Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὁ Δαβίδ κάποτε ἦταν σέ πόλεμο μέ τούς Φιλισταίους. Ἕνα βράδυ, ὕστερα ἀπό μιά κοπιαστική μέρα, εἶχε διψάσει πολύ καί εἶπε στούς γύρω του στρατιῶτες: «Ἄχ, πόσο ἤθελα νά πιῶ νερό ἀπό τό τάδε πηγάδι!» Τό πηγάδι βρισκόταν σέ μέρος πού ἦταν οἱ ἐχθροί. Ὅμως, δυό τρία παλικάρια, πού ἀγαποῦσαν πολύ τόν Δαβίδ, χωρίς κάν νά τόν ρωτήσουν, μέσα στή νύχτα πέρασαν τίς γραμμές τοῦ ἐχθροῦ, ἔφτασαν στό πηγάδι, γέμισαν ἕνα δοχεῖο μέ νερό καί τό ἔφεραν στόν Δαβίδ. «Νά τό νερό πού ἐπιθύμησες», τοῦ εἶπαν. Τί ἔκανε τότε ὁ Δαβίδ; «Γι᾿ αὐτό τό νερό», εἶπε, «κινδύνευσαν αὐτοί οἱ ἄνθρωποι, γιά νά ἱκανοποιήσω ἐγώ τήν ὄρεξή μου. Δέν θά τό πιῶ». Καί τό ἔκανε σπονδή στόν Θεό. Βλέπουμε τό πνεῦμα τῆς θυσίας. Ἔτσι ὁ χριστιανός πρέπει νά ἔχει τό κουράγιο, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, νά θυσιάσει ἐκεῖνο πού θέλει πάρα πολύ καί πού δέν τοῦ εἶναι τόσο ἀπαραίτητο, ἀλλά ἁπλῶς ὡς εὐχαρίστηση τό θέλει.

Τό λυχνάρι τοῦ σώματος εἶναι τό μάτι. Ὅλο τό ἄλλο σῶμα εἶναι σκοτάδι. Ἐάν τό μάτι εἶναι καθαρό, μαζί μέ τό μάτι καί ὅλο τό σῶμα θά βλέπει. Ἐάν ὄχι, πολύ περισσότερο τό ὑπόλοιπο σῶμα θά εἶναι σκοτεινό. Ὅλο τό θέμα εἶναι νά ἔχει κανείς τήν ἀλήθεια. Καί ἡ ἀλήθεια εἶναι ὁ Χριστός, ἡ Ὀρθοδοξία. Ὅλα σήμερα δείχνουν ὅτι γιά ὅλο τόν κόσμο ἡ μοναδική ἀλήθεια εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία, ὁ Χριστός ὅπως πιστεύεται ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἐκεῖνο πού ἔχει σημασία εἶναι νά ἀνάβει τό λυχνάρι, νά ἔχει φῶς. Καί αὐτό μόνο του θά φωτίσει. Τό φῶς ὅπου κι ἄν εἶναι φωτίζει, ἀρκεῖ νά εἶναι φῶς. Ἔτσι, ὅλο τό θέμα εἶναι ἐμεῖς οἱ ὀρθόδοξοι νά εἴμαστε ὀρθόδοξοι καί καθένας μας μέσα στό σπίτι, ὅπου κι ἄν εἶναι, νά ἔχει μέσα του τόν Χριστό. Ἐάν ζεῖς ἐν Χριστῷ, ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, δέν χρειάζεται πολύ νά φροντίσεις νά μεταδώσεις αὐτή τήν ἀλήθεια. Μόνη της ἡ ἀλήθεια θά εἶναι φῶς, θά φωτίζει, θά προσφέρεται καί στούς ἄλλους ὡς ἀλήθεια.

Ξύπνησες τή νύχτα. Μπορεῖ αὐτό νά διαρκέσει πολύ λίγα λεπτά, ὅμως μή χάνεις τήν εὐκαιρία, μήν τά χάνεις αὐτά τά λεπτά. Ἕως ὅτου νά σέ πάρει πάλι ὁ ὕπνος, θυμήσου τόν Θεό, προσευχήσου στόν Θεό. «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός μου, ὅσα παθαίνω στόν κόσμο αὐτό μοῦ ἀξίζουν· καί χειρότερα ἀκόμη. Ἐσύ, Χριστέ μου, χωρίς νά εἶσαι καθόλου ἔνοχος καί χωρίς νά εἶναι καθόλου δίκαιο νά πάθεις, ἦρθες καί ἐντελῶς ἄδικα ἔπαθες. Καί τώρα ἔρχεσαι καί πάσχεις μαζί μέ ἐμένα καί γίνεσαι ἕνα μέ ἐμένα, ὁ ὁποῖος ἀξίως παθαίνω ὅσα παθαίνω. Χριστέ μου, συγχώρησέ με. Θυμήσου με κι ἐμένα καί συγχώρησε κι ἐμένα ὅπως συγχώρησες τόν ληστή, ὅπως συγχώρησες τόσους ἄλλους. Ἀμήν».

Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ σάν μιά βαρκούλα ἦρθε ἀπό πάνω, ἔπεσε στή θάλασσα, προσθαλασσώθηκε, καί ἀπό τή στιγμή πού προσθαλασσώθηκε ἄρχισε φουρτούνα, φουρτούνα. Ὅλη αὐτή ἡ καλή ἀναστάτωση πού γίνεται στήν οἰκουμένη, ἡ καλή ἀναστάτωση πού φέρνει τό Εὐαγγέλιο, πού φέρνει τό κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, βγάζει τόν ἄνθρωπο ἀπό τό κατεστημένο του, βγάζει τόν κόσμο ὅλο ἀπό τήν ἁμαρτία του, μέσα στήν ὁποία εἶναι καλοβολεμένος, καί τόν ξεσηκώνει. Ἐάν δέν ἀποφασίσει κανείς, ἄν δέν κάνει κουράγιο νά ἀφήσει τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά ἀναταράξει τό εἶναι του, τό μέσα του, νά γίνει, ἄν ἐπιτρέπεται νά πῶ, χαμός, δέν γιατρεύεται ὁ ἄνθρωπος. Δέν θά γνωρίσει τήν ἀλήθεια καί δέν θά γιατρευτεῖ, δέν θά δεῖ τήν ὅλη ἀκαταστασία τῆς ἁμαρτίας, τήν ὅλη μούχλα τῆς ἁμαρτίας, γιά νά πάρει πράγματι ἀπόφαση νά ἀπαρνηθεῖ τόν ἑαυτό του.

Ὁ Θεός ἐπέτρεψε νά γίνει ὁ σεισμός στή Θεσσαλονίκη σάν σήμερα τό 1978, μνήμη τοῦ ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα. Μέσα στήν ὅλη οἰκονομία καί τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί αὐτή ἡ γῆ πολλές φορές βογκάει ἐπηρεασμένη ἀπό τό κακό πού ἔκανε ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἁμαρτία του. Οἰκονόμησε ὁ Θεός νά ὀργίζεται ἡ γῆ, νά σείεται, βέβαια γιά καλό τῶν ἀνθρώπων. Δυστυχῶς ὁ ἄνθρωπος χρειάζεται ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν νά φοβᾶται, νά ἔρχονται ἔτσι τά πράγματα, πού νά αἰσθάνεται ὅτι, ἄν ἐπέμβει ὁ Θεός, θά σωθεῖ, καί ὅτι δέν πρέπει νά στηρίζεται πολύ στίς δικές του δυνάμεις καί ἱκανότητες. Ἐνθυμούμενοι λοιπόν σήμερα τό γεγονός αὐτό, ἀκόμη πιό πολύ νά συνειδητοποιήσουμε τό πόσο εἴμαστε στά χέρια τοῦ Θεοῦ –ὅσο κι ἄν ἐμεῖς νομίζουμε ὅτι τά καταφέρνουμε καί τά βολεύουμε τά πράγματα– καί ὡς χριστιανοί νά τό δοῦμε ἀπό τήν καλή πλευρά· νά ὠφεληθοῦμε.

Βρεῖτε ἕναν ἄνθρωπο πού νά εἶναι ἐλεύθερος, ἐνῶ ζεῖ μακράν τοῦ Θεοῦ. Μπορεῖ νά νομίζει ὅτι εἶναι ἐλεύθερος καί νά λέει πώς κάνει ὅ,τι θέλει. Δέν κάνει ποτέ ὅ,τι θέλει, ἀλλά ὅ,τι λέει ἡ μόδα, ὅ,τι κάνουν οἱ ἄλλοι, ὅ,τι ὑπαγορεύουν τά κατώτερα ἔνστικτά του καί οἱ διάφορες ἐπιθυμίες του. Ὅποιος εἶναι τίμιος, θά πεῖ: «Ἄλλο θέλω μέ τόν νοῦ μου τήν ὥρα πού σκέπτομαι ὡς λογικός ἄνθρωπος καί ἄλλο κάνω». Ἔ, τότε τί λές ὅτι εἶσαι ἐλεύθερος καί ὅτι κάνεις ὅ,τι θέλεις; Σκλάβος, δοῦλος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, καί μόνο ὁ Θεός τόν ἐλευθερώνει. Τόν ἐλευθερώνει, ὅταν ὁ ἄνθρωπος τό πάρει ὡς δεδομένο ὅτι ἀπό τόν Θεό ἔρχονται ὅλα καί στόν Θεό τελειώνουν ὅλα, καί ὅτι τελικά θά κάνει ὁ Θεός αὐτό πού θέλει. Ἐμεῖς ὀφείλουμε ὡς πλάσματά του νά συντονιστοῦμε μέ τό θέλημά του. Κάποια μέρα θά δώσουμε λόγο στόν Θεό· θά κριθοῦμε, χωρίς νά μᾶς ρωτήσει. Τό σκέφτηκες ποτέ αὐτό;

Στή ζωή αὐτή θά ἀπολαμβάνουμε τά πάντα ὡς ἀγαθά τοῦ Θεοῦ εὐχαριστώντας τόν Θεό, ἀλλά σέ καμιά περίπτωση δέν πρέπει νά δένεται κανείς μέ τή ζωή αὐτή, σάν νά μή θέλει νά φύγει ἀπό αὐτήν. Ἡ ἄλλη εἶναι ἡ ἀληθινή ζωή. Ἐκείνην πρέπει νά ἐπιζητεῖ ὁ ἄνθρωπος καί γιά κεῖ νά ἑτοιμάζεται. Καί νά θεωρεῖ μακάριο τόν ἑαυτό του, ἄν φτάσει στήν ὥρα ἐκείνη, ἐφόσον βέβαια ἔχει μετάνοια στήν ψυχή του, φόβο Θεοῦ καί ζητάει τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἐμᾶς μᾶς φαίνεται ὅτι πρόωρα φεύγει κάποιος, ὅτι θά μποροῦσε ἀκόμη νά προσφέρει πολλά. Αὐτά τά ξέρει ὁ Θεός καί κανονίζει ὁ Θεός νά φεύγει ὁ καθένας στήν ὥρα του. Ὅλο τό θέμα εἶναι νά ἔχει κανείς χριστιανά τέλη. Γι᾿ αὐτό καί πρέπει νά παρακαλοῦμε τόν Θεό νά μᾶς ἀξιώσει νά ἔχουμε χριστιανά τέλη, ὅπως προσεύχεται ἡ Ἐκκλησία στίς ἀκολουθίες: «Χριστιανά τά τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν…»

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 128. Πεντηκοστή 27/05/2018 Δεσποτικές Εορτες
    37:20 26/05/2007
  • 129. Ἡ ἃλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως 29/05/2018 Διαφορα
    50:24 29/05/2003
  • 130. Τῶν Ἁγίων Πάντων 03/06/2018 Κυριακοδρομιο
    26:26 10/06/2001
  • 30. Β’ Κυριακή Ματθαίου – «οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ». 17/06/2017 Κυριακοδρομιο
    23:34 26/06/2011
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16171819202122 ΙΟΥΝΙΟΥΙΟΥΝΙΟΥΙΟΥΝΙΟΥΙΟΥΝΙΟΥΙΟΥΝΙΟΥΙΟΥΝΙΟΥΙΟΥΝΙΟΥ Συναξαριστης

Τύχωνος ἐπισκόπου Ἀμαθοῦντος Κύπρου, Μάρκου Ἀπολλωνιάδος

Γ΄ Ματθαίου (Ἐπί τοῦ ὄρους ὁμιλία) Ἰσαύρου, Μανουήλ καί τῶν σύν αὐτοῖς

Λεοντίου τοῦ ἐξ Αἰγίνης, Ὑπατίου, Θεοδούλου, Αἰθερίου τῶν μαρτύρων

Ἰούδα ἀποστόλου, Ἰούδα Θεαδέλφου, Παϊσίου τοῦ Μεγάλου

Μεθοδίου Πατάρων, Νικολάου Καβάσιλα

Τερεντίου ἱερομάρτυρος, Ἰουλιανοῦ μάρτυρος

Εὐσεβίου Σαμοσάτων ἱερομάρτυρος, Ζήνωνος καί Ζηνᾶ μαρτύρων

No event found!