Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Αὐτή εἶναι ἡ νορμάλ κατάσταση τοῦ κάθε ἀνθρώπου, τοῦ λογικοῦ αὐτοῦ πλάσματος πού λέγεται ἄνθρωπος: νά νιώθει ἀγάπη. Ὅταν νιώθεις τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, νιώθεις ὅτι ὅλοι σέ ἀγαποῦν· ἀκόμη κι ἐκεῖνος πού ἔρχεται καί σέ σουβλίζει. Γι᾿ αὐτό οἱ ἅγιοι δέν πικραίνονται, δέν χολώνονται, δέν τά βάζουν μ᾿ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος τούς βασανίζει. Ὄχι· εἶναι ἱλαροί, γεμάτοι καλοσύνη, συγχωρητικότητα πρός τούς δημίους τους. Τά διαβάζουμε ἐμεῖς καί διερωτόμαστε: «Εἶναι ἔτσι; Μήπως δέν εἶναι;» Δέν ἔχουμε ἰδέα ἀπό αὐτά καί γι᾿ αὐτό διερωτόμαστε. Ὅμως ἔτσι εἶναι. Ὅταν ἔχεις μέσα σου τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅταν νιώθεις ὅτι σέ ἀγαπάει ὁ Θεός καί ἐν συνεχείᾳ ἀγαπᾶς τόν Θεό καί ὅλους, δέν ἐπηρεάζεσαι ἀπό τίποτε. Ἐδῶ εἶναι τό μυστικό τῆς ζωῆς. Καί ἄν τά λέμε αὐτά, ἀδελφοί μου, τό κάνουμε, ἀκριβῶς γιά νά μπορέσουμε νά βροῦμε τό μυστικό τῆς ζωῆς καί νά μήν παιδευόμαστε χωρίς λόγο.

Εἶναι πληγωμένη, πονεμένη ἡ ψυχή ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Πονεμένη ὄχι μέ τήν ἔννοια ὅτι ἔχει βάσανα κανείς, ἀλλά μέ τήν ἔννοια ὅτι, ἀφοῦ εἴμαστε ἐδῶ στή γῆ σέ ἐξορία καί ἀνά πᾶσαν στιγμήν κινδυνεύουμε νά χάσουμε τήν ψυχή μας, καθώς δέν κάνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ –ὁ κόσμος ὅλος δέν κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ– ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι κανείς καταπληγωμένος μέ τήν ἔννοια τήν καλή. Πού ἐκεῖ εἶναι καί ἡ εὐλάβεια καί ἡ προσευχή καί ἡ κατάνυξη καί ἡ ἀγάπη καί ἡ διάθεση γιά θυσία, γιά προσφορά. Πονάει κανείς, εἶναι καταπληγωμένος βαθιά μέσα του, γιατί ὁ κόσμος ὁ δικός του δέν κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ «κόσμος» (τό κοσμικό πνεῦμα) πού εἶναι μέσα σου τό βλέπεις ὅτι δέν κάνει, δέν θέλει νά κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ὅταν ἀκόμη τό γνωρίζει καλά. Συντρίβεσαι. Καί ὅλη αὐτή ἡ σύνθλιψη, ἡ ὀδύνη, αὐτό τό πνευματικό «ζόρισμα», τό ὅλο βίωμα βγαίνει ὡς προσευχή ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὡς αἴσθηση εὐθύνης.

Ὁ κόσμος αὐτός ὑπάρχει, γιά νά σωθοῦν ὅσοι θά θελήσουν νά σωθοῦν. Ἀφήνει ὁ Θεός τόν κόσμο νά ὑπάρχει, ἕως ὅτου «γεμισθῇ ὁ οἶκος» του. Καί «ἀναγκάζει» κάποιους νά εἰσέλθουν στόν οἶκο του. Ἀλλά πῶς γίνεται νά ἀναγκάζει ὁ Θεός; Δέν εἶναι δύσκολο νά τό καταλάβουμε. Πόσες φορές βλέπουμε στή ζωή κάποιον ὁ ὁποῖος ἰδέα δέν εἶχε ἀπό Θεό οὔτε εἶχε πρόθεση νά πιστέψει, νά ἔχει ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό. Καί ὅμως, ὁ Θεός πού βλέπει τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου καί γνωρίζει τί θά κάνει ὁ κάθε ἄνθρωπος, βρίσκει τρόπο νά τόν πλησιάσει. Ἔτσι, αὐτόν τόν πιό ἀδιάφορο ἤ καί ἐχθρικά ἴσως διακείμενο, σέ κάποιο σταυροδρόμι τόν συναντᾶ: κάτι ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά τοῦ συμβεῖ, καί ζορίζεται αὐτός ὁ ἄνθρωπος, ταρακουνιέται καί καταλαβαίνει ὅτι ὁ Θεός τόν καλεῖ μέ αὐτόν τόν τρόπο. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι «ἀναγκάζεται» ἔτσι νά μπεῖ στόν δρόμο τῆς μετανοίας, νά ἀνταποκριθεῖ στήν κλήση τοῦ Θεοῦ. Καί σώζεται.

Ἕνας πού ζεῖ σέ κοινόβιο ἔχει λίγο πολύ μιά τέτοια πείρα: Καθώς περνοῦν τά χρόνια, ὅλα αὐτά πού ὁ Θεός φώτιζε νά λέγονται, ἀλλά καί ὅσα συνέβησαν –οἱ γκάφες πού ἔπαθε ὁ καθένας, οἱ πτώσεις του– βοήθησαν ὥστε, κι ἄν ἀκόμη ὑπάρχουν αὐτά τά ἄχαρα πράγματα μέσα του, δηλαδή τά ἀτού καί τά διάφορα στηρίγματα, νά εἶναι ἀρκετά ἀποδυναμωμένα καί ἀσθενικά. Ὅπως ὑπάρχει στόν κῆπο ἕνα δενδρύλλιο, ἀλλά πολύ ξεθεμελιωμένο· ἐνῶ μέχρι πρό τινος ἦταν καλά ριζωμένο μέσα στή γῆ, καθώς εἶχε τό χῶμα του, τώρα, εἴτε διότι τό ξελακκώσαμε, τό σκάψαμε γύρω-γύρω, εἴτε διότι φύσηξε ὁ ἀέρας καί τό ξεκούνησε, εἶναι βέβαια φυτεμένο ἀκόμη, ζεῖ ἀκόμη, ἀλλά εἶναι ἑτοιμοθάνατο. Ὅλα αὐτά λοιπόν τά παράσιτα τά ὁποῖα μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο δέν ἀφήνουν τήν ψυχή νά αἰσθανθεῖ ἀπογυμνωμένη καί νά σταθεῖ ἔτσι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἔχει πολύ μεγάλη σημασία νά ἐκλείψουν, καί νά ἀφεθοῦν οἱ ψυχές στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Μπορεῖ κανείς νά μελετᾶ καί νά τηρεῖ τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά τελικά ἡ ὅλη ἀνταπόκριση ἐνδέχεται νά γίνεται ἔτσι, καί τό ὅλο φρόνημα τῆς ψυχῆς νά εἶναι τέτοιο, πού τελικά νά χαρίζεται κανείς στίς ἀδυναμίες του –καθώς δέν ἔχει τό κουράγιο νά ἀπαγκιστρωθεῖ ἀπό τόν παλαιό ἄνθρωπο– καί εἰδικότερα σέ κάτι πού εἶναι τό ἀδύνατο σημεῖο του, πάνω στό ὁποῖο στηρίζει τήν ὅλη ὕπαρξή του. Τό ἕνα αὐτό πού ἔχει ὁ καθένας, ὅ,τι καί νά εἶναι, στό ὁποῖο χαρίζεται καί τό φυλάγει ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ καί εἶναι αἰχμαλωτισμένος ἀπό αὐτό, ὥστε νά μή θέλει νά τό ἀφήσει, εἶναι ἐπικίνδυνο· κινδυνεύει νά ἀνατιναχθεῖ κανείς στόν ἀέρα. Ὁ Θεός ὅμως ἔχει τή δύναμη νά κάνει τόν ἄνθρωπο νά μπορέσει νά ἀπαγκιστρωθεῖ ἀπό αὐτό πού τόν αἰχμαλωτίζει καί τόν ὁδηγεῖ στήν ἀπώλεια. Ὁ ἅγιος Βονιφάτιος (δοῦλος τῆς Ἀγλαΐδος) μεθοῦσε. Ἀλλά μετά, ἐνῶ τόν ἔψαχναν στίς ταβέρνες, τόν βρῆκαν νά ἔχει μαρτυρήσει γιά τόν Χριστό.

Γράφει ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος: «Ἄφετέ με θηρίων εἶναι βοράν, δι᾿ ὧν ἐστι Θεοῦ ἐπιτυχεῖν». Τό Πνεῦμα τό Ἅγιο πού ἦρθε στήν ψυχή του γέννησε τόση δίψα, τόση πείνα, τόση φλόγα γιά τόν Χριστό, ὥστε νιώθει πώς ἡ φωτιά αὐτή θά σβήσει μόνο μέ τό μαρτύριο, ἡ πείνα καί ἡ δίψα αὐτή θά κορεσθεῖ μόνο μέ τό μαρτύριο, καί γι᾿ αὐτό τρέχει μέ ὅλη τή φλόγα τῆς ψυχῆς του στό στόμα τῶν θηρίων. «Τότε ἔσομαι μαθητής ἀληθής τοῦ Χριστοῦ». Μέ τόν τρόπο αὐτόν ὁ ἅγιος συμμετέχει στό μαρτύριο τοῦ Χριστοῦ, στή θυσία του, στόν θάνατό του.   Ἐμεῖς οἱ σημερινοί νερόβραστοι χριστιανοί τρομοκρατούμαστε, μόλις συναντήσουμε τήν παραμικρή δυσκολία. «Δέν ἀντέχω, δέν μπορῶ». Ἔρχεται ὁ πιό μικρός πειρασμός –ὄχι βέβαια ὡς ἁμαρτία– καί ἄν ἦταν δυνατόν νά λείπει, ἀλλά γιά νά μήν κοπιάσουμε λίγο. Δέν ντρεπόμαστε νά λέμε ὅτι εἴμαστε μαθητές τοῦ Χριστοῦ, χωρίς κάν νά συμμετέχουμε σέ ἕνα κάποιο μαρτύριο;

Οἱ ἄνθρωποι εἶναι θύματα τῆς πλάνης, τοῦ ἑαυτοῦ τους, τοῦ σκαριοῦ τους. Γιά λόγους κληρονομικούς καί γιά ἄλλους εἶσαι αὐτός πού εἶσαι, καί ἐγκλωβίζεσαι μέσα στόν ἑαυτό σου, βουλιάζεις, χάνεσαι ἐκεῖ μέσα καί εἶσαι δυστυχής. Σέ παρατηρεῖ κάποιος πού γνωρίζει ἀπό αὐτά καί βλέπει ὅτι μπορεῖς νά μήν εἶσαι δυστυχής. Νά μήν εἶσαι δηλαδή τόσο κολλημένος στόν ἑαυτό σου, τόσο πολύ αἰχμάλωτος τοῦ ἑαυτοῦ σου. Μπορεῖς λίγο νά τόν ξεπεράσεις τόν ἑαυτό σου, λίγο νά τόν περιφρονήσεις, νά τόν ἀγνοήσεις. Ὁπότε, συναντιέσαι μέ τόν Θεό, καί δημιουργεῖται ἕνας ἄλλος, ἕνας ἀλλιώτικος ἑαυτός μέσα σου. Ἐσύ ὅμως πεισματικά μένεις στή δυστυχία σου. Γίνεσαι θύμα τῆς καταστάσεώς σου, τοῦ ἑαυτοῦ σου. Βουλιάζεις ἐκεῖ, ἐνῶ μπορεῖς νά βγεῖς ἀπό κεῖ καί νά εἶσαι εὐτυχής. Πρέπει ὅμως νά ἀκούσεις τί θά σοῦ ποῦν αὐτοί πού ξέρουν καί μποροῦν νά σέ βοηθήσουν, ἀρκεῖ νά δείξεις ἐμπιστοσύνη. Νά ἀπιστήσεις στόν ἑαυτό σου.

No event found!
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 83. Ἀββᾶς Ποιμήν – Τό θέμα δέν εἶναι νά ταλαιπωρεῖ ἀπλῶς κανείς τόν ἑαυτό του, ἀλλά νά ξεριζώνει τά πάθη του. 17/12/2017 Πατερικα
    25:06 08/11/1980
  • 82. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πάει κόντρα στά πάθη του καί στίς ἐπιθυμίες του, ὄντως ἐλευθερώνεται ἐν Χριστῷ. Α΄Κορ. 6, 1-15 13/12/2017 Καινη Διαθηκη Σχεσεις των δυο φυλων
    41:17 20/06/1999
  • 81. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Ἡ προσευχή τοῦ ἀρχαρίου, Κεφ. 25 ἕως 26 08/12/2017 Πατερικα
    41:04 03/10/2011
  • 80. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Ἡ προσευχή τοῦ ἀρχαρίου, Κεφ. 22 ἕως 24 04/12/2017 Πατερικα
    31:55 28/09/2011
  • 79. Τό θέμα δέν εἶναι ἀπλῶς νά θρησκεύουμε, ἀλλά νά ζοῦμε ὅπως θέλει ὁ Θεός 01/12/2017 Μυστ. Εξομολογησεως
    19:12 30/11/2003
  • 78. Β΄ Εὐχαριστία ἁγ. Συμεών Ν. Θεολόγου – Ε΄μέρος 27/11/2017 Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
    37:12 19/11/2000
  • 77. Β΄ Εὐχαριστία ἁγ. Συμεών Ν. Θεολόγου – Δ΄μέρος 23/11/2017 Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
    49:33 12/11/2000
  • 76. Ὁμιλία στήν ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου 20/11/2017 Θεομητορικες Εορτες
    24:20 21/11/2001
  • 75. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Ἡ προσευχή τοῦ ἀρχαρίου, Κεφ. 19 ἕως 21 17/11/2017 Πατερικα
    34:18 21/09/2011
  • 74. Αἴσθημα κατωτερότητος καί ψυχαναγκασμός Μέρος Β’ 14/11/2017 Ψυχολογικα
    22:21 07/11/1999
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 15161718192021 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Ἐλευθερίου ἱερομάρτυρος καί Ἀνθίας τῆς μητρός αὐτοῦ

Ἀγγαίου προφήτου, Μοδέστου Ἱεροσολύμων, Θεοφανοῦς βασιλίσσης

ΙΑ΄ Λουκᾶ (Παραβολή Μεγάλου Δείπνου) Τῶν ἁγίων Προπατόρων, Δανιήλ τοῦ προφήτου

Σεβαστιανοῦ, Ζωῆς καί λοιπῶν μαρτύρων, Μιχαήλ ὁσίου συγκέλλου καί ὁμολογητοῦ

Βονιφατίου μάρτυρος, Ἀγλαΐδος, Ἄρεως μάρτυρος

Ἰγνατίου Ἀντιοχείας τοῦ Θεοφόρου, Φιλογονίου Ἀντιοχείας

Ἰουλιανῆς καί τῶν σύν αὐτῇ 500 μαρτύρων, Θεμιστοκλέους μάρτυρος

No event found!