Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ἄν δέν πήγαινε κάθε Σάββατο στή Συναγωγή ἡ συγκύπτουσα, μπορεῖ νά μήν εἶχε συναντήσει τόν Χριστό, γιά νά τή θεραπεύσει. Ἀλλά αὐτή εἶχε τό κουράγιο καί τό πνευματικό σθένος νά ἀκολουθεῖ τόν Θεό –ἦταν εὐσεβής, φιλακόλουθη· δέν ἀπουσίαζε ἀπό τίς λατρευτικές συνάξεις– χωρίς κανένα σκανδαλισμό μέσα της γιά τήν ἀσθένειά της. Ἐμεῖς νομίζουμε πώς τόν Χριστό θά τόν συναντήσουμε σέ πολύ εἰδικές στιγμές. Καί ὅμως, ἐκεῖ στό ἁπλό καθῆκον μας μπορεῖ ἀνά πᾶσαν στιγμήν νά ἔρθει νά μᾶς βρεῖ ὁ Κύριος. Καί νά μᾶς πεῖ σέ χρόνο ἀνύποπτο, ἀναπάντεχα: «Ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας τῆς ἁμαρτίας. Τελείωσε. Ὥς ἐδῶ ἦταν!» Καί ἐμεῖς θά ποῦμε μέ ἔκπληξη: «Τόσο ἁπλό, τόσο εὔκολο ἦταν τό νά λυθῶ ἀπό τά δεσμά τῆς ἁμαρτίας, ἀπό τήν ἐπιρροή τοῦ διαβόλου πάνω μου;» Θά τό πεῖς αὐτό, διότι μοιάζει νά εἶναι πολύ δύσκολο τό νά νιώσεις θεραπευμένος καί ἐλεύθερος. Τό κάνει ὁ Θεός, ὅταν σέ βρεῖ νά περιμένεις ἀσκανδάλιστα.

Ἅμα νιώσει ὁ ἄνθρωπος ὅτι βυθίζεται μέσα στήν ὕπαρξή του ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ὅτι τόν λιώνει, κυριολεκτικά τόν λιώνει αὐτή ἡ ἀγάπη, δέν μπορεῖ ὕστερα νά μείνει μέσα του τίποτε ἀρνητικό: καμιά ἔπαρση, ὑπερηφάνεια, κενοδοξία, φιλαυτία, κανένας φθόνος καί ζήλεια, καμιά ἀμέλεια, ἀδιαφορία καί τεμπελιά, οὔτε μπορεῖ νά μείνει ἡ ψυχή παγωμένη ἀπέναντι στόν ὅποιο συνάνθρωπο. Γίνεται καί ὁ ἄνθρωπος ἀγάπη. Ὅπως τό σίδερο μέσα στή φωτιά λίγο-λίγο κοκκινίζει καί γίνεται φωτιά καί αὐτό, ἔτσι καί ἡ ψυχή πού ἐπέστρεψε στόν Θεό μέ ταπείνωση, μέ μετάνοια καί νιώθει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, γίνεται καί ἡ ἴδια ἀγάπη. Ἄν δέν νιώθει ἡ ψυχή τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, σημαίνει ὅτι δέν ἔχει ταπεινωθεῖ. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκδηλώνεται, ἀλλά φτάνει στήν ταπεινή καί μετανοημένη ψυχή, ἡ ὁποία νιώθει τήν ἀγάπη αὐτή, καί σιγά-σιγά καί ἡ ἴδια ἡ ψυχή γίνεται ἀγάπη.

Ὅσο ἄσχημα κι ἄν αἰσθάνεσαι σέ μιά περίπτωση, ἄν κάνεις ἕνα κουράγιο νά παρακαλέσεις τόν Θεό διά τῆς εὐχῆς –«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με»– ἀμέσως ἀλλάζεις μέσα σου. Πρέπει ὅμως νά ἐπιμείνεις, γιατί ἡ ἁμαρτία καραδοκεῖ νά σέ καταφάει. Μέ τήν εὐχή θά νιώσεις τό ἔλεος τοῦ Κυρίου. Ἀλλά γιά νά εἶναι μόνιμο τό βίωμα αὐτό, πρέπει νά συνεχίσεις. Ὁ Κύριος συνεχῶς ἔρχεται μέ τή διάθεση νά σέ ἐλεήσει. Ἀλλά ἄν δέν ἔχεις πίστη; Νά ἀξιοποιήσουμε τήν παραβολή τοῦ Χριστοῦ γιά τόν ἄδικο κριτή καί τή χήρα (Λουκ. 18, 1-8). Ἐνόχλησε κι ἐσύ τόν Θεό μέχρι νά πάρεις τό δίκιο σου. Μήν τά παρατήσεις. Ἀργά ἤ γρήγορα θά σέ μπερδέψει ἡ ἁμαρτία. Γι᾿ αὐτό, εἶναι ἀνάγκη νά εἶσαι σέ ὑπακοή. Ὡς χριστιανός νά μάθεις νά μή ζεῖς ἁπλῶς μέ τή λογική. Τήν ὥρα πού ἔχεις βεβαιότητα γιά τήν κρίση σου, τότε ἀκριβῶς νά φοβηθεῖς τόν ἑαυτό σου. Καί μεῖνε στήν ὑπακοή· ἔτσι θά ξεγλιτώσεις ἀπό τίς παγίδες τῶν λογισμῶν.

Χρειάζεται νά στρωθεῖ κανείς στήν προσευχή· νά βρεῖ κατάλληλο χρόνο –ἄν εἶναι δυνατόν δύο φορές, ἀλλά ἔστω μία φορά τήν ἡμέρα– γιά νά προσευχηθεῖ. Καί μήν ἀρχίσει ὁ καθένας νά φέρνει διάφορες δικαιολογίες ὅτι δέν ἔχει χρόνο. Δέν εἶναι ἔτσι. Ἅμα ἀρρωστήσεις, τί θά κάνεις; Γιά νά μήν ποῦμε ὅτι, ὅταν θέλεις νά κάνεις τό κέφι σου, βρίσκεις χρόνο, γιά πράγματα μάλιστα τά ὁποῖα δέν χρειάζονται. Καί ὅμως, ἐπειδή σοῦ ἀρέσει ἐκεῖνο τό ἄλφα, τό βῆτα, βρίσκεις καί διαθέτεις χρόνο. Ἄρα εἶναι προφάσεις καί δικαιολογίες πού δέν στέκονται, ὅτι τάχα δέν ἔχουμε χρόνο. Νά βρεῖ λοιπόν ὁ καθένας κατάλληλο χρόνο καί χῶρο καί νά ἀρχίσει νά κάνει προσευχή. Ὅποιος δέν μπορεῖ νά κάνει προσευχή, δέν πορεύεται καλά. Νά τό προσέξουμε. Ὅποιος δέν μπορεῖ νά συμμαζευτεῖ, νά μείνει μέ τόν ἑαυτό του, νά μείνει μόνος μέ μόνο τόν Θεό, δέν πάει καλά. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι λόγια, ἁπλῶς νά εἴμαστε σέ δουλειές.

Τό παιδί δέν πρέπει νά τό βλέπεις ἁπλῶς σάν ἕνα ἀδύναμο πλάσμα, σάν κάτι πού δέν τό ὑπολογίζεις. Συνήθως ὁ πατέρας –ἤ ἡ μητέρα– μέ τή δύναμη πού διαθέτει, βλέπει τό παιδί του πολύ μικρό καί ἀδύναμο καί, τρόπον τινά, σάν νά τοῦ λέει: «Ἤ θά κάνεις ἔτσι πού σοῦ λέω ἤ θά σοῦ δείξω ἐγώ». Δέν βλέπει αὐτό τό πλασματάκι –πού εἶναι καί αὐτό ἕνα δημιούργημα τοῦ Θεοῦ– ὡς ἕναν ξεχωριστό ἄνθρωπο, πού τό ἔφερε ὁ Θεός στήν ὕπαρξη μέ τήν ἴδια ἀγάπη, μέ τήν ἴδια φροντίδα, μέ τήν ἴδια μέριμνα καί πρόνοια πού ἔφερε καί τόν καθένα μας. Ὅταν λοιπόν δέν τό βλέπει κανείς ἔτσι τό μικρό παιδί καί δέν τό σέβεται κατ᾿ αὐτόν τόν τρόπο, ἀλλά τό θεωρεῖ σάν ἕνα πράγμα, πού ἄλλοτε ἱκανοποιεῖ τά κέφια μας καί ἄλλοτε τίς ὅποιες ἀδυναμίες μας, τότε δέν θά συμπεριφερθεῖ καλά. Θά ἐκδηλώσει αὐταρχικότητα, κάτι πού εἶναι καταστρεπτικό.

«Αἱ ἐντολαί αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσί...» «...ὁ γάρ ζυγός μου χρηστός καί τό φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστι...» Ἔρχεται ὁ Χριστός στήν ψυχή καί βάζει ζυγό. Σοῦ βάζει, ἀποθέτει πάνω σου ἕνα φορτίο νά σηκώσεις, νά τό βαστάζεις μέ μιά σταθερότητα, ὄχι κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις. Ὁ καθένας νά δεχθεῖ τόν ζυγό του, νά δεχθεῖ τό εἰδικό θέλημα, τήν ὅλη πρόνοια τοῦ Θεοῦ γι᾿ αὐτόν. Τό νά εἶσαι μέ τόν Χριστό μαζί, αὐτό εἶναι γλυκύ καί ὡραῖο. Ἔτσι γίνεται καί ὁ ζυγός τοῦ Χριστοῦ γλυκύς, ἐλαφρύς, χρηστός. Αὐτό σημαίνει σηκώνω τόν ζυγό τοῦ Χριστοῦ: εἶμαι μαζί μέ τόν Χριστό. Τρέχω, ἀκολουθῶ μέ ὅλες μου τίς δυνάμεις ἐκεῖνον καί δέν πηγαίνω «ἀγαλλομένῳ ποδί» στίς γλύκες τοῦ κοσμικοῦ πνεύματος. Καί τάχα μετά προσπαθῶ νά ἀπαλλαγῶ ἀπό τόν πικρό καρπό τους μέσα μου, πού εἶναι θάνατος τῆς ψυχῆς.

Ὅταν πᾶς νά προσευχηθεῖς τό πρωί ἤ τό βράδυ, μήν ἀρχίζεις ἀμέσως τήν προσευχή. Στάσου λίγα δευτερόλεπτα καί σκέψου: «Θά κάνω προσευχή· ἐμφανίζομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἐγώ εἶμαι σκύβαλο, ὁ χειρότερος τῶν ἁμαρτωλῶν, ὁ ἀνάξιος». Αὐτό θά σέ βοηθήσει νά προσευχηθεῖς μέ συναίσθηση. Ἐάν δέν κάνεις αὐτή τήν προετοιμασία, ἐάν δέν σταθεῖς λιγάκι νά σκεφτεῖς ἔτσι, ἡ προσευχή σου θά χωλαίνει. Κάποτε πού καίγαμε μαζούτ, χρειαζόταν ἡ προθέρμανση τοῦ μαζούτ. Χωρίς τήν προθέρμανση αὐτή, ὅσο μαζούτ κι ἄν εἶχε ἡ δεξαμενή, ὅσο καλός κι ἄν ἦταν ὁ καυστήρας, δέν γινόταν δουλειά. Ἔτσι καί γιά τήν προσευχή χρειάζεται μιά προετοιμασία. Ὅταν δέν γίνει, ἀρχίζεις καί συνεχίζεις τήν προσευχή μηχανικά καί χωρίς συναίσθηση. Δηλαδή ἡ ἴδια ἡ προσευχή σου ὄχι μόνο δέν εἶναι προσευχή ἀλλά οὔτε κάν προετοιμασία γιά προσευχή. Πῶς θά φτάσει στόν Θεό; Πῶς θά σοῦ ἀπαντήσει ὁ Θεός;

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 148. Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου 06/09/2018 Ασκητικα
    28:09 01/09/2004
  • 157. Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ (Παραβολή τοῦ Σπορέως) 14/10/2018 Κυριακοδρομιο
    26:34 17/10/2004
  • 168. Ἀπό τό ἕνα μέρος εἶναι ὁ ἀγαθός Θεός καί ἀπό τό ἄλλο μέρος ὁ ἄνθρωπος ὁ πονηρός, ὁ ταλαίπωρος 09/12/2018 Ασκητικα
    24:09 08/12/1994
  • 169. Τελική εὐθεία – Α΄ μέρος 12/12/2018 Ασκητικα
    34:05 12/12/2002
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟ 9101112131415 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Ι΄ Λουκᾶ (Θεραπεία συγκυπτούσης) Ἡ σύλληψις τῆς ἁγίας Ἄννης

Μηνᾶ καλλικελάδου, Ἑρμογένους, Εὐγράφου μαρτύρων

Δανιήλ καί Λουκᾶ νέου τῶν στυλιτῶν

Σπυρίδωνος Τριμυθοῦντος, Ἰωάννου ὁσίου ἐπισκόπου Ζιχνῶν

Εὐστρατίου, Αὐξεντίου, Εὐγενίου, Μαρδαρίου καί Ὀρέστου μαρτύρων, Λουκίας μάρτυρος

Θύρσου, Φιλήμονος, Ἀπολλωνίου, Λευκίου, Καλλινίκου, Ἀρριανοῦ καί τῶν σύν αὐτοῖς μαρτ.

Ἐλευθερίου ἱερομάρτυρος καί Ἀνθίας τῆς μητρός αὐτοῦ

No event found!