Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἦταν αὐτοκράτορας καί ἡ μητέρα του βασιλομήτωρ. Ὅμως αὐτό δέν τούς ἐμπόδισε νά γίνουν ἅγιοι. Δέν θά πάρει ὁ Θεός τόν καθένα νά τόν βάλει σέ ἕνα συγκεκριμένο καλούπι ἤ σέ μιά συγκεκριμένη δουλειά ἤ σέ μιά συγκεκριμένη θέση ἤ σέ εἰδικό ἀξίωμα, γιά νά τόν ἁγιάσει. Ὁ Θεός περίμενε ἀπό τόν Μέγα Κωνσταντῖνο νά ἀνταποκριθεῖ, ὡς αὐτοκράτορας πού ἦταν, κάνοντας τά αὐτοκρατορικά του καθήκοντα. Καί τό ἔκανε τόσο, πού ἡ Ἐκκλησία τελικά τόν κατέταξε μεταξύ τῶν ἁγίων. Ἔτσι, ἀπό τόν καθένα μας, ὅπου κι ἄν εἴμαστε, ὅπως κι ἄν εἴμαστε –νά τό προσέξουμε αὐτό, γιατί συνήθως ὅλο δικαιολογούμαστε καί ξεφεύγουμε– ὁ Θεός περιμένει νά ἀνταποκριθοῦμε στήν κλήση του, στήν ἀγάπη του ὅσο μποροῦμε. Ὅπου κι ἄν εἶσαι, ὅπως κι ἄν εἶσαι, ὁ Θεός θέλει καί μπορεῖ νά σέ ἁγιάσει. Καί αὐτό εἶναι κάτι πού πρέπει νά γίνει. Τό θέλεις;

Ἐμεῖς σήμερα, μολονότι ὅλα ὅσα εἶχε νά δώσει ὁ Θεός στόν ἄνθρωπο τά ἔχει δώσει, τά καταφέραμε, ὥστε νά ζοῦμε μπερδεμένα, σάν μέσα σέ σκοτάδι, σέ σύγχυση, σάν μέσα σέ ἄγνοια, σάν νά μήν ξέρουμε τί γίνεται. Καί εἶναι καιρός, σήμερα πού ἑορτάζουμε τή Μεσοπεντηκοστή, πού εἶναι ἀκριβῶς ἡ ἑορτή τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τῆς Σοφίας τοῦ Θεοῦ, νά ξεκαθαρίσουμε τή θέση μας. Καθώς ὁ Κύριος ἐμφανίζεται ὡς διδάσκαλος, ὡς ἡ Ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, ποιός μπορεῖ νά ἰσχυριστεῖ ἄγνοια, σύγχυση, καί ὅτι δέν ξέρει τί πρέπει νά κάνει; Νά σκεφτοῦμε σοβαρά, ὄχι τρομαγμένοι, μπροστά στήν ἀλήθεια: Αἱ ἐντολαί αὐτοῦ (τοῦ Κυρίου) βαρεῖαι οὐκ εἰσί. Ἤ θά πεῖ κανείς τό ναί ἤ θά ὁμολογήσει τήν ἀδυναμία του παίρνοντας τήν τελευταία θέση. Δέν μπορεῖς νά ἔχεις ψηλά τό κεφάλι, νά ἔχεις τουπέ, ὅπως κάνει σήμερα ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος δέν τηρεῖ τίς ἐντολές, ἀλλά συγχρόνως θέλει νά ἔχει καί τήν αἴσθηση ὅτι καλά πάει.

Χθές, ἑορτή τῆς Μεσοπεντηκοστῆς, τονίσαμε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ Σοφία τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά τί εἶναι σοφία; Σοφία δέν εἶναι τό νά εἶσαι ἔξυπνος, νά εἶσαι καταφερτζής, ὅπως ἰσχύει στήν καθημερινή ζωή. Ὄχι. Σοφία εἶναι αὐτή ἡ θεία φώτιση· ξέρεις, ἄς ποῦμε, τί νά κάνεις, σάν νά εἶναι ὁ Θεός μέσα στήν ψυχή σου καί σέ συμβουλεύει νά κάνεις ὑπομονή ἤ νά ὑποχωρήσεις ἤ νά ἐνεργήσεις ἔτσι ἤ ἔτσι τήν κάθε στιγμή. Καί κάτι παραπάνω: Ἡ σοφία δέν εἶναι ἁπλῶς σάν ἐργαλεῖο πού σέ βοηθάει νά κάνεις τίς δουλειές σου. Ὁ Θεός λέγεται πάνσοφος. Καί πάνσοφος δέν εἶναι γιά νά μπορεῖ νά κάνει τίς δουλειές του, ἀλλά εἶναι μέσα στό εἶναι τοῦ Θεοῦ ἡ πανσοφία καί ἡ παντοδυναμία καί ὅλα τά ἄλλα ἰδιώματά του. Ἡ σοφία λοιπόν εἶναι παραδεισένια κατάσταση καί ὄχι ἁπλῶς ἐργαλεῖο πού βοηθιέμαι γιά νά κάνω τοῦτο ἤ ἐκεῖνο. Αὐτή καθ᾿ ἑαυτήν ἡ κατάσταση εἶναι κάτι τό θεϊκό.

Πάνω στήν πράξη τῆς ζωῆς βλέπουμε ὅτι δέν δείχνουμε ἐμπιστοσύνη στόν Θεό. Δέν συνεννοούμαστε μέ τόν Θεό. Χρειάζεται νά πέσουμε κάτω στά γόνατα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί προθυμότατα νά ποῦμε: «Ὅ,τι ἐπιτρέψεις ἐσύ, Θεέ μου, ὅπως τό ἐπιτρέψεις ἐσύ». Ὄχι μοιρολατρικά μέ τήν ἔννοια: «Ἔ, τί νά κάνουμε; Ὅπως τό πεῖς ἐσύ». Ὄχι, ὄχι, ὄχι. Νά τό ποῦμε αὐτό σάν νά ἀνακαλύψαμε κάτι πού δέν τό ξέραμε μιά ζωή ὁλόκληρη: «Πώ, πώ! Αὐτό εἶναι ὅλο τό θέμα. Ἔχουμε τόν Θεό, ὑπάρχει ὁ Κύριός μας, μποροῦμε νά ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στήν ἀγάπη του. Ἐκεῖνος τά ξέρει ὅλα, τά μπορεῖ ὅλα, μᾶς ἀγαπάει, ὅλος εὐσπλαχνία εἶναι, φιλάνθρωπος, ἐλεήμων». Ναί, σάν νά τό ἀνακαλύψαμε τώρα αὐτό τό μυστικό. Καί ἔτσι νά δοθεῖς, νά ἀφεθεῖς στόν Κύριο. Σήμερα, τώρα, ὄχι ἀργότερα.

Νά εἶσαι σέ ἐγρήγορση, ἐπί ποδός! Νά παρακολουθεῖς τόν ἑαυτό σου –τά λόγια σου, τίς πράξεις, τίς σκέψεις, τά αἰσθήματα, τά βιώματά σου, τούς βαθύτερους λογισμούς: «Μήπως εἶπα κάτι πού ἔχει ἀέρα, ἀργολογία, περιέργεια, ἀντιλογία, ἀπείθεια, ἀδικία, ἀνυπακοή, θέλημα, προπέτεια, θρασύτητα, ἀπιστία, ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στόν Θεό, ἀνευλάβεια; Κάτι πού δέν θά τό ἤθελε ὁ Χριστός καί δέν θά μποροῦσα νά τό πῶ μπροστά του;» Καί ἄν ἀκόμη δέν εἶπες κάτι ἐξωτερικά, ἀλλά μέσα σου ἔγιναν κάποιες ἀλλοιώσεις, θά ὁμολογήσεις: «Συγκρατήθηκα, ἀλλά μέσα μου ἔνιωσα περιφρόνηση, οἶκτο, ἀγανάκτηση, θυμό...» Βέβαια, θέλουμε δέν θέλουμε, ἔχουμε τόν ἑαυτό μας καί θά τόν ἔχουμε. Ἀλλά διαρκῶς θά τόν ἀπαρνούμαστε· δέν θά τόν ἀφήνουμε νά κάνει τά καμώματά του, τά θελήματά του. Νά μή λογαριάσουμε οὔτε ντροπή οὔτε χρόνο οὔτε κόπο γιά τήν ἐργασία αὐτή. Νά βροῦμε τόν δρόμο μας.

Ἡ Σαμαρείτιδα μπορεῖ νά ἦταν ἁμαρτωλή, ἀλλά ἦταν ἀνοιχτή ψυχή. Ὁ Χριστός δέν ἔρχεται τυχαῖα νά τή συναντήσει. Ἕνας μπορεῖ νά κάνει ἁμαρτίες, μπορεῖ νά κάνει φοβερά πράγματα, ὅμως βαθύτερα ἡ ψυχή του εἶναι ἀνοιχτή, καί ὅταν ἔλθει ἡ κατάλληλη ὥρα, θά ἀκούσει τήν ἀλήθεια καί θά τή δεχθεῖ. Καί ἔτσι ὠφελεῖται, σώζεται, ἁγιάζει. Θέλεις νά πᾶς καλά στήν πνευματική ζωή καί μέχρι τέλους νά σέ ἔχει στά χέρια του ὁ Θεός, νά σέ ὁδηγεῖ στόν δρόμο τοῦ ἁγιασμοῦ καί νά προχωρεῖς; Νά ἔχεις ἀνοιχτή ψυχή. Καί ἀνοιχτή ψυχή εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία δέν ἔχει τήν τάση νά αὐτοδικαιώνεται. Μερικοί ἄνθρωποι ὡς πρός τό θέμα αὐτό δέν καταλαβαίνουν καθόλου τί τούς γίνεται. Καί ὅταν ἀκόμη κάποιος κάνει κάτι καλό, τό χρησιμοποιεῖ γιά νά κλείσει τήν ψυχή του, καί ὄχι γιά νά ἀνοίξει περισσότερο ἡ ψυχή του. Εἶναι κρίμα, διότι πᾶνε χαμένοι οἱ κόποι του. Ἡ Σαμαρείτιδα δέν κρατάει τίποτε ἀπό τόν πρότερο βίο ὡς καλό.

Μέσῳ τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου μᾶς ἔχει στό χέρι του ὁ διάβολος. Ἀγωνιζόμενος θά νιώσεις ὅτι ἔχει κόπο καί πόνο ὁ ἀγώνας, καί θά ἔλθει δυσκολία στήν ψυχή. Ὅποιος ἀντέξει μετά καί ἀπό τά συμπτώματα ἀνίας, κοπώσεως, πλήξεως –γεννήματα τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου– καί πάει πιό πέρα, ἐκεῖνος θά προκόψει. Ἴσως μάλιστα δέν εἶναι τόσο ὅτι πάει κανείς πιό πέρα, ἀλλά ἴσα-ἴσα μένει ἐκεῖ καί προσκαρτερεῖ, μετά ἀπό αὐτά καί μέ αὐτά, τόν Κύριο. Ἔχει ἀξία νά ἀγαπᾶς τόν Κύριο καί χωρίς νά εὐχαριστεῖται ὁ παλαιός ἄνθρωπος, χωρίς νά ἔχει τροφή ἡ φιλαυτία. Πράγματι, ὁ Θεός οἰκονομεῖ ἔτσι τά τῆς ψυχῆς, ὥστε ἀφήνει νά ἔχει ἡ ψυχή ξηρασία, ἄγονη κατάσταση, ἀκριβῶς γιά νά μείνει χωρίς τροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος καί νά πεθάνει, γιατί ἀλλιῶς δέν πεθαίνει. Οὐσιαστικά ποιός κουράζεται; Ὁ φίλαυτος. Ἀπογοητευμένος λέει: «Δέν ἀντέχω ἄλλο». Καί ὅλο αὐτό εἶναι ἡ τελευταία ἄμυνα τοῦ ἐγώ.

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 191. Καθαρά Δευτέρα 11/03/2019 Ασκητικα
    30:13 23/02/2004
  • 192. Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας 16/03/2019 Κυριακοδρομιο
    30:50 08/03/1998
  • 169. Τελική εὐθεία – Α΄ μέρος 12/12/2018 Ασκητικα
    34:05 12/12/2002
  • 170. Τελική εὐθεία – Β΄ μέρος 14/12/2018 Ασκητικα
    33:39 13/12/2002
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑ 21222324252627 ΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥΜΑΪΟΥ Συναξαριστης

Κωνσταντίνου καί Ἑλένης τῶν ἰσαποστόλων

ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Μιχαήλ Συνάδων, Μαρίας μυροφόρου τοῦ Κλωπᾶ

Συμεών ὁσίου τοῦ ἐν τῷ Θαυμαστῷ ὄρει

Ἡ γ΄ εὕρεσις τῆς τιμίας κεφαλῆς Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου

ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ Κάρπου καί Ἀλφαίου ἀποστόλων ἐκ τῶν Ο΄, Ἀλεξάνδρου νεομάρτυρος

Ἑλλαδίου ἱερομάρτυρος, Ἰωάννου ὁμολογητοῦ τοῦ Ρώσου

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Μικρόν Νηστειοδρόμιον

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση οἴνου καί ἐλαίου

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Κατάλυση εἰς πάντα

Εβδομαδιαιο προγραμμα
No event found!