Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι πεσμένος, εἶναι ἁμαρτωλός. Μπορεῖ νά κάνει σπασμωδικές κινήσεις νά προσευχηθεῖ, ἐπειδή εἶναι ζορισμένος, ἀλλά δέν εἶναι τόσο ἁπλά τά πράγματα. Ὅλοι ἐμεῖς οἱ καλοί χριστιανοί προσευχόμαστε βέβαια, καταφεύγουμε στόν Θεό, ὅμως δέν γίνεται τίποτε ἁπλῶς μέ τό νά θυμηθεῖ ὁ πεπτωκώς ἄνθρωπος νά πεῖ μιά προσευχή. Χρειάζεται νά ξεπεράσει κανείς τόν ἑαυτό του. Γι᾿ αὐτό χρειάζεται νά ὑπομένει, νά ἐπιμένει, νά ἔχει μιά γενναιότητα. Ὅταν νιώθεις στεγνός καί ἄκεφος –σάν κάτι νά σέ τραβάει πρός τά κάτω, ὥστε νά μήν πᾶς στόν Θεό– μήν ἀφήνεις τήν προσευχή. Εἶναι ἀνάγκη νά προσπαθήσεις νά βρεῖς τόν δρόμο. Μέσα στήν καρδιά σου ἔχεις ἀναισθησία, πάθη, ἀκατέργαστες καταστάσεις, καί δέν σέ ἀφήνουν νά ἔχεις πόθο γιά προσευχή καί διάθεση γιά νά εὐχαριστεῖς τόν Θεό. Στόν ἀγώνα πού θά κάνεις νά μήν ὑποκύψεις, νά μήν ὑποχωρήσεις σ᾿ αὐτά, ὁ Θεός θά σέ ἐλεήσει δίνοντάς σου κατάνυξη, γαλήνη, εἰρήνη.

Ὅταν οἱ γονεῖς ἀποφασίζουν νά θέσουν ὁρισμένα ὅρια, μέσα στά ὁποῖα ὀφείλουν νά κινηθοῦν τά παιδιά τους, διά τῶν ὁρίων αὐτῶν, διά τῶν ὁροσήμων αὐτῶν κατά κανόνα ἐκδηλώνουν τήν αὐταρχικότητά τους. Αὐτό εἶναι κακό. Ἀνέκαθεν ἡ αὐταρχικότητα ἦταν μιά ἐκδήλωση ἀντιπαιδαγωγική, ἀλλά στά χρόνια μας εἶναι ἀκόμη περισσότερο. Κυρίως μέσα στόν χριστιανισμό δέν μπορεῖ νά σταθεῖ ἡ αὐταρχική συμπεριφορά. Ὅταν ἐκδηλώνεται αὐταρχισμός ἀπό μέρους τῶν γονέων πρός τά παιδιά, εἶναι ἐντελῶς ἀδύνατο νά ὑπάρχει συνεννόηση καί κοινωνία ἀληθινή μέ τά παιδιά, καί ἑπομένως δέν μπορεῖ νά τούς δοθεῖ βοήθεια πραγματική. Ἄλλο εἶναι νά θέτει κανείς ὁρισμένα ὁρόσημα, μέσα στά ὁποῖα θά κινηθεῖ τό παιδί, καί νά ἐμμένει σ᾿ αὐτά μέ σταθερότητα, καί ἄλλο εἶναι νά ἐκδηλώνει θιγμένο ἐγωισμό μέ τήν ἐνέργειά του αὐτή. Χρειάζεται πολλή διάκριση.

Ὅλοι οἱ πατέρες πού γιορτάζουμε σήμερα δογμάτισαν ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός, Θεός ἀληθινός. Δέν μπορεῖς νά εἶσαι ἀληθινός χριστιανός, ἐάν βαθιά μέσα στήν ψυχή σου δέν πιστεύεις ὅτι ὁ Χριστός εἶναι Θεός. Βέβαια θεωρητικά ὅλοι τό πιστεύουν, ἀλλά στήν πράξη δείχνουμε σάν νά μήν τό πιστεύουμε. Καθώς ἐλπίζεις σέ ἄλλα πράγματα καί περιμένεις ἀπό ἄλλα πράγματα, ὅταν συμβεῖ νά μήν τά ἔχεις αὐτά στά ὁποῖα βασίζεσαι καί ἐλπίζεις, τότε πελαγώνεις, ταράσσεσαι, σάν νά μήν ἔχει νόημα ἡ ζωή, σάν νά μήν μπορεῖς νά ζήσεις. Ἐνῶ ὡς χριστιανός ἔχεις τόν Χριστό. Καί ὅταν ἔχεις τόν Χριστό πού εἶναι ὁ Θεός, ἔχεις τά πάντα. Τό πᾶν εἶναι ὁ Θεός, καί θά γίνει μέσα σου ὅ,τι θά κάνει ὁ Θεός. Ἐσύ αὐτό πού χρειάζεται νά κάνεις εἶναι νά παραδοθεῖς στόν Θεό ταπεινά καί μέ μετάνοια. Ἔτσι νά τά καταλάβεις τά τοῦ Θεοῦ, ἔτσι νά τά πιστέψεις. Αὐτό νά ζητᾶ ἡ ψυχή σου, αὐτός νά εἶναι ὁ καημός σου.

Ὅταν κανείς πάει καί κάνει ὑπακοή, δέν πάει νά κάνει τό σωστό. Πάει ἐκεῖ νά κόψει τό θέλημά του· δηλαδή νά γίνει τελικά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἄν μόνος του κανείς νομίζει ὅτι κάνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί ἅγιος νά εἶναι –πού δέν εἶναι– χαρίζεται στόν ἑαυτό του. Ὁ πιό ἄριστος γιατρός, ὁ πιό ἐπιδέξιος, δέν θά πάρει τό νυστέρι νά χειρουργήσει τόν ἑαυτό του μόνος του, διότι θά ἀρχίσει νά πονάει καί θά τρέμει τό χέρι του, ἀλλά θά κάνει τήν ἐπέμβαση ἕνας ἄλλος. Καί ὁ ἅγιος λοιπόν ἀκόμη πρέπει κάπου νά ὑπακούει, γιατί ἀλλιῶς, μπορεῖ νά χαρισθεῖ στόν ἑαυτό του, χωρίς νά τό καταλάβει. Πόσο μᾶλλον ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀκόμη εἶναι ἀκατέργαστος, πρέπει νά κόψει τό θέλημά του κάνοντας ὑπακοή σέ κάποιον ἄλλο, ὁ ὁποῖος καί δέν θά τοῦ χαρισθεῖ καί ὑποτίθεται ὅτι βλέπει καλύτερα, ἔχει πείρα, φώτιση. Βέβαια, γιά νά κάνει κατά ἕναν τέτοιο τρόπο ὑπακοή, θά μελετήσει, θά προσέξει, θά ψάξει καί ὁ Θεός θά τόν ὁδηγήσει στόν κατάλληλο ἄνθρωπο.

Οἱ μυροφόροι ἄνδρες καί οἱ μυροφόρες γυναῖκες δίνουν ὅ,τι καλύτερο, ὄχι μόνο ἀπό πλευρᾶς μύρου ἀλλά καί ἐσωτερικῆς διαθέσεως. Ὁ Ἰωσήφ δέν λογαριάζει τίποτε καί τολμάει νά ζητήσει ἀπό τόν Πιλάτο τό σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, ἀλλά καί οἱ γυναῖκες πρωί-πρωί τολμοῦν νά πᾶνε στόν τάφο καί πληροφοροῦνται ὅτι ἀνέστη ὁ Κύριος καί ὅτι ὄντως ἀνιστᾶ καί ἐμᾶς. Ἄς σημειωθεῖ ὅτι οἱ γυναῖκες εἶναι πολύ θρησκευτικότερες βέβαια τῶν ἀνδρῶν, ἀλλά πηγαίνουν ὥς ἕνα σημεῖο καί δέν προχωροῦν. Ὅσες γυναῖκες ὅμως ξεπεράσουν τόν γυναικεῖο συναισθηματισμό τους καί ἀκολουθήσουν τόν Χριστό, μετά οὔτε φοβοῦνται οὔτε ἐμποδίζονται ἀπό τίποτε. Ἐκεῖ, ἐπιμένουν. Ἡ ἁγία Μαρία ἡ Μαγδαληνή (γιορτάζει σέ λίγες μέρες) καί οἱ ἄλλες μυροφόρες, δέν τό κουνᾶνε ἀπό τόν τάφο τοῦ Κυρίου. Θέλουν νά βροῦν τόν Χριστό. Καί ἀξιώθηκαν, σ᾿ αὐτές, τρόπον τινά, πρῶτα νά φανερωθεῖ ὁ Χριστός.

Ὅταν κανείς θά στρωθεῖ κάτω καί θά ἀρχίσει νά ἀγωνίζεται νά κάνει τίς ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, ἀλλιῶς θά δεῖ τόν ἑαυτό του. Θά δεῖ ὅτι εἶναι πάρα πολύ ἁμαρτωλός, ὅτι ἔχει πολύ σκοτάδι, πολλή σκληράδα, πολλή κακία καί πονηριά. Καί αὐτά δέν εἶναι λόγια, εἶναι μιά ὠμή πραγματικότητα. Αὐτό θά συμβεῖ στόν καθένα, ἄν ποτέ ἔλθει μέσα του ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁπότε δέν μένουν μετά περιθώρια νά ἀσχολεῖται μέ τούς ἄλλους καί νά τούς κατηγορεῖ. Πρέπει νά ξέρεις ὅτι τό θέμα δέν εἶναι πόσα θά μάθεις ἐσύ, πόσα θά καταλάβεις ἤ τί θά κατορθώσεις ἐσύ, στηριζόμενος στόν ἐγωισμό σου καί στίς ἱκανότητές σου. Τό θέμα εἶναι τί θά κάνει ὁ Θεός μαζί σου. Ἅμα πᾶς ταπεινά καί μέ μετάνοια στόν Χριστό, σέ δέχεται ὁ Χριστός. Σιγά-σιγά ἔτσι, ἀλλιῶς σέ δοκιμάζει. Ἄν ἐσύ μείνεις πιστός –κάνεις τόν ἀγώνα σου, δέν τρομάζεις– ἀρχίζει ὁ Χριστός νά σοῦ ἔχει ἐμπιστοσύνη, ὁπότε ἀρχίζει νά σέ φωτίζει, νά σέ γλυκαίνει, νά σοῦ δίνει βιώματα οὐράνια.

Ὁ Χριστός εἶπε: «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν». Πῶς ὅμως θά ἀπαρνηθεῖς τόν ἑαυτό σου, πού τόν ἔχεις περί πολλοῦ; Μιά ζωή εἶσαι μαζί του. Πῶς θά τόν ἀπαρνηθεῖς, ἄν δέν δεῖς τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτός ὁ ἑαυτός σου, τί κακό ἔχει κάνει ἡ ἁμαρτία μέσα, τί ἐστί θέλημα, τί ἐστί ἀντίσταση, ὑπερηφάνεια ἀπέναντι στόν Χριστό; Ἄν δέν δεῖς τό ἀταπείνωτό σου, ἄν δέν δεῖς τήν ὅποια ἁμαρτία σου καί κακία σου, πῶς θά ἀπαρνηθεῖς τόν ἑαυτό σου; Ἀπό μιά πλευρά λοιπόν στήν καθεμιά ψυχή μπορεῖ νά γίνουν καί τρικυμίες καί φουρτοῦνες καί ξεσηκώματα καί ἀναστατώσεις, ἀλλά γιά νά ἀκουστεῖ ἡ φωνή τοῦ Χριστοῦ: «Σιώπα, πεφίμωσο» καί νά ἁπλωθεῖ ἡ γαλήνη. Ἐσύ νά εἶσαι ἕτοιμος σέ κάθε περίπτωση νά πεῖς: «Καλά πού δέν ἔγιναν τά πράγματα ὅπως ἐγώ τά ἤθελα».

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 128. Πεντηκοστή 27/05/2018 Δεσποτικές Εορτες
    37:20 26/05/2007
  • 129. Ἡ ἃλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως 29/05/2018 Διαφορα
    50:24 29/05/2003
  • 130. Τῶν Ἁγίων Πάντων 03/06/2018 Κυριακοδρομιο
    26:26 10/06/2001
  • 30. Β’ Κυριακή Ματθαίου – «οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ». 17/06/2017 Κυριακοδρομιο
    23:34 26/06/2011
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 13141516171819 ΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥΙΟΥΛΙΟΥ Συναξαριστης

Σύναξις ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, Στεφάνου Σαββαΐτου, Γολινδούχ μάρτυρος

Ἀκύλα ἀποστόλου, Ἰωσήφ Θεσσαλονίκης, Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Ζ΄ Ματθαίου ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Δ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Ἀθηνογένους ἱερομάρτυρος

Μαρίνης μεγαλομάρτυρος

Αἰμιλιανοῦ μάρτυρος, Παύλου, Θεῆς, Οὐαλεντίνης μαρτύρων, Παμβώ ὁσίου

Μακρίνης ὁσίας, Δίου ὁσίου

No event found!