«Ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ»
Υπακοη
Περιεχομενα
Επιλογες Ταξινομησης
  • 21/05/2017 Υπακοη  

    Ἐρώτηση· Βλέπουμε σ᾿ ὅ,τι ἀφορᾶ στίς σχέσεις μαθητοῦ καί διδασκάλου πώς ἀπό ἕνα σημεῖο καί πέρα δέν εἶναι ὁ μαθητής πού προοδεύει στήν πνευματική ζωή ἀλλά ὁ δάσκαλος πού τόν ἀνεβάζει μέ συγκεκριμένες καί προσωπικές ἐνέργειες. Δηλαδή π.χ. ὁ Χριστός λέει· «Σίμων, Σίμων, ἰδοὺ ὁ Σατανᾶς ἐξῃτήσατο ὑμᾶς τοῦ σινιᾶσαι ὡς τὸν σῖτον. Ἐγὼ δὲ ἐδεήθην περὶ σοῦ, ἵνα μὴ ἐκλίπῃ ἡ πίστις σου» (Λουκ. 22, 31-32). Ὁ ἀββᾶς Βαρσανούφιος λέει στόν Ἰωάννη· «Εἴ τι ἂν ποιήσῃς κατὰ Θεόν, ἡ καρδία μου μετὰ σοῦ ὑπάγει». Καί ἀλλοῦ πάλι· «Μὴ οὖν ἀναίσθητος ᾖς τῆς καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἐπελθούσης ἐπὶ σὲ δυνάμεως παρὰ τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς ἐμῆς ταπεινώσεως». Ὁ Χριστός ἐδῶ δέν λέει ἁπλῶς γενικά γιά τούς πιστούς· «τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου» (Ἰω. 17, 11), ἀλλά ὡς ἄνθρωπος, ὡς δάσκαλος σ᾿ ἕνα ἀγαπητικό προσωπικό τόνο ἀναλαμβάνει τήν ὑπόθεση τῆς σωτηρίας τοῦ Πέτρου. Τό ἴδιο καί ὁ ἀββᾶς Βαρσανούφιος δέν πρεσβεύει ἁπλῶς ὡς ἅγιος γιά τόν κόσμο, ἀλλά συγκακουχεῖ καί ἀγωνίζεται γιά τή σωτηρία τοῦ Ἰωάννου.

    [Διαβάστε τη συνέχεια]