Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ἀκούω μερικούς νά λένε: «Ἐμένα ὁ Θεός, ὅ,τι τοῦ ζητήσω, μοῦ τό κάνει». Παρακαλῶ νά τό προσέξουμε αὐτό τό σημεῖο. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ χαίρεσαι, διότι ὁ Θεός ἔκανε τό θέλημά σου, ἔκανε αὐτό πού ἤθελες. Δέν εἶναι καλό αὐτό. Μέσα μας ἐμεῖς ἀλλιῶς πρέπει νά σκεπτόμαστε καί νά αἰσθανόμαστε: νά ἐπιθυμοῦμε νά γίνεται τελικά στή ζωή μας τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅ,τι κι ἄν μᾶς στοιχίσει. Ὅταν κάποιος τό πιστέψει αὐτό, κατ᾿ ἀρχήν θά ἐλεεινολογήσει τόν ἑαυτό του: «Θεέ μου, Θεέ μου, πῶς μέ ἤθελες, πῶς μέ θέλεις, καί πῶς εἶμαι!» Θά ἐλεεινολογήσει τόν ἑαυτό του, ἀλλά καί θά κομματιαστεῖ –τρόπος τοῦ λέγειν– γιά νά εὐαρεστήσει στόν Θεό, θά κομματιαστεῖ γιά νά ἀφεθεῖ στά χέρια τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά τόν κάνει ὁ Θεός ὅπως τόν θέλει. Ἀλλιῶς, εἶναι σάν νά ἔχεις ἐσύ τό πάνω χέρι καί ὁ Θεός σέ ὑπηρετεῖ.

Νά μάθεις νά ὑπομένεις μέσα ἀπό τούς πειρασμούς. Ἔτσι δοκιμάζεται ἡ πίστη, καί αὐτό φέρνει προκοπή. Διότι, ἄν δέν μάθεις τήν ὑπομονή, τίποτε δέν μπορεῖ νά γίνει. Ὑπομονή, ἀληθινή ὑπομονή. Καί ὑπομονή δέν εἶναι βέβαια, μόλις ἔρθει κάτι δύσκολο, ἀναπάντεχο, ἀνεπιθύμητο, κάτι ζόρικο, ἐσύ νά νομίζεις ὅτι τό πᾶν εἶναι νά ξεφύγεις ἀπό αὐτό ἤ τό νά τό διώξεις. Ὄχι. Ὁ Κύριος λέει: ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος,οὗτος σωθήσεται. Προσέξτε το αὐτό. Δυστυχῶς, κάνεις μιά κάποια ὑπομονή, ἀλλά πάντοτε ἤ τίς περισσότερες φορές λές: «Φτάνει τόσο. Κι ἄν δέν ὑπέμεινα!» Ὄχι. Ἄλλος τό κανονίζει αὐτό, πόσο θά χρειαστεῖ νά ὑπομείνεις. Ἐσύ πρέπει νά ὑπομείνεις ὥς τό τέλος. Νά, ἐμεῖς τώρα, ἄν αὐτό πού διαβάζουμε τό καταλαβαίνουμε –πού εἶναι ἁπλό, δέν εἶναι δύσκολο– καί κάπως ἔτσι ἀρχίσουμε ἀπό αὐτή τή στιγμή, πολύ θά εὐλογηθοῦμε.

Ρωτᾶς πῶς θά προκόψεις στήν προσευχή. Δέν μπορεῖς νά κρατᾶς μέσα σου κακία γιά τόν ἄλλο καί νά περιμένεις νά προκόψεις στήν προσευχή. Ἡ νοερά προσευχή δέν εἶναι ἕνα μηχανάκι. Ὁ ὅλος ἄνθρωπος πρέπει νά πιστεύει στόν Θεό, νά ἀγαπᾶ τόν Θεό καί τόν πλησίον, νά ἀγωνίζεται, νά ἔχει διάθεση νά εὐγνωμονεῖ τόν Κύριο, ὥστε νά εὐδοκιμήσει ἡ εὐχή.   Τό νά προσευχηθεῖς ἀληθινά καί νά ἔχεις πραγματικά ἐπαφή, ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό εἶναι τό πιό δύσκολο ἔργο, ὄχι μόνο σέ σχέση μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο ἔργο, ἀλλά καί σέ σχέση μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο πνευματικό ἔργο. Ἡ προσευχή εἶναι ἔργο ἐπίμονο, ἔμπονο καί πολυχρόνιο. Ἐντούτοις πρέπει νά προσπαθήσουμε πάλι καί πάλι· νά μή φοβηθοῦμε. Ἡ εὐχή νά γίνεται μέ πόνο· νά ἔχεις πόνο στήν καρδιά, καθώς θά κάνεις προσπάθεια νά συγκρατήσεις τόν νοῦ σου στό νόημα τῶν λέξεων. Ἔτσι ἑνοποιεῖται ὁ ἔσω ἄνθρωπος. Ἔτσι ἔρχεται ἡ κοινωνία μέ τόν Θεό, ἡ ἀνάπαυση, ἡ χάρη στήν ψυχή.

Λέγεται γιά τόν ἅγιο Ἀντώνιο ὅτι ἀγωνιζόταν κάποτε τόσο πολύ καί τόσο σφοδρός ἦταν ὁ πειρασμός, ὥστε κινδύνευε νά τά χάσει τελείως. Καί ὅταν πέρασε ὁ πειρασμός, ἐμφανίστηκε ὁ Χριστός, καί τοῦ λέει ὁ ἅγιος: «Κύριε, ποῦ ἤσουν τόσην ὥρα;» «Ἐδῶ ἤμουν, λέει, ἐδῶ σιμά καί ἔβλεπα τόν ἀγώνα σου, παρακολουθοῦσα πῶς ἀγωνίζεσαι, τί κάνεις». Ὅλοι οἱ ἅγιοι καί δάκρυα ἔχυσαν καί μετάνοιες ἔκαναν καί ἀγρύπνησαν καί προσευχήθηκαν καί ἔπεσαν καί σηκώθηκαν καί πολλές φορές πειράστηκαν ἀπό τόν διάβολο καί μέσα τους ἔνιωσαν ξηρότητα καί ἔμειναν χωρίς καμιά χαρά ὡς χάρη Θεοῦ –τά ἔπαιρνε ὅλα ὁ Θεός– ἀλλά ἔμεναν σταθεροί. Αὐτό τούς κράτησε: ἡ πεποίθηση στήν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ καί ἡ προσμονή αὐτή. Περίμενε, ἀδελφέ. Δέν μπορεῖ. Ὁ Θεός κάποτε θά ἐλεήσει τό πλάσμα του.

Ὁ Θεός ξέρει πότε θά κάνει τό θαῦμα στόν καθένα. Γι᾿ αὐτόν πού πιστεύει, καί αὐτό εἶναι δυνατόν, δηλαδή τό νά πεῖ: «Κύριε, ἄν θέλεις ἐσύ, ὅπως θέλεις ἐσύ, ὅποτε θέλεις ἐσύ, κάνε αὐτό πού θέλεις. Ἐγώ βλέπω πώς ἔχω ἀπιστία βαθιά μέσα μου, ἀλλά πιστεύω, Κύριε· βοήθησέ με νά μήν ἐπηρεασθῶ ἀπό τήν ἀπιστία μου αὐτή. Νιώθω πώς εἶναι φτωχή ἡ πίστη μου, ἀλλά ἔχω στό χέρι μου τό κλειδί, τό νά σοῦ πῶ δηλαδή: βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ». Καί ποιός ἀπό μᾶς δέν μπορεῖ νά τό πεῖ αὐτό; A Τή μετάνοιά του νά ζεῖ κανείς κάθε μέρα ἐκεῖ πού βρίσκεται, τήν ὑπακοή του νά κάνει κάθε στιγμή, τήν ταπείνωσή του νά καλλιεργεῖ κάθε ὥρα· αὐτό εἶναι σωτηρία γιά τόν ἑαυτό του καί καλό παράδειγμα γιά τούς ἄλλους.

Δέν εἶναι ἁπλῶς τά βάσανα στόν κόσμο πού ἁγιάζουν τόν ἄνθρωπο· δέν σώζουν αὐτά. Σώζουν αὐτά ὅλα ἤ σώζεται κανείς μέσα ἀπό αὐτά καί δι᾿ αὐτῶν, ὅταν ἀκριβῶς λέει ‘‘Νά ᾿ναι εὐλογημένο” καί δέχεται ὅ,τι ἐπιτρέψει ὁ Κύριος. A Μερικοί δυσκολεύονται πάρα πολύ νά συγκρουσθοῦν κατά μέτωπο μέ τίς βασικές ἀδυναμίες, μέ τά ἀρνητικά στοιχεῖα πού ὑπάρχουν μέσα τους. Σέ κάποιους εἶναι πολύ ἰσχυρά αὐτά –ἕνα, δυό, πόσα εἶναι– καί δέν βγαίνει τίποτε μέ τό νά προσπαθεῖ ὁ χριστιανός νά χτυπιέται, νά κοντράρεται μέ αὐτά κατά μέτωπο ἤ καί νά συμβουλεύει κανείς κάτι τέτοιο. Ἄν τά ἀγνοήσεις, μπορεῖ νά τά ξεπεράσεις καλύτερα. Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ σιγά-σιγά θά τά κοιμίσει, σιγά-σιγά θά ἀποδυναμώσει αὐτές τίς ἀδυναμίες. Ταιριάζει ἐδῶ νά ποῦμε: «Τό καλό τό παλικάρι ξέρει καί ἄλλο μονοπάτι».

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε: ‘‘Δέν θεραπεύτηκαν καί οἱ δέκα; Οἱ ἄλλοι ἐννέα ποῦ εἶναι; Κανένας τους δέν βρέθηκε νά γυρίσει νά δοξάσει τόν Θεό παρά μόνο αὐτός ἐδῶ ὁ ἀλλοεθνής;”» Εἶναι μιά ἁπλή εὐαγγελική περικοπή, τήν ὁποία ἔχουμε ἀκούσει πολλές φορές. Καί ἐνῶ, θά λέγαμε, κάτι πού ἐπαναλαμβάνεται κατά κανόνα ὠφελεῖ, στά θρησκευτικά πράγματα, στήν ὅλη καθημερινή πραγματικότητα πού ζοῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία μας, ἀντί νά ὠφελούμαστε ἀπό τήν ἐπανάληψη τῶν γεγονότων, εἶναι πολύ πιθανό νά γινόμαστε χειρότεροι. Καί σκεφτεῖτε τί γίνεται μ᾽ ἐμᾶς τούς ὀρθοδόξους χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουμε μιά κάποια πίστη, ἀπό μικρά παιδιά εἴμαστε μέσα στήν Ἐκκλησία. Ὅμως φαίνεται ὅτι ἀκοῦμε, ξαναακοῦμε, ἀλλά χωρίς νά ἐπηρεαζόμαστε, χωρίς νά ὠφελούμαστε. Χρειάζεται νά ξυπνήσει ἡ ψυχή μας καί νά ἀκούσουμε τό Εὐαγγέλιο σάν γιά πρώτη φορά. Νά γίνει ἐπανευαγγελισμός! Καί ἀνάλογα νά ἀνταποκριθοῦμε.

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 148. Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου 06/09/2018 Ασκητικα
    28:09 01/09/2004
  • 169. Τελική εὐθεία – Α΄ μέρος 12/12/2018 Ασκητικα
    34:05 12/12/2002
  • 170. Τελική εὐθεία – Β΄ μέρος 14/12/2018 Ασκητικα
    33:39 13/12/2002
  • 172. Ἑορτή τῶν Χριστουγέννων 25/12/2018 Δεσποτικές Εορτες
    31:54 25/12/2000
  • 174. Ἑορτή τῶν Θεοφανείων 06/01/2019 Δεσποτικές Εορτες
    52:10 06/01/2004
  • 177. Ἀπόδοση τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων 14/01/2019 Δεσποτικές Εορτες
    28:00 14/01/2002
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗ 14151617181920 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ Συναξαριστης

Τῶν ἐν Σινᾷ καί Ραϊθῷ ἀναιρεθέντων ὁσίων, Νίνας ἰσαποστόλου

Παύλου τοῦ Θηβαίου, Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου

Ἡ προσκύνησις τῆς ἁλύσεως τοῦ ἀποστόλου Πέτρου

Ἀντωνίου τοῦ Μεγάλου, Ἀντωνίου τοῦ ἐν Βεροίᾳ, Γεωργίου νεομάρτυρος τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις

Ἀθανασίου καί Κυρίλλου πατριαρχῶν Ἀλεξανδρείας

Μακαρίου τοῦ Αἰγυπτίου, Μακαρίου τοῦ Ἀλεξανδρέως, Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ

ΙΒ΄ Λουκᾶ (Τῶν δέκα λεπρῶν) Εὐθυμίου τοῦ Μεγάλου

No event found!