστη ὅτι δέν θά τούς ἀφήσει ὁ Θεός, ὅπως καί ἔγινε. Ἦρθε εὐλογία κατά θαυμαστό τρόπο· εὐλογία γιά τήν ἡγουμένη καί γιά ὅλες.

Εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατον νά θεραπευθεῖ ἡ νεύρωση μέ τόν χρόνο. Γιά μιά νεύρωση δέν μποροῦμε νά ποῦμε: «Ἔ, δέν πειράζει. Μέ τόν καιρό θά περάσει». Δέν πρόκειται νά περάσει ἡ νεύρωση ποτέ μέ τόν χρόνο. Θά περάσει τότε μόνο, ὅταν, αὐτό τό ὁποῖο εἶναι μέσα στό ὑπόγειο τῆς ψυχῆς ριγμένο, βγεῖ στό φανερό καί, ἀφοῦ βγεῖ στό φανερό, μετανοήσει ὁ ἄνθρωπος γιά τήν ἁμαρτία πού τό γέννησε καί συγχωρηθεῖ ἀπό τόν Θεό. A Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος πού δέν εἶναι ψυχολογικά καλά βρίσκει ὅτι ὁ ἄλφα ἤ ὁ βῆτα δέν συμπεριφέρθηκε σωστά ἀπέναντί του, τελικά σάν νά εὐχαριστιέται κατά βάθος ἀπό αὐτό τό πράγμα, διότι σάν νά ἀπαλλάσσεται, τρόπον τινά, ἀπό τή δική του εὐθύνη. Ἀλλά δέν ἀπαλλάσσεται. Ἔχει καί αὐτός τήν εὐθύνη του, ἀκόμη ἀπό τότε πού ἦταν πολύ μικρό παιδί, πολύ περισσότερο τώρα πού ἔχει μεγαλώσει.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 14151617181920 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ Συναξαριστης

Αὐξεντίου, Ἀβραάμ, Μάρωνος ὁσίων

Ὀνησίμου ἀποστόλου, Εὐσεβίου ὁσίου, Ἀνθίμου τοῦ ἐν Χίῳ

ΙΖ΄ Λουκᾶ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ Παμφίλου μάρτυρος καί τῶν σύν αὐτῷ

Θεοδώρου Τήρωνος, Μαριάμνης

Λέοντος Ρώμης, Ἀγαπητοῦ Σινάου

Φιλοθέης ὁσιομάρτυρος τῆς Ἀθηναίας, Ἀρχίππου ἀποστόλου

Λέοντος Κατάνης, Ἀγάθωνος Ρώμης

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Νηστεία

Κατάλυση εἰς πάντα

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!