Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Γιά τόν καθένα εἶναι ἡ ἁγιότητα. Δέν ἐμποδίζεται κανείς ἀπό τήν ἁγιότητα, οὔτε εἶναι γιά κάποιους ἐκλεκτούς μόνο. Εἶναι γιά ὅλους τούς χριστιανούς, ἄλλο τώρα ποῦ θά φθάσει ὁ καθένας, πόσο θά εὐλογηθεῖ· ἀλλά αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. Ὑπάρχουν δύο δρόμοι μέσα στήν Ἐκκλησία, καί θά διαλέξει ὁ καθένας αὐτόν πού θέλει καί μπορεῖ νά ἀκολουθήσει –τόν δρόμο τῆς μοναχικῆς ζωῆς ἤ τοῦ ἐγγάμου βίου, ὅπως ὁ ἅγιος Σπυρίδων– ἀλλά τελικά καί οἱ δύο εἶναι δρόμοι πού ὁδηγοῦν στήν ἁγιότητα, δρόμοι πού καλεῖται ὁ καθένας νά τούς ζήσει μέ ἁγία ζωή. Ἐκεῖνο πού βλάπτει, ζημιώνει καί κάνει μεγάλο κακό εἶναι ὅτι ὁ καθένας σήμερα κουμαντάρει τόν ἑαυτό του.    Ἄν ἀφεθοῦμε στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεός πού μᾶς γνωρίζει ξέρει πῶς θά ὁδηγήσει τόν καθένα μας ἐκεῖ πού βαθύτερα ποθεῖ ἡ ψυχή του ἀλλά δέν ξέρει πῶς θά φτάσει ἐκεῖ.

Τό νά συγκρίνει κανείς τά ἀδελφάκια: «Νά, ὁ ἀδελφός σου, ἡ ἀδελφή σου, τά καταφέρνει καλύτερα...», εἶναι χειρότερο καί ἀπό μαχαιριά. Ἤ, συγκρίνει κανείς τό παιδί του μέ τό γειτονόπουλο. Εἶναι ἤ δέν εἶναι τότε σάν ἐμπόρευμα τό παιδί; Τό ἔχει κανείς σάν ἐμπόρευμα τό παιδί του, σάν ἕνα μηχάνημα ἤ σάν κάτι ἄλλο, γιά τό ὁποῖο μπορεῖ νά σκεφθεῖ ὅπως θά σκεφτόταν γιά ἕνα αὐτοκίνητο: «Τοῦ ἄλλου τό αὐτοκίνητο ἀποδίδει περισσότερο, ἐνῶ τό δικό μου δέν ἀποδίδει. Θά τό ἀλλάξω».   Τό παιδί εἶναι ζωντανός ἄνθρωπος καί ἔχει ὁρισμένες δυνατότητες, ὁρισμένες ἱκανότητες, καί θά ἀποδώσει αὐτό πού μπορεῖ. Ἀλλά ἐγώ ὡς γονέας ἔχω ὑποχρέωση, ἐάν εἶμαι ἀληθινός γονέας, νά σκύψω κάτω καί νά προσπαθήσω νά καταλάβω τό παιδί, καί νά δῶ τί μπορεῖ νά κάνει, καί, καθώς ἀποθαρρύνεται, νά τό ἐνθαρρύνω καί ὄχι νά τό ἀπογοητεύω.

Ὅ,τι ἔχει ἐξομολογηθεῖ κανείς μέ μετάνοια, μέ εἰλικρίνεια, σβήνεται· δέν ὑπάρχουν πλέον αὐτές οἱ ἁμαρτίες. Ἄν πάει κανείς καί ἐξομολογηθεῖ ὁρισμένες ἁμαρτίες καί ἐν γνώσει του κρατήσει ἄλλες, δέν λαμβάνει τήν ἄφεση. Ἄλλο ἄν ἐν ἀγνοίᾳ του παρέλειψε κάποιες. Πρέπει νά βγάλουμε ἀπό τήν ψυχή μας ἐκεῖ στό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως ὅλα τά φιδάκια πού ἔχουμε μέσα μας καί προπαντός τό μεγάλο φίδι (κάποια βαριά ἁμαρτία). Ὡς ἄνθρωπος ἁμάρτησες. Ὑπάρχει τό μυστήριο τῆς μετανοίας καί ἐξομολογήσεως· πᾶς, ἐξομολογεῖσαι καί συγχωρεῖσαι, γιατρεύεσαι. Τό μυστήριο εἶναι ἕνα θαῦμα. Ὅπως βαπτίζεσαι καί γίνεσαι ἀπολύτως ἀρνί. Νά μήν ἁμαρτάνουμε ἔτσι ξένοιαστα μέ τή σκέψη ὅτι θά ἐξομολογηθοῦμε. Ὄχι. Νά φυλάγουμε τόν ἑαυτό μας νά μήν ἁμαρτάνουμε. Ἄν ὅμως πάλι ἁμαρτήσεις, τότε μήν καθυστερεῖς καθόλου· πήγαινε στό ἰατρεῖο νά θεραπευθεῖς.

Αὐτή εἶναι ἡ νορμάλ κατάσταση τοῦ κάθε ἀνθρώπου, τοῦ λογικοῦ αὐτοῦ πλάσματος πού λέγεται ἄνθρωπος: νά νιώθει ἀγάπη. Ὅταν νιώθεις τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, νιώθεις ὅτι ὅλοι σέ ἀγαποῦν· ἀκόμη κι ἐκεῖνος πού ἔρχεται καί σέ σουβλίζει. Γι᾿ αὐτό οἱ ἅγιοι δέν πικραίνονται, δέν χολώνονται, δέν τά βάζουν μ᾿ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος τούς βασανίζει. Ὄχι· εἶναι ἱλαροί, γεμάτοι καλοσύνη, συγχωρητικότητα πρός τούς δημίους τους. Τά διαβάζουμε ἐμεῖς καί διερωτόμαστε: «Εἶναι ἔτσι; Μήπως δέν εἶναι;» Δέν ἔχουμε ἰδέα ἀπό αὐτά καί γι᾿ αὐτό διερωτόμαστε. Ὅμως ἔτσι εἶναι. Ὅταν ἔχεις μέσα σου τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅταν νιώθεις ὅτι σέ ἀγαπάει ὁ Θεός καί ἐν συνεχείᾳ ἀγαπᾶς τόν Θεό καί ὅλους, δέν ἐπηρεάζεσαι ἀπό τίποτε. Ἐδῶ εἶναι τό μυστικό τῆς ζωῆς. Καί ἄν τά λέμε αὐτά, ἀδελφοί μου, τό κάνουμε, ἀκριβῶς γιά νά μπορέσουμε νά βροῦμε τό μυστικό τῆς ζωῆς καί νά μήν παιδευόμαστε χωρίς λόγο.

Εἶναι πληγωμένη, πονεμένη ἡ ψυχή ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Πονεμένη ὄχι μέ τήν ἔννοια ὅτι ἔχει βάσανα κανείς, ἀλλά μέ τήν ἔννοια ὅτι, ἀφοῦ εἴμαστε ἐδῶ στή γῆ σέ ἐξορία καί ἀνά πᾶσαν στιγμήν κινδυνεύουμε νά χάσουμε τήν ψυχή μας, καθώς δέν κάνουμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ –ὁ κόσμος ὅλος δέν κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ– ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι κανείς καταπληγωμένος μέ τήν ἔννοια τήν καλή. Πού ἐκεῖ εἶναι καί ἡ εὐλάβεια καί ἡ προσευχή καί ἡ κατάνυξη καί ἡ ἀγάπη καί ἡ διάθεση γιά θυσία, γιά προσφορά. Πονάει κανείς, εἶναι καταπληγωμένος βαθιά μέσα του, γιατί ὁ κόσμος ὁ δικός του δέν κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ «κόσμος» (τό κοσμικό πνεῦμα) πού εἶναι μέσα σου τό βλέπεις ὅτι δέν κάνει, δέν θέλει νά κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ὅταν ἀκόμη τό γνωρίζει καλά. Συντρίβεσαι. Καί ὅλη αὐτή ἡ σύνθλιψη, ἡ ὀδύνη, αὐτό τό πνευματικό «ζόρισμα», τό ὅλο βίωμα βγαίνει ὡς προσευχή ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὡς αἴσθηση εὐθύνης.

Ὁ κόσμος αὐτός ὑπάρχει, γιά νά σωθοῦν ὅσοι θά θελήσουν νά σωθοῦν. Ἀφήνει ὁ Θεός τόν κόσμο νά ὑπάρχει, ἕως ὅτου «γεμισθῇ ὁ οἶκος» του. Καί «ἀναγκάζει» κάποιους νά εἰσέλθουν στόν οἶκο του. Ἀλλά πῶς γίνεται νά ἀναγκάζει ὁ Θεός; Δέν εἶναι δύσκολο νά τό καταλάβουμε. Πόσες φορές βλέπουμε στή ζωή κάποιον ὁ ὁποῖος ἰδέα δέν εἶχε ἀπό Θεό οὔτε εἶχε πρόθεση νά πιστέψει, νά ἔχει ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό. Καί ὅμως, ὁ Θεός πού βλέπει τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου καί γνωρίζει τί θά κάνει ὁ κάθε ἄνθρωπος, βρίσκει τρόπο νά τόν πλησιάσει. Ἔτσι, αὐτόν τόν πιό ἀδιάφορο ἤ καί ἐχθρικά ἴσως διακείμενο, σέ κάποιο σταυροδρόμι τόν συναντᾶ: κάτι ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά τοῦ συμβεῖ, καί ζορίζεται αὐτός ὁ ἄνθρωπος, ταρακουνιέται καί καταλαβαίνει ὅτι ὁ Θεός τόν καλεῖ μέ αὐτόν τόν τρόπο. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ὅτι «ἀναγκάζεται» ἔτσι νά μπεῖ στόν δρόμο τῆς μετανοίας, νά ἀνταποκριθεῖ στήν κλήση τοῦ Θεοῦ. Καί σώζεται.

Ἕνας πού ζεῖ σέ κοινόβιο ἔχει λίγο πολύ μιά τέτοια πείρα: Καθώς περνοῦν τά χρόνια, ὅλα αὐτά πού ὁ Θεός φώτιζε νά λέγονται, ἀλλά καί ὅσα συνέβησαν –οἱ γκάφες πού ἔπαθε ὁ καθένας, οἱ πτώσεις του– βοήθησαν ὥστε, κι ἄν ἀκόμη ὑπάρχουν αὐτά τά ἄχαρα πράγματα μέσα του, δηλαδή τά ἀτού καί τά διάφορα στηρίγματα, νά εἶναι ἀρκετά ἀποδυναμωμένα καί ἀσθενικά. Ὅπως ὑπάρχει στόν κῆπο ἕνα δενδρύλλιο, ἀλλά πολύ ξεθεμελιωμένο· ἐνῶ μέχρι πρό τινος ἦταν καλά ριζωμένο μέσα στή γῆ, καθώς εἶχε τό χῶμα του, τώρα, εἴτε διότι τό ξελακκώσαμε, τό σκάψαμε γύρω-γύρω, εἴτε διότι φύσηξε ὁ ἀέρας καί τό ξεκούνησε, εἶναι βέβαια φυτεμένο ἀκόμη, ζεῖ ἀκόμη, ἀλλά εἶναι ἑτοιμοθάνατο. Ὅλα αὐτά λοιπόν τά παράσιτα τά ὁποῖα μέ τόν ἕνα ἤ τόν ἄλλο τρόπο δέν ἀφήνουν τήν ψυχή νά αἰσθανθεῖ ἀπογυμνωμένη καί νά σταθεῖ ἔτσι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἔχει πολύ μεγάλη σημασία νά ἐκλείψουν, καί νά ἀφεθοῦν οἱ ψυχές στήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

No event found!
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 82. Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πάει κόντρα στά πάθη του καί στίς ἐπιθυμίες του, ὄντως ἐλευθερώνεται ἐν Χριστῷ. Α΄Κορ. 6, 1-15 13/12/2017 Καινη Διαθηκη Σχεσεις των δυο φυλων
    41:17 20/06/1999
  • 81. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Ἡ προσευχή τοῦ ἀρχαρίου, Κεφ. 25 ἕως 26 08/12/2017 Πατερικα
    41:04 03/10/2011
  • 80. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Ἡ προσευχή τοῦ ἀρχαρίου, Κεφ. 22 ἕως 24 04/12/2017 Πατερικα
    31:55 28/09/2011
  • 79. Τό θέμα δέν εἶναι ἀπλῶς νά θρησκεύουμε, ἀλλά νά ζοῦμε ὅπως θέλει ὁ Θεός 01/12/2017 Μυστ. Εξομολογησεως
    19:12 30/11/2003
  • 78. Β΄ Εὐχαριστία ἁγ. Συμεών Ν. Θεολόγου – Ε΄μέρος 27/11/2017 Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
    37:12 19/11/2000
  • 77. Β΄ Εὐχαριστία ἁγ. Συμεών Ν. Θεολόγου – Δ΄μέρος 23/11/2017 Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
    49:33 12/11/2000
  • 76. Ὁμιλία στήν ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου 20/11/2017 Θεομητορικες Εορτες
    24:20 21/11/2001
  • 75. Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, Ἡ προσευχή τοῦ ἀρχαρίου, Κεφ. 19 ἕως 21 17/11/2017 Πατερικα
    34:18 21/09/2011
  • 74. Αἴσθημα κατωτερότητος καί ψυχαναγκασμός Μέρος Β’ 14/11/2017 Ψυχολογικα
    22:21 07/11/1999
  • 73. Αἴσθημα κατωτερότητος καί ψυχαναγκασμός Μέρος Α’ 11/11/2017 Ψυχολογικα
    31:26 31/10/1999
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑ 12131415161718 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Σπυρίδωνος Τριμυθοῦντος, Ἰωάννου ὁσίου ἐπισκόπου Ζιχνῶν

Εὐστρατίου, Αὐξεντίου, Εὐγενίου, Μαρδαρίου καί Ὀρέστου μαρτύρων, Λουκίας μάρτυρος

Θύρσου, Φιλήμονος, Ἀπολλωνίου, Λευκίου, Καλλινίκου, Ἀρριανοῦ καί τῶν σύν αὐτοῖς μαρτ

Ἐλευθερίου ἱερομάρτυρος καί Ἀνθίας τῆς μητρός αὐτοῦ

Ἀγγαίου προφήτου, Μοδέστου Ἱεροσολύμων, Θεοφανοῦς βασιλίσσης

ΙΑ΄ Λουκᾶ (Παραβολή Μεγάλου Δείπνου) Τῶν ἁγίων Προπατόρων, Δανιήλ τοῦ προφήτου

Σεβαστιανοῦ, Ζωῆς καί λοιπῶν μαρτύρων, Μιχαήλ ὁσίου συγκέλλου καί ὁμολογητοῦ

No event found!