Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὅποιος μπεῖ στόν ἀγώνα νά κάνει τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, κάθε μέρα θά ἀποτυγχάνει, μέχρι νά συνειδητοποιήσει ὅτι ὁ Χριστός θά τόν σώσει καί ὄχι ὁ ἀγώνας του. Θά πεῖτε: «Γιατί λοιπόν νά ἀγωνίζεται κανείς;» Διότι πείθεσαι ἔτσι ὅτι δέν μπορεῖς νά κάνεις τίποτε, ὁπότε ταπεινώνεσαι. Καί καθώς ταπεινώνεσαι, ἔρχεται ἡ χάρη, ἡ σωτηρία πού δίνει ὁ Θεός. Ἀλλά δέν πηγαίνεις στόν Χριστό νά σέ σώσει, δέν νιώθεις κάν ὅτι ἔχεις ἀνάγκη σωτηρίας, ἄν δέν δεῖς ποιός εἶσαι. Καί αὐτό θά τό δεῖς πάνω στόν ἀγώνα σου. Δέν μπορεῖς ὅμως νά ἔχεις βεβαιότητα ὅτι ὁ Χριστός σέ σώζει, ὅταν θέλεις νά περνᾶς καλά, νά ζήσεις ἐδῶ στή γῆ βολεμένος, χωρίς δυσκολίες καί πειρασμούς.
Ἄν δέν μᾶς ἔχει λυτρώσει ἀκόμη ὁ Χριστός ἀπό τά πάθη μας, εἶναι διότι πηγαίνουμε στόν Χριστό μέ αὐτάρκεια καί αὐτοδικαίωση· δέν πηγαίνουμε ὡς ἁμαρτωλοί πού ἔχουμε ἀνάγκη σωτηρίας.

Μέ ἀφορμή αὐτό πού διαβάζουμε στό συναξάρι τοῦ ἁγίου Νικολάου (ὅτι ἐλευθέρωσε ἀπό τόν θάνατο τρεῖς ἀνθρώπους πού εἶχαν ἄδικα συκοφαντηθεῖ) νά ποῦμε τά ἑξῆς: Νά ἀγαποῦμε τό δίκαιο, τή δικαιοσύνη, καί νά εἴμαστε πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν δίκαιοι. Νά μή διστάζουμε νά προτιμοῦμε νά ἀδικηθοῦμε παρά νά ἀδικήσουμε, καί ἐπίσης, ὅσο μποροῦμε, μιμούμενοι τόν Θεό γενικότερα νά φροντίζουμε νά ἐπικρατεῖ τό δίκαιο καί ἡ δικαιοσύνη. Πολλοί σήμερα εἶναι ὑπέρ τοῦ δικαίου καί μάχονται γιά τό δίκαιο, ἀλλά μέ τήν ἔννοια ὅμως νά κόψουν καί νά ράψουν, μέ τήν ἔννοια νά καταδικάσουν. Ὄχι. Δέν κάνει αὐτό ὁ Θεός. Ἄν ἀληθινά θέλεις νά ἔχεις μέσα σου τή δικαιοσύνη καί νά ὑπηρετεῖς τό δίκαιο, θά πρέπει νά μήν ἔχεις αὐτό τό ἄχτι πού ἔχουν πολλοί, οἱ ὁποῖοι ἀγωνίζονται ὑπέρ τοῦ δικαίου, μέ ἕνα πάθος, μέ ἕνα μίσος, μέ μιά διάθεση τέτοια πού εἶναι σάν νά λένε: «Θά τόν κανονίσω ἐγώ, θά τοῦ δείξω ἐγώ!»

Εἶναι ὅ,τι χρειάζεται, κάποια στιγμή ‒αὐτό μπορεῖς νά τό κάνεις συνεχῶς, ἀλλά κυρίως σέ ἕναν σταθμό τῆς ζωῆς σου– νά συνειδητοποιήσεις τήν πλήρη ἀποτυχία σου, ἀλλά μέ εὐγνωμοσύνη: «Θεέ μου, καλά πού δέν ἔγιναν τά πράγματα ὅπως ἐγώ τά ἤθελα, ὅπως τά περίμενα. Κυριολεκτικά μαρτύρησα, καταπληγώθηκα, κουράστηκα γιά νά πετύχω αὐτό πού ἤθελα, καί δέν ἔγινε. Καί καλά πού δέν ἔγινε». Ἔτσι, χωρίς μαράζι μέσα σου, χωρίς ἀπογοήτευση νά τό πεῖς. Ἐδῶ εἶναι τό λεπτό σημεῖο. Οἱ περισσότερες ψυχές θέλουν βέβαια νά γίνει μιά ἀλλαγή μέσα τους, θέλουν νά βροῦν τήν ἀλήθεια καί νά κάνουν μιά νέα ἀρχή στή ζωή τους, ἀλλά προσπαθοῦν νά προσπεράσουν αὐτό τό κρίσιμο σημεῖο. Ὅμως δέν γίνεται ἀλλιῶς. Πρέπει νά συνειδητοποιήσεις πλήρως ὅτι δέν ἤσουν στά καλά σου ἐν σχέσει μέ τήν ὅλη κοινωνία σου μέ τόν Θεό, καί φέρεις εὐθύνη γι᾿ αὐτό. Δέν σέ ἄφησε τυχαῖα ὁ Θεός νά σπάσεις τά μοῦτρα σου.

Ἡ συγκύπτουσα τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς (Λουκ. 13, 10-17), χωρίς νά τό προσδοκᾶ, χωρίς νά τό ζητάει κατά φίλαυτο, ὑπολογιστικό τρόπο, βρίσκει πρός τό τέλος τῆς ζωῆς της αὐτό πού δέν χάρηκε σέ ὅλη τή ζωή της: τή θεραπεία. Ἐμεῖς θά λέγαμε: «Ἔ, τώρα μιά γιαγιούλα, καί νά μήν τή θεράπευε ὁ Χριστός, δέν πείραζε, ἀφοῦ ὅπου νά ᾿ναι θά πεθάνει...» Ἀλλά ὁ Χριστός δέν κάνει κάτι, ἐάν δέν ἔχει πολύ σημαντικότερο καί ὑψηλότερο νόημα ἀπό αὐτό πού φαίνεται ἐξωτερικά. Πρέπει νά ἐκπέμπουμε στήν ἴδια συχνότητα μέ τόν Χριστό, γιά νά πιάνουμε τά μηνύματα αὐτά. Ἔτσι ἁπλά, ἀθόρυβα λύνεται καί τό μυστήριο τῆς σωτηρίας μας. Ἐμεῖς ὅμως, ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας καί τῶν κομπλεξικῶν μας καταστάσεων, τό βιώνουμε τό μυστήριο αὐτό περίπλοκα. Κάποιος πρέπει νά μᾶς ξεμπλέξει, νά μᾶς λύσει ἀπό τά δεσίματα τῆς δικῆς μας νοοτροπίας, γιά νά μυηθοῦμε στή σωτηρία. Τό λύσιμο αὐτό γίνεται στήν ὑπακοή.

Ἡ συγκύπτουσα τοῦ Εὐαγγελίου δέν ἔλειπε ποτέ ἀπό τή Συναγωγή, καθώς δέν ἦταν σκανδαλισμένη μέ τόν Θεό λόγῳ τῆς ἀσθενείας της, ὥστε νά ἔχει κρατούμενα. Δέν πῆγε ποτέ τό μυαλό της νά ζητήσει τή θεραπεία, γιατί δέν τήν ἐμπόδιζε ἡ ἀρρώστια της νά ἔχει ἀληθινή κοινωνία μέ τόν Θεό. Οὔτε πήγαινε τό μυαλό της πώς κάποια μέρα θά θεραπευόταν. Νά, ἔτσι θά γίνει καί μέ τήν ψυχή μας καί τήν πνευματική θεραπεία ἀπό τήν ἁμαρτία. Νά μήν πολυπραγμονοῦμε ἐμεῖς πότε θά γίνει τό ἕνα καί πότε τό ἄλλο θαῦμα στήν ψυχή μας. Ἅμα βγεῖς στόν ἥλιο, ἐσύ δέν θά κάνεις τίποτε· ὁ ἥλιος θά σέ ζεστάνει, θά σέ φωτίσει, θά σέ ζωοποιήσει. Γι᾿ αὐτό, δική μας μέριμνα καί φροντίδα νά εἶναι αὐτό: νά βγαίνουμε στή λιακάδα· στή μαθητεία, στό φῶς, στή λάμψη καί στή ζεστασιά τῆς διδαχῆς τοῦ νοητοῦ Ἡλίου, τοῦ Χριστοῦ.

Ὅσο καλός κι ἄν εἶσαι, ὅση καλή διάθεση κι ἄν ἔχεις, ὅσο κι ἄν πιστεύεις καί πρόθυμα ταπεινώνεσαι καί μετανοεῖς, δέν θά γίνει στήν ψυχή σου ἐκεῖνο τό καλό πού θά γίνει, ὅταν ἀκριβῶς θά ἔρθει ὁ ἄλλος –καθώς θά ἀφήσει, θά ἐπιτρέψει ὁ Θεός– καί μέ ὅσο χειρότερο τρόπο μπορεῖ, θά σέ ἀδικήσει, θά σέ παραθεωρήσει, θά σέ ἀγνοήσει, θά σέ πονέσει. Σέ τέτοιες περιπτώσεις βέβαια ἐσύ παθαίνεις ὅ,τι παθαίνεις μέσα σου. Ὅταν ὅμως, ὅ,τι κι ἄν συμβεῖ, δέν ἀφεθεῖς νά βουλιάξεις, νά μαυρίσει ἡ ψυχή σου καί νά κλαῖς τή μοίρα σου, ἀλλά πεῖς: «Νά ᾿ναι εὐλογημένο, Θεέ μου», τότε ἀνοίγουν τά μάτια τῆς ψυχῆς. Ὅσο κι ἄν ἤθελες πρῶτα νά ἀνοίξουν, δέν θά ἄνοιγαν ὅπως ἀνοίγουν τώρα· ἀνοίγουν ὅμως, ἐπειδή πιστεύεις στόν Χριστό. Δέν εἶναι αὐτό καθ᾿ ἑαυτό τό πάθημα μόνο του πού ἀνοίγει τά μάτια, ἀλλά αὐτό σέ βοηθάει πράγματι νά ταπεινωθεῖς καί νά δεῖς τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος θά φθάσει νά ἔχει τή διάθεση καί τή δύναμη νά δείχνει ἀγάπη χωρίς ἐπιφυλάξεις καί περιορισμούς –ἄν δέν εἶναι αὐτό πολιτική ἤ φίλημα Ἰούδα– αὐτός ὁ ἄνθρωπος πραγματικά διαποτίσθηκε ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία πετάει πέρα ὅρια καί περιορισμούς. Ἀπεριόριστα κανείς ἀγαπᾶ καί ἐκδηλώνει τήν ἀγάπη του πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν. Αὐτό φανερώνει ὅτι ἔχει λυτρωθεῖ ὁ ἄνθρωπος. Δηλαδή ἡ ἀγάπη εἶναι τό ἀποτέλεσμα τῆς λυτρώσεώς του. Ἄνθρωπος πού ἐσωτερικά εἶναι δέσμιος καί δέν ξέρει τί τοῦ φταίει καί εἶναι ὅλο στενοχωρημένος καί ἀνήσυχος, δέν μπορεῖ νά ἀγαπήσει. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἀπόδειξη ὅτι λυτρώθηκε ὁ ἄνθρωπος καί συνέπεια τῆς λυτρώσεώς του, ἀλλά συγχρόνως εἶναι καί αἰτία τῆς λυτρώσεως. Καί λυτρωμένος νά μήν εἶσαι, ἄν περάσεις σ᾿ αὐτή τήν ἀγάπη καί τή ζήσεις, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ λυτρώνεσαι.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗ 567891011 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Σάββα ὁσίου τοῦ ἡγιασμένου, Διογένους μάρτυρος

Νικολάου ἀρχιεπισκόπου Μύρων τῆς Λυκίας, Νικολάου νεομάρτυρος

Ἀμβροσίου Μεδιολάνων, Ἀθηνοδώρου μάρτυρος

Ι΄ Λουκᾶ (Θεραπεία συγκυπτούσης) Παταπίου ὁσίου

Ἡ σύλληψις τῆς ἁγίας Ἄννης

Μηνᾶ καλλικελάδου, Ἑρμογένους, Εὐγράφου μαρτύρων

Δανιήλ καί Λουκᾶ νέου τῶν στυλιτῶν

Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία Χριστουγέννων

Νηστεία Χριστουγέννων

Κατάλυση ἰχθύος

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση ἰχθύος

Κατάλυση ἰχθύος

Κατάλυση ἰχθύος

Κατάλυση ἰχθύος

Νηστεία

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!