Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὅπως ἐκεῖνοι πού βλέπουν τό φῶς εἶναι μέσα στό φῶς καί ἡ λαμπρότητα πού τούς περικλείει φαίνεται ὅτι εἶναι καί αὐτή φῶς, ἔτσι καί ἐκεῖνοι πού βλέπουν τόν Θεό εἶναι μέσα στόν Θεό καί γίνονται κοινωνοί τῆς θείας ζωῆς. Ὁ ἄνθρωπος ζεῖ, ὅταν εἶναι μέσα του ἡ ζωή τοῦ Θεοῦ. Διαφορετικά, ὑπάρχει, ἀλλά δέν ζεῖ. Νά ἀναρωτηθοῦμε: αὐτή ἡ ζωή πού ἔχουμε εἶναι ἡ ζωή τοῦ Θεοῦ ἤ ἡ δική μας, δηλαδή ἁπλῶς ὑπάρχουμε; Γι᾿ αὐτό γίνεται λόγος στήν Ἀποκάλυψη γιά πρώτη καί δεύτερη ἀνάσταση. Ἀπό τόν τάφο τῆς νέκρας ποιός μπορεῖ νά πεῖ ὅτι ἀναστήθηκε, καί νά βεβαιώνει ὁ Κύριος ὅτι αὐτός ζεῖ; Εἴμαστε χριστιανοί. Πρέπει νά γίνει ἀνάσταση μέσα μας, νά ζήσουμε. Αὐτό μᾶς λείπει καί δέν μποροῦμε νά ἐπηρεάσουμε ἄλλους. Ἄν εἶχε ἀνάψει μέσα μας τό κερί τῆς ἀναστημένης ζωῆς, ἡ παρουσία μας, ἡ μαρτυρία μας θά ἦταν τέτοια, πού δέν θά ἀμφισβητεῖτο ὅτι ὡς χριστιανοί κάτι ἔχουμε διαφορετικό.

Στήν πνευματική πορεία σου συχνά θά πέσεις ἔξω, θά κάνεις γκάφες. Τό κρίσιμο σημεῖο εἶναι ὄχι ἁπλῶς νά αἰσθανθεῖς ὅτι ἀπέτυχες, ὅτι δέν ἔγιναν τά πράγματα ὅπως περίμενες· χρειάζεται νά συνειδητοποιήσεις τήν εὐθύνη πού φέρεις. Δέν σέ ἀφήνει τυχαῖα ὁ Θεός νά πλανηθεῖς, νά περάσεις κακοτοπιές, νά σπάσεις τά μοῦτρα σου· δέν σέ ἀφήνει τυχαῖα νά ἀποτύχεις κατά κράτος. Βέβαια, ἀπό χριστιανικῆς πλευρᾶς δέν ὑπάρχει ἐπιτυχία καί ἀποτυχία, ἀλλά καί τόν πιό καλό χριστιανό, ἐπειδή ξεκινάει μέ τήν αὐτοδικαίωση, τόν τρώει ἀκριβῶς τό ἄν ἀπέτυχε ἤ πέτυχε. Αὐτή τήν πείρα λίγο πολύ τήν ἔχει ὁ κάθε χριστιανός (ἀκόμη καί ἕνας κληρικός ἤ καί μοναχός). Δηλαδή, ἄν δεῖς καλύτερα τόν ἑαυτό σου, θά δεχτεῖς ὅτι βαθύτερα θέλεις νά διασώσεις τήν αὐτοδικαίωσή σου, ὅτι ἐσύ ἀξίζεις, κοπιάζεις καί γι᾿ αὐτό ἔχεις εὐλογίες. Κατά βάθος ὅμως ἡ ψυχή εἶναι φτιαγμένη νά ζητάει τόν Θεό, ἄσχετα ἄν ἐπεμβαίνει ἡ φιλαυτία καί τά χαλάει.

Ὅλοι μποροῦμε νά ποῦμε: «Θεέ μου, συγχώρησέ με, πού μέχρι τώρα πολύ τσιγκούνικη ψυχή εἶχα. Ὅλο καί περίμενα κάτι νά ἁρπάξω ἀπό σένα, γιά νά βεβαιωθῶ ὅτι νά, μέ προτίμησες κι ἐμένα, καί νά βγάλω ἀπό μέσα μου κανένα ‘‘εὐχαριστῶ”. Καί μόνο πού εἶμαι ἄνθρωπος καί ἔχω μέσα μου τή δική σου χάρη, ἡ ὁποία μέ κάνει θεάνθρωπο, μοῦ φθάνει, Κύριε». Ὁ σκοπός εἶναι νά μή μείνεις στά ἀνθρώπινα: Ἐκεῖνον τόν θεράπευσε, τούς ἄλλους δέν τούς θεράπευσε· ὄχι. Μέσα στίς ὅποιες καταστάσεις ὁ Κύριος βρίσκει ἐσένα, ὅποιος κι ἄν εἶσαι. Δέν ἔχει προκατάληψη ἀπέναντί σου. Ἐσύ παίρνεις ἀρνητική στάση, ἐάν κάθεσαι σέ μιά γωνιά γκρινιάρικα, παραπονιάρικα, νομίζοντας ὅτι τάχα ἐσένα δέν σέ προσέχει. Στόν καθένα μας ὁ Κύριος ἀπευθύνει τό ἐρώτημα πού ἀπηύθυνε στόν παράλυτο: Θέλεις ὑγιής γενέσθαι;Ἀφοῦ εἴμαστε μέλη τῆς Ἐκκλησίας, εἴμαστε ὅλοι ὑποψήφιοι σωτηρίας.

Καί τότε πού ἦταν ὁ Χριστός στή γῆ καί μετά πού ἔφυγε καί μέχρι σήμερα, ὁ Θεός εἶναι Θεός καί ὅλα τά κυβερνάει. Ὅλα τά ξέρει, ὅλα τά μπορεῖ καί ἐπεμβαίνει. Τό θέμα εἶναι: Θά σέ συναντήσει ὁ Κύριος; Θά τόν συναντήσεις; Θά εἶσαι δεκτικός τῆς χάριτός του; Ἄν ναί, θά σέ βρεῖ, ὅπου καί νά εἶσαι, καί θά σέ θεραπεύσει. Θά σοῦ πάρει τό «σακατλίκι», θά σοῦ πάρει τόν πόνο. Πῶς θά τό κάνει, αὐτός ξέρει. Ἐκεῖνο ὅμως πού μποροῦμε νά ποῦμε γενικῶς εἶναι ὅτι καλό εἶναι νά ἔχουμε συνεχῶς εὐγνωμοσύνη στήν καρδιά μας. Νά μήν παίρνουμε μιά στάση σάν κάτι νά χάθηκε καί τό ψάχνουμε· σάν κάποιος νά πρόκειται νά ἔρθει καί τόν ψάχνουμε. Ὄχι. Γιά ὅλους μας ὁ Κύριος νοιάζεται κατά τόν ἴδιο τρόπο καί μᾶς ἀγαπάει κατά τόν ἴδιο τρόπο, ἀλλά ἐκεῖνος γνωρίζει ποιόν παράλυτο θά «σταμπάρει», τρόπον τινά, καί θά τόν θεραπεύσει, ὅπως θεράπευσε τόν παράλυτο σύμφωνα μέ τήν εὐαγγελική περικοπή πού ἀκούσαμε χθές.

Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἦταν αὐτοκράτορας καί ἡ μητέρα του βασιλομήτωρ. Ὅμως αὐτό δέν τούς ἐμπόδισε νά γίνουν ἅγιοι. Δέν θά πάρει ὁ Θεός τόν καθένα νά τόν βάλει σέ ἕνα συγκεκριμένο καλούπι ἤ σέ μιά συγκεκριμένη δουλειά ἤ σέ μιά συγκεκριμένη θέση ἤ σέ εἰδικό ἀξίωμα, γιά νά τόν ἁγιάσει. Ὁ Θεός περίμενε ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο νά ἀνταποκριθεῖ, ὡς αὐτοκράτορας πού ἦταν, κάνοντας τά αὐτοκρατορικά του καθήκοντα. Καί τό ἔκανε τόσο, πού ἡ Ἐκκλησία τελικά τόν κατέταξε μεταξύ τῶν ἁγίων. Ἔτσι, ἀπό τόν καθένα μας, ὅπου κι ἄν εἴμαστε, ὅπως κι ἄν εἴμαστε –νά τό προσέξουμε αὐτό, γιατί συνήθως ὅλο δικαιολογούμαστε καί ξεφεύγουμε– ὁ Θεός περιμένει νά ἀνταποκριθοῦμε στήν κλήση του, στήν ἀγάπη του ὅσο μποροῦμε. Ὅπου κι ἄν εἶσαι, ὅπως κι ἄν εἶσαι, ὁ Θεός θέλει καί μπορεῖ νά σέ ἁγιάσει. Καί αὐτό εἶναι κάτι πού πρέπει νά γίνει. Τό θέλεις;

Ἐμεῖς σήμερα, μολονότι ὅλα ὅσα εἶχε νά δώσει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο τά ἔχει δώσει, τά καταφέραμε, ὥστε νά ζοῦμε μπερδεμένα, σάν μέσα σέ σκοτάδι, σέ σύγχυση, σάν μέσα σέ ἄγνοια, σάν νά μήν ξέρουμε τί γίνεται. Καί εἶναι καιρός, σήμερα πού ἑορτάζουμε τή Μεσοπεντηκοστή, πού εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἑορτή τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τῆς Σοφίας τοῦ Θεοῦ, νά ξεκαθαρίσουμε τή θέση μας. Καθώς ὁ Κύριος ἐμφανίζεται ὡς διδάσκαλος, ὡς ἡ Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, ποιός μπορεῖ νά ἰσχυριστεῖ ἄγνοια, σύγχυση, καί ὅτι δέν ξέρει τί πρέπει νά κάνει; Νά σκεφτοῦμε σοβαρά, ὄχι τρομαγμένοι, μπροστά στήν ἀλήθεια: Αἱ ἐντολαί αὐτοῦ (τοῦ Κυρίου) βαρεῖαι οὐκ εἰσί. Ἤ θά πεῖ κανείς τό ναί ἤ θά ὁμολογήσει τήν ἀδυναμία του παίρνοντας τήν τελευταία θέση. Δέν μπορεῖς νά ἔχεις ψηλά τό κεφάλι, νά ἔχεις τουπέ, ὅπως κάνει σήμερα ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δέν τηρεῖ τίς ἐντολές, ἀλλά συγχρόνως θέλει νά ἔχει καί τήν αἴσθηση ὅτι καλά πάει.

Χθές, ἑορτή τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, τονίσαμε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ Σοφία τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά τί εἶναι σοφία; Σοφία δέν εἶναι τό νά εἶσαι ἔξυπνος, νά εἶσαι καταφερτζής, ὅπως ἰσχύει στήν καθημερινή ζωή. Ὄχι. Σοφία εἶναι αὐτή ἡ θεία φώτιση· ξέρεις, ἄς ποῦμε, τί νά κάνεις, σάν νά εἶναι ὁ Θεός μέσα στήν ψυχή σου καί σέ συμβουλεύει νά κάνεις ὑπομονή ἤ νά ὑποχωρήσεις ἤ νά ἐνεργήσεις ἔτσι ἤ ἔτσι τήν κάθε στιγμή. Καί κάτι παραπάνω: Ἡ σοφία δέν εἶναι ἁπλῶς σάν ἐργαλεῖο πού σέ βοηθάει νά κάνεις τίς δουλειές σου. Ὁ Θεός λέγεται πάνσοφος. Καί πάνσοφος δέν εἶναι γιά νά μπορεῖ νά κάνει τίς δουλειές του, ἀλλά εἶναι μέσα στό εἶναι τοῦ Θεοῦ ἡ πανσοφία καί ἡ παντοδυναμία καί ὅλα τά ἄλλα ἰδιώματά του. Ἡ σοφία λοιπόν εἶναι παραδεισένια κατάσταση καί ὄχι ἁπλῶς ἐργαλεῖο πού βοηθιέμαι γιά νά κάνω τοῦτο ἤ ἐκεῖνο. Αὐτή καθ᾿ ἑαυτήν ἡ κατάσταση εἶναι κάτι τό θεϊκό.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 191. Καθαρά Δευτέρα 11/03/2019 Ασκητικα
    30:13 23/02/2004
  • 192. Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας 16/03/2019 Κυριακοδρομιο
    30:50 08/03/1998
  • 169. Τελική εὐθεία – Α΄ μέρος 12/12/2018 Ασκητικα
    34:05 12/12/2002
  • 170. Τελική εὐθεία – Β΄ μέρος 14/12/2018 Ασκητικα
    33:39 13/12/2002
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 17181920212223 ΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥ Συναξαριστης

Ἀνδρονίκου καί Ἰουνίας ἀποστόλων ἐκ τῶν Ο΄

Πέτρου, Διονυσίου, Χριστίνης μαρτύρων καί τῶν σύν αὐτοῖς

ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ Πατρικίου Προύσσης καί τῶν σύν αὐτῷ ἁγίων μαρτύρων

Θαλλελαίου μάρτυρος, Λυδίας τῆς Φιλιππησίας

Κωνσταντίνου καί Ἑλένης τῶν ἰσαποστόλων

ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Μιχαήλ Συνάδων, Μαρίας μυροφόρου τοῦ Κλωπᾶ

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση εἰς πάντα

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!