Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὅλα αὐτά τά ὁποῖα δοκιμάζεις στίς διάφορες περιστάσεις, νά τά ἀντιμετωπίζεις μέ φόβο Θεοῦ καί καθόλου μέ ὀργή, μέ ταραχή, μέ διάθεση νά μαλώσεις μέ κάποιον. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος εἶναι ζωντανός καί ἔχει νά κάνει μέ ἄλλους ἀνθρώπους, θά ἔλθει ὥρα πού κάτι θά δημιουργηθεῖ καί θά τόν δυσκολέψει: ἕνας πειρασμός. Νά τό ἀντιμετωπίσει μέ φόβο Θεοῦ, ὄχι μέ ἐκδικητικότητα ἤ ἐριστική διάθεση. Ἐδῶ συμβαίνει ὅπως μέ τό δενδρύλλιο πού πάει πέρα δῶθε στόν ἄνεμο. Ἐμεῖς τό βλέπουμε καί τό λυπούμαστε, ἀλλά ἐκεῖνο ὠφελεῖται ἀπό τόν ἀέρα πού πάει νά τό ξεθεμελιώσει, γιατί ἀναγκάζεται καί ρίχνει ρίζες βαθιές καί ἔτσι σιγά-σιγά ἀντέχει στά δύσκολα ζορίσματα. Μολονότι ἔχει κανείς βιώματα –μέ τήν καλή ἔννοια– καί κάποια ἄλλα δεδομένα, ἔρχεται ὥρα πού σάν νά κλονίζεται μέσα του. Τό ἀφήνει αὐτό ὁ Θεός, ἀκριβῶς γιά νά ρίξει ἡ ψυχή ρίζες βαθιά στήν πίστη, στήν ἐμπιστοσύνη πρός τόν Θεό.

Ὁ διάβολος κατόρθωσε νά παρασύρει τόν ἄνθρωπο στό νά ἁμαρτήσει, ὁπότε, ἕνεκα τῆς παραβάσεως καί τῆς ἁμαρτίας, δέν εἶναι ἁπλῶς ἁμαρτωλός ὁ ἄνθρωπος, ἀλλά εἶναι συνεχῶς ὑπό τή δαιμονική ἐπήρεια. Βλέπουμε ἐκείνους πού εἶναι κυριευμένοι ἀπό δαιμόνιο νά ἔχουν αὐτόν τόν φόβο, ὅταν συναντοῦν τόν Χριστό, ὅπως ὁ δαιμονισμένος τοῦ εὐαγγελίου σήμερα πού παρακαλεῖ τόν Χριστό: «δέομαί σου μή μέ βασανίσῃς». Καί τρέχουν νά κρυφτοῦν. Συχνά καί ἡ ἁμαρτία μέσα στόν ἄνθρωπο δημιουργεῖ τέτοια κατάσταση. Εἶσαι ἁμαρτωλός, ἔχεις πάθη καί ἀντί νά τρέξεις στόν Χριστό μέ ἐλπίδα ὅτι θά σέ λυτρώσει, κρύβεσαι ἀπό τόν ἑαυτό σου, ἀπό τόν Θεό, ἀπό τούς ἄλλους καί ζεῖς μόνος τό δράμα σου. Δές τί σοῦ συμβαίνει καί κράξε: «Θεέ μου, σωτηρία, λύτρωση ἀπό τήν ἁμαρτία θέλω· τά ἄλλα ἐσύ θά τά κανονίσεις». Καί ὁ Κύριος ἤ θά πάρει ὅ,τι σέ βασανίζει ἤ θά δώσει τή σωτηρία καί θά ἀφήσει τό πρόβλημα, γιά νά εἶσαι σέ ἀσφάλεια.

Ὁ Θεός θέλει αὐτή τή στιγμή νά ἐπιστήσει τήν προσοχή μας σ᾿ αὐτό τό σημεῖο: Καί κουσούρια καί ἐλαττώματα καί πάθη καί ἀδυναμίες νά ἔχεις, ἄν ἐσύ εἶσαι στόν δρόμο τῆς ἁπλότητος καί τῆς ταπεινώσεως, ἔχεις ἐλπίδα θεραπείας, σωτηρίας· πού ὁ καθένας μπορεῖ νά εἶναι στόν δρόμο αὐτό. Αὐτό θά πεῖ ἐμπιστεύομαι τόν ἑαυτό μου στόν Χριστό. Ἄλλο εἶναι, ὅταν θέλεις, ἐπιθυμεῖς –ὅσο μπορεῖς, ὅσο σέ φωτίζει ὁ Θεός– νά σέ ὁδηγήσει ὁ Θεός ἐκεῖ πού θέλει ἐκεῖνος καί κάνεις τόν κανόνα σου, τήν ὑπομονή σου καί ἀντέχεις τά κουσούρια σου, τά ὑπομένεις καί χαμογελᾶς κιόλας, μέ τήν καλή ἔννοια, καί ἄλλο εἶναι, ὅταν τά παίρνεις στραβά, ἀρνητικά. Ὅταν, δηλαδή, εἴτε προσπαθεῖς νά τά κρύψεις, εἴτε –ὅταν δέν μπορεῖς νά τά κρύψεις, καί φανερώνονται– παθιάζεσαι πρός τήν ἀρνητική κατάσταση περισσότερο· ἀντιδρᾶς, θίγεσαι, λυπεῖσαι, πικάρεσαι, στενοχωρεῖσαι. Καί τελικά δέν ἀφήνεις τόν Θεό νά σέ θεραπεύσει ἀπό αὐτά.

Προσεύχεται κανείς καί δέν λαμβάνει ἀπάντηση. Καί μπορεῖ νά χρειάζεται ὁ ἄνθρωπος, ἀντί νά πάρει σ᾿ αὐτές τίς περιπτώσεις ἀρνητική στάση –«Δέν μέ ἀκούει ὁ Θεός. Τί πράγματα εἶναι αὐτά!»– νά σκεφτεῖ ἀλλιῶς: «Τί ὑποκριτής πού εἶμαι. Τί ψεύτης, τί ἰδιοτελής, τί αὐτοδικαιωμένος, τί ὑπερήφανος καί ἐγωιστής πού εἶμαι». Καί πόσα ἀκόμη μπορεῖ νά πεῖ. «Ἔχει δίκαιο ὁ Θεός πού δέν μέ ἀκούει. Συγχώρησέ με, Θεέ μου». Καί νά ἐπαναλάβει μέ νέα διάθεση καί μέ νέα κατάσταση μέσα στήν ψυχή του τό «Μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου», ἕως ὅτου φτάσει στήν κατάσταση αὐτή πού ἔφτασε ὁ μετανοῶν ληστής. Μπορεῖ νά μήν εἴμαστε ἄνθρωποι πού κάνουμε κακουργήματα, ἀλλά ἡ στάση ὅμως πού παίρνουμε, καθώς οἱ περισσότεροι ἀπό μᾶς ἁπλῶς βρεθήκαμε νά εἴμαστε στήν Ἐκκλησία, βρεθήκαμε νά εἴμαστε χριστιανοί, εἶναι στάση τοῦ μή μετανοοῦντος ληστῆ!

Τί εἶναι σκοτάδι; Εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ φωτός. Τό σκοτάδι δηλαδή αὐτό καθ᾽ ἑαυτό εἶναι ἀνύπαρκτο. Τό φῶς εἶναι πού ὑπάρχει. Καί ὅπου ὑπάρχει τό φῶς, δέν ὑπάρχει τό σκοτάδι. Μιά αἴθουσα πού ἀπό πουθενά δέν φωτίζεται, τή νύχτα εἶναι κατασκότεινη. Ἕνα σπίρτο ὅμως νά ἀνάψεις, ἀμέσως διαλύεται τό σκοτάδι· ὅσο μπορεῖ νά τό διαλύσει ἕνα σπίρτο. Γιά νά τό καταλάβουμε, ἄς κάνουμε μιά ὑπόθεση: Τήν ἡμέρα ὅσα σκοτάδια κι ἄν μαζέψεις, πού αὐτά φυσικά εἶναι ἀνύπαρκτα, ἐπικρατεῖ τό φῶς. Ὅταν ἐμφανίζεται τό φῶς, ἐξαφανίζεται τό σκοτάδι. Ἔτσι καί γενικότερα τό κακό, τά πάθη αὐτά καθ᾿ ἑαυτά δέν ὑπάρχουν. Ὅμως, καθώς δέν ἔχουμε τό φῶς τοῦ Θεοῦ, αὐτά κυριαρχοῦν μέσα μας. Ἦλθε μέσα μας τό φῶς τοῦ Θεοῦ; Ἔφυγαν αὐτά, καθάρισε ἡ καρδιά, συγχωρήθηκε ὁ ἄνθρωπος, καί νιώθει ὅτι περικυκλώθηκε ἀπό τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γέμισε ἀπό τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Καί ὅλα φῶς!

Ἕνα παιδί πού δέν ἔχει ἀποκτήσει τή βεβαιότητα μέσα του ὅτι βρῆκε καί αὐτό τή θέση του μέσα στήν οἰκογένεια καί στόν κόσμο, ἴσως θά ἀρχίσει νά γκρινιάζει, νά κάνει κάτι ἄλλο, ἔστω κι ἄν τό δείρουν καί τό μαλώσουν, φτάνει μόνο νά δημιουργηθεῖ μιά ἐπαφή μέ τούς ἄλλους, νά ἀποσπάσει τήν προσοχή τῶν ἄλλων. Δέν εἶναι καθόλου παράξενα αὐτά. Συμβαίνουν καί σέ ἄτομα μεγάλης ἡλικίας. Ὅταν μιά νέα πιστέψει ὅτι σέ κάποιον νέο βρῆκε ἕναν ἄνθρωπο πού ἐπιτέλους τόν αἰσθάνεται πώς φροντίζει καί ἐνδιαφέρεται γι᾿ αὐτήν, πώς τήν ἀγαπᾶ, ἀπό κεῖ καί πέρα, ἐνῶ μπορεῖ αὐτός νά τῆς φέρεται μέ τόν πιό σαδιστικό τρόπο, ἡ νέα δέν ἀποφασίζει νά ἀπομακρυνθεῖ ἀπό αὐτόν. Φτάνει μόνο νά ἀσχολεῖται μαζί της. Πολλά τερτίπια ἔχει ἡ ἄβυσσος τῆς ψυχῆς! Ἄν δέν τά γνωρίζουμε, ζοῦμε μέ αὐταπάτες καί οὔτε μέ τόν ἑαυτό μας ἔχουμε ἁρμονική συμβίωση οὔτε μέ τούς ἄλλους.

Ἡ χάρη λέγεται χάρη, διότι δίδεται δωρεάν. Εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ δύναμη ἡ θεϊκή, ἡ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Εἶναι φῶς πού βγαίνει ἀπό τόν Θεό καί πάει ἐκεῖ πού εἶναι τό σκότος, γιά νά τό φωτίσει. Ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ βγαίνει ἀπό τόν Θεό ὡς ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ καί ψάχνει νά βρεῖ τήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου· δέν μπορεῖ νά ἀναπαυθεῖ παρά στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου. Ἔτσι καί βρεῖ ψυχή στήν ὁποία μπορεῖ νά ἀναπαυθεῖ, κατοικεῖ ἐκεῖ μέσα. Ὁ ἅγιος Δημήτριος ἦταν στά ὕπατα στρατιωτικά καί πολιτικά ἀξιώματα. Ἐκεῖ πῆγε καί τόν βρῆκε ἡ χάρη. Γιατί; Διότι ἦταν αὐτός πού ἦταν: Ἀπό τή στιγμή πού δέχτηκε τή χάρη –πού τόν κατέκτησε ἡ χάρη– ἀπό κεῖ καί πέρα δέν γύρισε ξανά πίσω ὁ ἅγιος οὔτε κάν κοντοστάθηκε γιά νά σκεφτεῖ: «Νά προχωρήσω ἤ νά μήν προχωρήσω;» Τελείωσε. Γι᾿ αὐτό δέν φοβήθηκε οὔτε μαρτύρια οὔτε ἀπειλές. Ἤξερε λοιπόν ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ποῦ πήγαινε...

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 148. Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου 06/09/2018 Ασκητικα
    28:09 01/09/2004
  • 157. Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ (Παραβολή τοῦ Σπορέως) 14/10/2018 Κυριακοδρομιο
    26:34 17/10/2004
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20212223242526 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥΟΚΤΩΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Ἀρτεμίου μεγαλομάρτυρος, Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ

ΣΤ΄ Λουκᾶ (Θεραπεία δαιμονισμένου Γαδάρων) Ἱλαρίωνος ὁσίου τοῦ Μεγάλου

Ἀβερκίου Ἱεραπόλεως, Ρούφου καί Λώτ ὁσίων

Ἰακώβου ἀποστόλου τοῦ Ἀδελφοθέου

Ἀρέθα μεγαλομάρτυρος, Σεβαστιανῆς μάρτυρος

Μαρκιανοῦ καί Μαρτυρίου τῶν μαρτύρων, Ταβιθᾶ

Δημητρίου μεγαλομάρτυρος τοῦ μυροβλύτου

No event found!