Πνευματικα
Μηνυματα
Ἀποσπάσματα ἀπό τούς λόγους τοῦ π. Συμεών

Κατά κανόνα ὑποφέρει μιά ψυχή καί μένει χωρίς προκοπή, διότι δέν ἔχει ἁπλότητα καί ταπείνωση. Προσέξτε. Ὅ,τι κι ἄν παθαίνει κανείς, ὅ,τι κι ἄν τοῦ συμβαίνει, εἶναι διότι λείπει αὐτή ἡ ταπείνωση καί ἡ ἁπλότητα. Ἀκόμη καί ἐκεῖνα πού ἔχει ὁ καθένας καί εἶναι ἀναπόφευκτα –τά ὅποια κουσούρια εἴτε ψυχοπαθολογικά εἴτε ἄλλα πράγματα πού κληρονομεῖ καί, θέλει δέν θέλει, τά ἔχει– τόν ταλαιπωροῦν, διότι τά ἀντιμετωπίζει μέ ὑπερηφάνεια, μέ θέλημα, μέ ἐγωισμό. Ἄν τά ἀντιμετωπίσεις ταπεινά, ἁπλά, πάλι θά πονέσεις βέβαια, θά ζοριστεῖς, ἀλλά ὠφελεῖσαι πάρα πολύ. Ὅσο περισσότερο ζορίζεσαι, ὅσο περισσότερο πονᾶς, τόσο πιό πολύ ὠφελεῖσαι πνευματικά. Ἑπομένως ἤ νά εἶναι κανείς στήν ἁπλότητα, στήν ταπείνωση –αὐτά ἄν τά δώσει ὁ Θεός σέ μιά ψυχή, θά τά ἔχει, ἀλλιῶς ὄχι– καί ἔτσι θά εἶναι χαριτωμένος, ἀκόμη κι ἄν μένουν τά κουσούρια, ἤ τουλάχιστον νά πορεύεται πρός αὐτή τήν κατεύθυνση.

Οἱ Μυροφόρες, μολονότι ἤξεραν ὅτι εἶναι ἀδύνατο νά κυλήσουν τόν λίθο ἀπό τό μνημεῖο, ἐντούτοις τό ἀποφάσισαν. Κινούμενες ἀπό τήν ἀγάπη –τή λογική τῆς καρδιᾶς, ὅπως λέει ὁ Pascal– τόλμησαν νά πᾶνε πάλι στόν τάφο, γιά νά ἀλείψουν τό νεκρό σῶμα τοῦ Χριστοῦ μέ μύρα. Ὁ πλοῦτος τοῦ συναισθηματικοῦ κόσμου, ἡ ὅλη ἀγάπη πού ἔχει ἡ γυνακεία φύση εἶναι καλό στοιχεῖο, ἀλλά δέν πρέπει κανείς νά μένει μόνο σ᾿ αὐτό. Σέ ἕνα αὐτοκίνητο μόνο τό τιμόνι δέν ἀρκεῖ· χρειάζεται καί ἡ κινητήριος δύναμη. Πρέπει λοιπόν ὁ ἄνθρωπος νά φτάσει στό σημεῖο ὅπου ὁ κόσμος τῆς καρδιᾶς του, ὁ θησαυρός αὐτός ὁ συναισθηματικός, νά γίνει ἕνα μέ τόν νοῦ του. Αὐτό ἐπιτυγχάνεται μέ τή νοερά προσευχή. Μέ τήν εὐχή κατεβαίνει ὁ νοῦς στήν καρδιά καί ἑνοποιοῦνται οἱ δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου –καθώς ἡ ἁμαρτία ἔχει φέρει τή διάσπασή τους– καί δίδεται ὁ ὅλος ἄνθρωπος στόν Χριστό.

Γιορτάζουμε σήμερα ἰδιαίτερα τίς μυροφόρες γυναῖκες πού, ὅσο κι ἄν φαίνεται παράδοξο, ἦταν πιό γενναῖες ἀπό τούς μαθητάς τοῦ Χριστοῦ. Οἱ μαθηταί φοβήθηκαν, κρύφτηκαν. Ἐκεῖνες, ἐνῶ ἔγινε τό ὅλο μακελειό –συνέλαβαν τόν διδάσκαλό τους, τόν καταδίκασαν καί τόν σταύρωσαν– δέν σκανδαλίστηκαν καί καθόλου δέν φοβήθηκαν. Γενικότερα, γιά νά βρεῖς τόν Χριστό, πρέπει νά ξεπεράσεις τόν ἑαυτό σου. Εἰδικότερα ὅμως, ὅσες γυναῖκες ξεπεράσουν τό δύσκολο σημεῖο καί ἀποφασίσουν νά φύγουν πέρα ἀπό τόν συναισθηματισμό καί τήν ὅλη εὐαισθησία τους, δέν φοβοῦνται ὕστερα οὔτε ἐμποδίζονται ἀπό τίποτε στό νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό. Ἡ ἀγάπη σαρώνει τά πάντα. Νά παραδειγματιστοῦμε ἀπό αὐτές τίς γυναῖκες καί νά φιλοτιμηθοῦμε νά ἀγαπήσουμε ὅπως ἐκεῖνες τόν Χριστό, διότι δέν ἀκολουθεῖς τόν Χριστό μέ ἀνθρώπινη δύναμη παρά μέ τή δύναμη τῆς ἀγάπης στόν Χριστό.

Αὐτό πού κάνει κακό στούς χριστιανούς εἶναι ἡ βιωματική πλάνη (ἀκόμη κι ἄν προσεύχονται, κι ἄν συντρίβονται). Ἐφόσον τήν ὑπόθεση τῆς σωτηρίας μας τήν ἔχει στά χέρια του ὁ Χριστός, μπορεῖς νά εἶσαι ἥσυχος καί ἀναπαυμένος. Ὁ Κύριος ὅλα τά μπορεῖ καί κυρίως θέλει νά μᾶς σώσει. Τό θέμα εἶναι: Ἐσύ συνεννοεῖσαι μέ τόν Χριστό; Εἶσαι μέ τόν Χριστό ἤ εἶσαι μέσα στήν πλάνη; Πολλοί ἔχουν ὁδηγό τόν ἑαυτό τους, παρόλο πού πολλές φορές ἔπεσαν σέ γκάφες. Πάρα πολλές ψυχές ταλαιπωροῦνται, ἐπειδή δέν ἐνεργοῦν σωστά. Σκέφτονται καί ἐνεργοῦν πλανεμένα. Μέσα τους ἔχουν φοβερή αἴσθηση ὅτι φταῖνε οἱ ἄλλοι. Εἶναι νά ἀπορεῖς. Τόσα χρόνια χριστιανός κανείς καί πλανᾶται. Ἄνθρωπέ μου, καί μόνο πού νομίζεις ὅτι φταῖνε πάντα οἱ ἄλλοι εἶναι ἀπόδειξη ὅτι πλανᾶσαι· δέν χρειάζεται ἄλλη ἀπόδειξη. Ὅλα δείχνουν ὅτι πλανᾶσαι. Νά διερωτηθεῖς λοιπόν: «Μήπως δέν τά βλέπω καλά; Μήπως πέφτω ἔξω; Μήπως κάνω λάθος;»

Μπορεῖ κανείς νά ξεκινήσει νά πάει κάπου καί νά φτάσει ὥς ἔξω ἀπό τήν πόλη, ἀλλά νά μήν μπεῖ, νά μήν προλάβει νά μπεῖ μέσα. Ὁπότε δέν ἔκανε τίποτε. Ὁ σκοπός εἶναι νά φτάσει καί νά μπεῖ μέσα στήν πόλη. Τώρα ἐσύ πού περπατᾶς νά φτάσεις στήν πόλη τοῦ Θεοῦ, ἄν φτάσεις, ἔφτασες. Ξέμεινες; Δέν ἔχει ἄλλη μέρα γιά σένα, δέν ἔχει ἄλλη ζωή. Μιά εἶναι ἡ ζωή μας. Γι᾿ αὐτό ὁ ἄνθρωπος δέν πρέπει νά τά παίρνει μπόσικα, πρόχειρα τά πράγματα. Ὅσο ἀργά κι ἄν πηγαίνει κανείς, θά φτάσει. Εἶναι ἀδύνατο νά τόν ἀφήσει ὁ Θεός στόν δρόμο. Ἐκεῖνο πού θέλει ὁ Θεός ἀπό τόν καθένα εἶναι νά τόν βρεῖ στόν δρόμο, ἀλλά ὄχι νά χαζεύει οὔτε νά εἶναι χαλαρός, νωθρός. Νά βαδίζει κανονικά. Σέ ὅποιο σημεῖο τοῦ δρόμου κι ἄν βρεῖ ὁ Θεός τόν ἄνθρωπο, τόν παίρνει καί τόν πάει κατευθείαν στήν πόλη. Ἀλλά νά περπατάει ὄντως τίμια, εἰλικρινά, ὡς λογικός ἄνθρωπος. Ὄχι νά χασομερᾶ, νά κάνει πονηριές, νά κάνει τόν ἔξυπνο ἤ ὅτι δέν καταλαβαίνει.

Μερικές φορές οἱ χριστιανοί αἰσθάνονται μέσα στόν κόσμο σάν νά εἶναι φτωχοπαίδια καί ζηλεύουν ὅλους αὐτούς πού ἔχουν ἄλλους θεούς· ζηλεύουν γιατί δέν ἔχουν πίστη ἀληθινή. Ὁ Χριστός θέλει νά μήν ἀντιμετωπίζουμε καί περνοῦμε τίς ὅποιες δυσκολίες τῆς ζωῆς μας σάν νά εἴμαστε ἕρμαια, ἐγκαταλελειμμένοι, σάν νά εἶναι πάνω μας ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ. Ὄχι· ὁ Θεός θέλει τή σωτηρία μας. Αὐτός εἶναι πού προσφέρει τή σωτηρία, αὐτός τά ἔχει ὅλα στά χέρια του, αὐτός εἶναι πού τά κανονίζει ὅλα. Ὄχι ἁπλῶς μᾶς σώζει, ἀλλά, ὅ,τι εἶναι ὁ Χριστός μετά τήν ἀνάσταση, αὐτό γίνεται καί ὁ ἄνθρωπος, ὅταν ἑνωθεῖ μέ τόν Χριστό. Δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνας καλός ἄνθρωπος, ἕνας ἄνθρωπος πού σκέπτεται κάποια καλά πράγματα. Χριστιανός θά πεῖ μικρός Χριστός. Τελικά, τόν καθένα μας ὁ Χριστός τόν κάνει ὅ,τι εἶναι καί ὁ ἴδιος. Ὄχι ἁπλῶς ἀπ᾿ ἔξω μᾶς συμβουλεύει, ἀλλά ἔρχεται μέσα μας καί μᾶς παίρνει μέσα του, ἑνωνόμαστε καί γινόμαστε ὅμοιοί του.

Ἔχουμε νά κάνουμε δρόμο, πού μόνο ὁ Θεός ξέρει γιά τόν καθένα μας πόσο μακρύς, δύσβατος καί δύσκολος εἶναι, καί ἐμεῖς ὀφείλουμε νά τόν βαδίσουμε, ἕως ὅτου ἔρθει ἡ ὥρα νά μᾶς πάρει ὁ Κύριος. Καί γι᾿ αὐτό συνεχῶς πρέπει νά εἴμαστε σέ δρόμο σωτηρίας. Κάνεις ἕνα βῆμα καί κάπου ἐκεῖ ὑπάρχει ἡ νάρκη τῆς ἁμαρτίας. Κάνεις ἄλλο βῆμα καί πάλι ὑπάρχει κίνδυνος νά χαθεῖς, καί σέ σώζει ὁ Κύριος, σέ σώζει ἡ Παναγία. Ὑπάρχουν κίνδυνοι πού ἔρχονται ἀπό τόν ἴδιο τόν ἑαυτό μας, ἀπό τήν ἁμαρτία πού φωλιάζει μέσα μας, ἀπό τόν διάβολο, ἀλλά καί κίνδυνοι ἐξωτερικοί. Καμιά ἁμαρτία δέν ἔρχεται σάν κάτι πικρό, ἀλλά σάν κάτι γλυκό, ἄσχετα ὕστερα τί σέ κάνει. Χρειάζεται διαρκής προσοχή καί νήψη. j j Σέ μιά ἀσθένεια, ἄν δέν σέ σκεπάσει ὁ Κύριος, ὥστε νά βγεῖ καλό ἀπό αὐτήν, ὄχι μόνο θά χάσεις ἴσως τή ζωή σου ἀλλά καί τήν ψυχή σου, ἄν γογγύσεις, ἄν τά βάλεις μέ τόν Θεό.

No event found!
Πρόσφατες Αναρτήσεις
Ομιλιες τρεχουσας περιοδου
  • 114. Κυριακή τοῦ Πάσχα 08/04/2018 Δεσποτικές Εορτες
    29:46 28/04/2003
  • 115. Πῶς ζοῦμε τό Πάσχα πνευματικά 14/04/2018 Δεσποτικές Εορτες
    21:56 20/04/2001
  • 116. Κυριακή τοῦ Θωμᾶ 15/04/2018 Δεσποτικές Εορτες
    14:35 07/05/2000
  • 118. Κυριακή τῶν Μυροφόρων 22/04/2018 Κυριακοδρομιο
    16:33 14/05/2000
Ομιλιες π. Συμεων
Κατα ειδικη θεματολογια
ΣΘ
Αγ. Συμεων Ν. Θεολογος
ΜΟ
ΠΔ
Παλαια Διαθηκη
Π.Τ
ΜΥ
Μυστηριο Θ. Ευχαριστιας
ΕΞ
Μυστ. Εξομολογησεως
ΛΤ
Λειτουργικα
ΑΓ
ΚΥ
Κυριακοδρομιο
ΚΔ
Καινη Διαθηκη
ΘΕ
Θεομητορικες Εορτες
ΔΕ
Δεσποτικές Εορτες
ΨΥ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΗΔΕΥΤΕΡΑΤΡΙΤΗΤΕΤΑΡΤΗΠΕΜΠΤΗ 20212223242526 ΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥΑΠΡΙΛΙΟΥ Συναξαριστης

Θεοδώρου Τριχινᾶ, Ζακχαίου ἀποστόλου, Ἀθανασίου ὁσίου κτίτορος Μ. Μετεώρου

Ἰανουαρίου ἱερομάρτυρος, Ἀλεξάνδρας βασιλίσσης, Ἀναστασίου Σιναΐτου

ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ Πάντων τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ διαλαμψάντων ἁγίων

Γεωργίου μεγαλομάρτυρος τοῦ Τροπαιοφόρου

Ἐλισάβετ ὁσίας, Δούκα νεομάρτυρος

Μάρκου ἀποστόλου καί εὐαγγελιστοῦ

Βασιλέως Ἀμασείας, Γλαφύρας καί Ἰούστας ὁσίων

No event found!