Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Ἐάν ἡ κλώσα, πού τή βάζουν νά κλωσήσει τά αὐγά, καθίσει τήν πρώτη ἡμέρα καί τά ζεστάνει καλά-καλά, ἀλλά ὕστερα τή δεύτερη, τήν τρίτη, τήν τέταρτη ἡμέρα δέν καθίσει, καί μετά πάλι θά θυμηθεῖ νά τά κλωσήσει, δέν θά βγοῦν ποτέ ἀπό αὐτά τά αὐγά πουλάκια. Κλούβια θά εἶναι· θά χαλάσουν. Χρειάζεται αὐτό τό συνεχές, τό σταθερό. Σέ ὁρισμένα μέρη πού ἔχει ὅλο χιόνια, οἱ λαγοί ἐκεῖ, ἀκριβῶς ἐπειδή εἶναι μέσα στό χιόνι πάντοτε –χιόνι βλέπουν, χιόνι αἰσθάνονται– εἶναι κάτασπροι, ὅπως μερικά κουνέλια εἶναι κάτασπρα. Στά πνευματικά πράγματα αὐτό γίνεται: Ἅμα εἶσαι συνέχεια μέσα στή χάρη, στήν εὐλογία, μέσα στή λατρεία τοῦ Θεοῦ, μέ τήν ἔννοια ὅτι συνέχεια σκέπτεσαι τόν Θεό, συνέχεια εἶσαι ἀνοιχτός στήν κοινωνία μαζί του, ἡ εὐλογία συνεχίζει νά ἔρχεται σταθερά καί ἀδιάλειπτα, χωρίς κενά, καί ἡ ψυχή ἁγιάζεται, προκόπτει μέρα μέ τήν ἡμέρα.

Ὁ Θεός νά μᾶς φωτίσει καί νά μᾶς βοηθήσει, τώρα πού μπαίνουμε στήν περίοδο αὐτή, ὥστε πράγματι νά νηστέψουμε καί κατά τό σῶμα καί κατά τήν ψυχή. Πράγματι νά δεχθοῦμε τόν λίγο κόπο στόν ὁποῖο μᾶς βάζει ἡ Ἐκκλησία, γιά νά μπορέσουμε, μέ τή χάρη καί τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά πετάξουμε ἀπό πάνω μας τόν παλαιό ἄνθρωπο, ὥστε νά ζήσει ὁ νέος ἄνθρωπος, ὁ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, αὐτός ὁ ἄνθρωπος γιά τόν ὁποῖο ὁ Κύριος πέθανε. Τί νά ποθήσουμε περισσότερο! Ὅπως λέει ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος: «Ὅσο βέβαιο εἶναι ὅτι ὁ Χριστός ἔγινε ἄνθρωπος, τόσο βέβαιο εἶναι ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά γίνει θεός». Τί ἄλλο θέλεις, ἄνθρωπέ μου! Ταπεινώσου, δέξου τόν κανόνα πού σοῦ βάζει ὁ Θεός, σήκωσε λίγο τόν ζυγό αὐτό, σήκωσε τόν σταυρό, ἀκολούθησε τόν Κύριο, καί ὁ Κύριος θά σέ βοηθήσει νά βαδίσεις αὐτόν τόν δρόμο, νά σταυρωθεῖς ὡς πρός τήν ἁμαρτία καί νά ἀναστηθεῖς καί νά ζήσεις αἰώνια.

Μπορεῖ νά μοιάζει κάποιος ὅτι εἶναι προχωρημένος στά πνευματικά. Ὅταν ὅμως ἔλθουν ἔτσι τά πράγματα πού θά τόν ξεγυμνώσει ὁ Θεός, ὁπότε, θέλει δέν θέλει, βλέπει ὅτι κυριαρχεῖται ἀπό τήν ἐγωιστική κατάσταση, ἀπό τήν ὑπερηφάνεια πού ἔχει, τότε δέν μπορεῖ νά ἡσυχάσει μέ τίποτε, δέν μπορεῖ νά ἀναπαυθεῖ μέ τίποτε. Ἐνῶ εἶναι τόσο ἁπλό νά ταπεινωθεῖ κανείς. Δέν μπορεῖ ὅμως νά τό καταλάβει, ἕως ὅτου νά τόν φωτίσει ὁ Θεός. Εἶναι ἄλλοι βέβαια οἱ ὁποῖοι δέν ξέρουν ἀπό τέτοια πράγματα, ζοῦν σέ ἄλλον κόσμο, καί οὔτε ἀσχολεῖται, τρόπον τινά, ὁ Θεός μέ αὐτούς. Ἐσύ ὅμως ὁ ὁποῖος λίγο πολύ ἄφησες ὅλα τά ἄλλα καί μπαίνεις στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ, γιά νά σωθεῖ ἡ ψυχούλα σου, καί μετά στήν πορεία πάνω κάνεις σάν νά μήν ξέρεις τίποτε, ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά πάθεις μερικές λαχτάρες, γιά νά ταπεινωθεῖς. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀπαραίτητη ἡ μαθητεία σέ ἀπλανή ὁδηγό, ὥστε νά μήν κλονισθεῖς καί πέσεις σέ ἀκηδία.

Ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στόν Χριστό; Πιστεύουμε ὅτι ἐκεῖνος μᾶς ἀγαπᾶ πολύ περισσότερο ἀπό ὅ,τι τόν ἀγαποῦμε ἐμεῖς; Ἑπομένως εἶναι δυνατόν νά μήν ξέρει τί μᾶς χρειάζεται; Ἄς πάρουμε ἕνα παράδειγμα μέσα ἀπό τή ζωή: Ἔρχεται ἕνα μικρό παιδί καί σοῦ δείχνει μιά ἐμπιστοσύνη. Δέν ἀφήνει καθόλου νά φανεῖ –μέ ὅσα λέει καί κάνει– ὅτι σάν νά πονηρεύεται ἀπέναντί σου, σάν νά σέ ὑποψιάζεται, σάν νά ἀμφιβάλλει, σάν νά σέ ἀμφισβητεῖ. Τίποτε τέτοιο. Ἔχει μιά ἁπλότητα καί ἐμπιστοσύνη. Καί χαρά μεγάλη ἐμεῖς καί προσοχή μήν τυχόν ἐνεργήσουμε ἔτσι πού νά τό λυπήσουμε ἤ τό πληγώσουμε. «Κοίταξε», λέμε, «πῶς σκέφτεται. Κοίταξε πῶς μᾶς παίρνει, πῶς νομίζει γιά μᾶς...» Ἅμα βρεθεῖ κάποιος ὁ ὁποῖος καί λίγο νά μᾶς δείχνει μιά ἐμπιστοσύνη, τό πᾶν κάνουμε νά μήν τόν διαψεύσουμε καί φροντίδα μεγάλη μήν τυχόν τόν σκανδαλίσουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι, πού εἴμαστε ἕνα τίποτε, ἔτσι ἐνεργοῦμε. Ὁ Θεός;

Ἄς ὑποθέσουμε ὅτι σήμερα ὅλοι μας εἴχαμε μέσα στήν ἐκκλησία κάποια βιώματα πνευματικά. Ἄν αὔριο, πού θά βρεθεῖς στή δουλειά σου, εἶσαι ἐπηρεασμένος ἀπό αὐτά, ἀνάλογα θά μιλήσεις. Δέν θά μιλήσεις ὅπως μιλοῦσες μέχρι χθές. Θά μιλήσεις πιό καλοσυνάτα, πιό ταπεινά, πιό ὑποχωρητικά, πιό ἀνεκτικά. Αὐτό εἶναι μιά εὐλογία πού πῆρες ἀπό τή λατρεία, ἀπό τό μυστήριο, ἀπό τήν ἐκκλησία. Αὐτή τήν εὐλογία τή ζοῦμε, καί αὐτή ἐπεκτείνεται καί πιό πέρα καί ἁγιάζει καί τό περιβάλλον μας καί τούς γύρω μας. Πῶς ἁγιάζει; Μήν περιμένετε, ὅταν λέμε ὅτι ἁγιάζει, νά γίνει κάτι ἐντυπωσιακό. Δέν εἶναι λίγο πού ἐσύ μέ τόν τρόπο πού μιλᾶς, μέ τήν ἐν γένει στάση σου, μέ τή συμπεριφορά σου, μέ τήν ἐξυπηρετικότητά σου, συντελεῖς στό νά μή δημιουργηθοῦν πολύ ἄσχημες καταστάσεις, ὅπως δημιουργοῦνταν τίς ἄλλες ἡμέρες, καί συντελοῦσες κι ἐσύ σ᾿ αὐτό. Νά πῶς ἁγιάζεται τό περιβάλλον.

Ποιός ξέρει πόσοι ἁγίασαν καί πῆγαν στόν παράδεισο τίς ἡμέρες τῆς ἁλώσεως, ἀκριβῶς διότι ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά ἔρθουν ὅλα αὐτά στό γένος μας. Συγχρόνως ὅμως στέλνει καί τή βάρκα τῆς σωτηρίας, τό σωσίβιο τῆς σωτηρίας, τόν πατριάρχη Γεννάδιο, ὁ ὁποῖος φαίνεται ὅτι γενικότερα συμμάζεψε τό γένος. Ἑπομένως, εἶναι πολύ σημαντικό πρόσωπο ὁ Γεννάδιος ὁ Σχολάριος. Κι ἄν ἀκόμη ἡ Ἐκκλησία δέν τόν ἔχει ἀναγνωρίσει ὡς ἅγιο, ὅμως ἔχουμε αὐτή τή μεγάλη ἀλήθεια: μέ ὅλη τή στάση του καί τήν προσευχή του διασώθηκε τό ἀληθινό πνεῦμα τῆς Ἐκκλησίας. Συγχρόνως, διασώθηκε ἡ ἀλήθεια γιά τό ὅλο γεγονός τῆς ἁλώσεως. Δέν ἔχει σημασία τί θά συμβεῖ στή ζωή μας, ἀλλά ἄν ἡ ψυχή μας δέχεται τήν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ. Γιά νά γίνει αὐτό, θά περάσεις πολλά, διότι ἄλλο εἶναι μέ τά λόγια, καί ἄλλο εἶναι νά ἀφήνει ὁ Θεός νά πάθεις διάφορα, κι ἐσύ, ὅσο κι ἄν παιδεύεσαι, νά τά δέχεσαι μέ εὐγνωμοσύνη.

«Μή θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυρούς ἐπί τῆς γῆς, ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζει, καί ὅπου κλέπται διορύσσουσι καί κλέπτουσι». Ἐάν θησαυρίζεις, ἐάν ὅλος ὁ κόπος σου, ὅλη ἡ προσπάθειά σου, ὅλη ἡ φροντίδα σου εἶναι νά μαζέψεις θησαυρούς σ᾿ αὐτόν τόν κόσμο, εἶναι ἀδύνατον ἡ καρδιά σου νά εἶναι στόν Θεό. Ἡ καρδιά πηγαίνει σ᾿ αὐτό πού θεωρεῖ θησαυρό. Ἐφόσον λοιπόν νύχτα μέρα ἀσχολεῖσαι μέ αὐτό –εἴτε τά καταφέρνεις νά θησαυρίζεις εἴτε ἁπλῶς μόνο τό ἐπιθυμεῖς καί κουράζεσαι– ἡ καρδιά σου ἐκεῖ εἶναι. Ὁ Κύριος ὅμως μᾶς συνιστᾶ νά ἀποσπάσουμε τήν καρδιά μας ἀπό ὅλα αὐτά καί νά θησαυρίζουμε στόν οὐρανό. Ὅταν κάνεις ἐλεημοσύνη, ὅταν ἀγαπᾶς τούς ἄλλους, ὅταν τούς συγχωρεῖς, ὅταν νοιάζεσαι καί γιά τούς ἄλλους, ὅταν ἀκριβῶς σκέπτεσαι τά οὐράνια, τά πνευματικά ἀγαθά, ὅλα ἐκεῖνα τά ὁποῖα μᾶς ἔχει ὑποσχεθεῖ ὁ Κύριος καί ὄχι αὐτά ἐδῶ τά γήινα ἀγαθά, τότε θησαυρίζεις στόν οὐρανό καί ἐκεῖ εἶναι ἡ καρδιά σου.

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 148. Ἀρχή τῆς Ἰνδίκτου 06/09/2018 Ασκητικα
    28:09 01/09/2004
  • 157. Κυριακή Δ΄ Λουκᾶ (Παραβολή τοῦ Σπορέως) 14/10/2018 Κυριακοδρομιο
    26:34 17/10/2004
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΟ
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗ 12131415161718 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥΝΟΕΜΒΡΙΟΥΝΟΕΜΒΡΙΟΥΝΟΕΜΒΡΙΟΥΝΟΕΜΒΡΙΟΥΝΟΕΜΒΡΙΟΥΝΟΕΜΒΡΙΟΥ Συναξαριστης

Ἰωάννου Ἀλεξανδρείας τοῦ ἐλεήμονος, Νείλου τοῦ ἀσκητοῦ, Νείλου τοῦ μυροβλύτου

Ἰωάννου Κων/πόλεως τοῦ Χρυσοστόμου

Φιλίππου ἀποστόλου ἐκ τῶν Δώδεκα, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ἀρχιεπ. Θεσσαλονίκης

Γουρία, Σαμωνᾶ καί Ἀβίβου μαρτύρων καί ὁμολογητῶν (Ἀρχή νηστείας Χριστουγέννων)

Ματθαίου τοῦ ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ

Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, Γενναδίου πατριάρχου Κων/πόλεως

Θ΄ Λουκᾶ (Παραβολή ἄφρονος πλουσίου) Πλάτωνος, Ρωμανοῦ καί Ζακχαίου μαρτύρων

No event found!