Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὅσο περισσότερο αἰσθάνεται κανείς ὅτι ἡ δική του ψυχή εἶναι ἄκαρπη, στείρα, ἄγονη, τόσο πιό πολύ νά ἐλπίζει. Διά μέσου αὐτῆς τῆς πραγματικότητος, πού ἀπό μέρους τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει ἄγονη κατάσταση, ξηρότητα, ἀκαρπία, στειρότητα –σάν νά εἶναι ἕνα τίποτε κανείς– ὁ Κύριος δίνει τή χάρη του, τήν εὐλογία. Διότι σέ μιά τέτοια περίπτωση, ἄν εὐλογηθεῖ μιά ψυχή –ἐάν δηλαδή τήν εὐλογήσει ὁ Θεός ἐνῶ ἀποτελεῖ μιά τέτοια περίπτωση– αὐτή ἡ ψυχή πέρα γιά πέρα συνειδητοποιεῖ πώς ὅ,τι ἔγινε τό ἔκανε ὁ Θεός. Ὅλα βέβαια εἶναι τοῦ Θεοῦ, ἀλλά κι ἐσύ πρέπει νά τό συναισθάνεσαι αὐτό, γιά νά μήν ὑπερηφανευθεῖς καί πάθεις ὅ,τι ἔπαθαν οἱ πρωτόπλαστοι, καί χάσεις τά πάντα.
«Τί ἀγάπη εἶναι αὐτή, Θεέ μου! Πῶς μέ φροντίζεις ἔτσι; Πῶς ἀσχολεῖσαι ἔτσι μέ ἐμένα; Τί φωτιά εἶσαι ἐσύ, Θεέ μου! Καί δροσίζεις καί ζεσταίνεις. Καί φωτίζεις καί ἀναπαύεις».

Ὑπάρχουν στιγμές πού ἔρχεται στόν ἄνθρωπο μιά συγκίνηση καί κατά κάποιον τρόπο τόσο κυριεύεται ἀπό αὐτή τήν κατάσταση, πού σάν νά μήν τήν ἐλέγχει. Ὁ Κύριος ἐμπρός στόν κεκοιμημένο Λάζαρο, ὡς ἄνθρωπος, ἔχει βέβαια καί αὐτός ἕνα κύμα συγκινήσεως, ἄς τό ποῦμε, ἀλλά ἐπιτιμᾶ τό πνεῦμα αὐτό –ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι– καί κυριαρχεῖ ἐπάνω στόν ἑαυτό του· δέν τά χάνει. Ὅπως ἐπίσης, καί λίγο πρό τοῦ πάθους του, χύνει δάκρυα ὁ Κύριος. Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου. Ἀλλά δέν ἔχει καμιά σχέση αὐτή ἡ θλίψη τοῦ Κυρίου μέ τήν κατάθλιψη τήν ἀνθρώπινη· ἄλλο τό ἕνα, ἄλλο τό ἄλλο. Ὑπάρχει κατά Θεόν λύπη καί λύπη τοῦ κόσμου, δηλαδή κατά διάβολον λύπη. Ἡ κατά Θεόν λύπη φέρνει σωτηρία στόν ἄνθρωπο· εἶναι ἄλλης ποιότητος ἀπό τήν κατά διάβολον λύπη. Ὅσο κι ἄν λιώνει τήν ψυχή, τήν τρέφει κιόλας, τή στηρίζει, ἐνῶ ἡ ἄλλη, ἡ κατά διάβολον λύπη καταποντίζει τήν ψυχή, τήν κολάζει.

Ἕξι ἡμέρες πρό τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου συνέβη τό περιστατικό ἐκεῖνο πού ἡ Μαρία, ἀδελφή τοῦ Λαζάρου, ἄλειψε μέ μύρο τά πόδια τοῦ Κυρίου. Καί καθώς ὁ Ἰούδας ἀντέδρασε, εἶπε ὁ Ἰησοῦς: «Ἀφῆστε την ἥσυχη. Αὐτό πού κάνει εἶναι γιά τήν ἡμέρα τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου. Οἱ φτωχοί πάντοτε θά ὑπάρχουν κοντά σας, ἐμένα ὅμως δέν θά μέ ἔχετε πάντοτε». Ἤδη ὁ Χριστός ζεῖ τό ὅλο μυστήριο, ὅτι μπαίνει σ᾿ αὐτή τήν ἑβδομάδα τῶν παθῶν καί συνέχεται ἀπό ὅλο αὐτό πού ἤδη ἄρχισε νά γίνεται –πού θά σταυρωθεῖ, θά θυσιαστεῖ ὑπέρ τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων. Δέν εἶναι ὥρα λοιπόν νά φροντίσουμε τάχα γιά τούς φτωχούς. Κάνει ἐντύπωση πώς οὔτε οἱ μαθηταί διαισθάνονται τί πρόκειται νά γίνει. Ἡ Μαρία ὅμως τό διαισθάνθηκε καί πρόλαβε, τρόπον τινά, νά ἀλείψει (ἀπό εὐγνωμοσύνη βέβαια πού ὁ Κύριος ἀνέστησε τόν ἀδελφό της) μέ μύρο τόν Ἰησοῦ πρίν ἀπό τήν ἡμέρα τοῦ ἐνταφιασμοῦ.

Ἡ ὅλη Ἐκκλησία ἀλλά καί ἡ καθεμιά ψυχή εἶναι νύμφη τοῦ Χριστοῦ. Δέν γίνεσαι ὅμως νύμφη τοῦ Χριστοῦ, ἄν δέν σέ ἑτοιμάσει ὁ οὐρανός. Αὐτή καθ᾿ ἑαυτήν ἡ ψυχή μας, ἐπειδή τή δημιούργησε ὁ Θεός, εἶναι τό πιό ἐκλεκτό πλάσμα. Ὁ καθένας μας χωριστά καί ὅλοι μαζί εἴμαστε τό πιό ἐκλεκτό πλάσμα τοῦ Θεοῦ, τό πιό ἐκλεκτό κτίσμα, ἄν θέλετε. Ὁ Θεός θέλει ἁπλῶς νά πεῖς: «Ναί, Κύριε, θέλω νά μέ σώσεις». Καί ὁ Κύριος ἀναλαμβάνει νά σέ καθαρίσει, νά σέ γιατρέψει, νά σέ στολίσει μέ ἀρετές, νά σέ στολίσει μέ τό φῶς του, νά σέ φωτίσει, νά σέ λαμπικάρει. Θά σέ κάνει νά ποθεῖς τόν Θεό καί νά ἔχεις κουράγιο νά ζήσεις αἰώνια μαζί του. Δέν ἔχεις, ἑπομένως, καμία δικαιολογία νά μείνεις ἄπιστος. Τά πάντα μιλοῦν γιά τόν Χριστό, σοῦ φανερώνουν τόν Χριστό, σέ ὠθοῦν στόν Χριστό.

Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου κατά τή δευτέρα του παρουσία θά εἶναι τόσο φανερή καί θά γίνει κατά τέτοιον τρόπο, πού θά συγκλονιστοῦν τά πάντα, καί ὅλοι, χωρίς καμιά ἐξαίρεση, θά σπεύσουν ἐκεῖ στόν Κύριο. Ὅμως, ὅπως λέει ἡ παραβολή τῶν δέκα παρθένων, ἐνῶ ὅλες οἱ παρθένες περίμεναν τόν νυμφίο καί ὅλες εἶχαν τίς λαμπάδες τους, δέν ἦταν ὅλες ἕτοιμες· δέν εἶχαν ὅλες λάδι γιά νά ἀνάψουν τίς λαμπάδες. Τήν ὥρα τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου δέν προλαβαίνει κανείς νά πάει νά ἑτοιμαστεῖ· δέν γίνεται αὐτό τήν τελευταία στιγμή. Ὅλοι ὅμως, θέλουν δέν θέλουν, θά πιστέψουν τότε ὅτι ἔρχεται ὁ Κύριος, καί θά συνειδητοποιήσουν ὅτι ὅλα αὐτά πού ἔλεγε ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἀληθινά, καί ὅλοι θά συγκλονιστοῦν. Ἀλίμονο σ᾿ αὐτούς πού δέν θά εἶναι ἕτοιμοι, διότι, ὅπως τό λέει στήν παραβολή ὁ Κύριος, μόνο οἱ ἕτοιμοι θά εἰσέλθουν μαζί του στούς γάμους, στήν οὐράνια βασιλεία.

Ὅποιος δέν μπορεῖ ἄλλες φορές, τουλάχιστον αὐτή τήν ἡμέρα νά σκεφτεῖ καί νά νιώσει τήν ἀγάπη καί τή φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ. Νά συνειδητοποιήσουμε καλά-καλά γιατί ἔρχεται ὁ Χριστός στόν κόσμο καί γιατί ἔπαθε ὅ,τι ἔπαθε. Σήμερα γίνεται ἡ συνάντηση τοῦ Κυρίου –πού ἔρχεται ἀπό ἀγάπη καί φιλανθρωπία στόν κόσμο– μέ τόν ἁμαρτωλό ἄνθρωπο. Ἔρχεται ὁ Κύριος, γιατί εἶναι ἁμαρτωλός ὁ ἄνθρωπος, πολύ ἁμαρτωλός, καί δέν σώζεται ἀλλιῶς· χάνεται αὐτό τό ὄν πού λέγεται ἄνθρωπος, ἐάν δέν ἔρθει ὁ Κύριος. Καί ἔρχεται ὁ Κύριος γιά νά τόν σώσει· νά τόν σώσει ἀπό τήν ἁμαρτία. Τί μένει στόν ἄνθρωπο; Μένει ἡ μετάνοια. Αὐτό ἔκανε ἡ ἁμαρτωλή γυναίκα, στήν ὁποία ἀναφέρεται ὅλη ἡ ἀκολουθία ἀπόψε, καί κέρδισε τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τή συγχώρηση πού δίνει ὁ Χριστός. Δεινόν ἡ ῥαθυμία, μεγάλη ἡ μετάνοια, λέει ἕνα τροπάριο.

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔρθει σέ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλῆς καταστάσεώς του, θέλει δέν θέλει, θά νιώσει τήν ἐγκατάλειψη ἀπό τόν Θεό Πατέρα, ὅπως ὁ Χριστός πάνω στόν σταυρό. Ὁ Κύριος τό ἔζησε αὐτό γιά λογαριασμό μας, ἀλλά καί μέ τήν ἔννοια ὅτι λίγο πολύ ὅλοι θά περάσουμε ἀπό αὐτό· μαζί του ὅμως. Δέν τό ἀντέχει μόνος του κανείς οὔτε καί ἔχει ἀξία, ἄν δέν εἶναι μαζί μέ τόν Χριστό. Ὅμως πρέπει νά περάσει κανείς ἀπό αὐτή τήν ἀλήθεια: νά νιώσει ὅτι δικαίως πάσχει, δικαίως ἐγκαταλείπεται καί ἀπό τόν Θεό ἀκόμη. Μαζί μέ τόν Χριστό κι ἐμεῖς φτάνουμε ἐκεῖ. Καί θά φτάσουμε ὄντως μαζί μέ τόν Χριστό καί στήν ἀνάσταση, ἄν τή ζήσουμε ἔτσι τήν ἁμαρτία, ἄν ταπεινωθοῦμε ἔτσι, ἄν ἐξουθενωθοῦμε ἔτσι. Μή φοβηθοῦμε νά νιώσουμε τήν πλήρη ἐγκατάλειψη ἀπό παντοῦ, ἀλλά πιασμένοι ὅμως ἀπό τόν πάσχοντα Κύριο, γιά νά φτάσουμε νά ἀναστηθοῦμε κι ἐμεῖς μαζί του.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 191. Καθαρά Δευτέρα 11/03/2019 Ασκητικα
    30:13 23/02/2004
  • 192. Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας 16/03/2019 Κυριακοδρομιο
    30:50 08/03/1998
  • 169. Τελική εὐθεία – Α΄ μέρος 12/12/2018 Ασκητικα
    34:05 12/12/2002
  • 170. Τελική εὐθεία – Β΄ μέρος 14/12/2018 Ασκητικα
    33:39 13/12/2002
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 19202122232425 ΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥ Συναξαριστης

Παφνουτίου ἱερομάρτυρος, Γεωργίου Πισιδίας τοῦ ὁμολογητοῦ

Ἡ ἔγερσις τοῦ ἁγίου καί δικαίου Λαζάρου

ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ Ἡ εἰς Ἰερουσαλήμ εἴσοδος τοῦ Κυρίου

Μεγάλη Δευτέρα Ἰωσήφ τοῦ Παγκάλου

Μεγάλη Τρίτη Τῶν δέκα παρθένων

Μεγάλη Τετάρτη Τῆς ἀλειψάσης τόν Κύριον μύρῳ

Μεγάλη Πέμπτη Ὁ Μυστικός Δεῖπνος

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Νηστεία

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Νηστεία

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!